
رویه تعریف شده در استاندارد ASTM D2247 که توسط انجمن تست و مواد آمریکا (ASTM) توسعه یافته است، اصول اولیه و روش های عملیاتی برای آزمایش مقاومت پوشش ها در برابر آب را با قرار دادن نمونه های پوشش داده شده در جوی که در رطوبت نسبی 100 درصد حفظ می شود، پوشش می دهد. چگالش در تمام سطوح نمونه های آزمایشی.

این روش که نام کامل آن «استاندارد ASTM D2247-15 برای آزمایش مقاومت در برابر آب پوششها در رطوبت نسبی 100 درصد» است، از تکنیک ایجاد اختلاف دمای جزئی در ناحیه نوردهی برای ایجاد تراکم بر روی نمونههای پوششدادهشده استفاده میکند. با عبور هوای اشباع گرمتر از نمونه های سردتر، آب به صورت متراکم روی نمونه ها جمع می شود.
این عمل کل نمونه را در ناحیه نوردهی قرار می دهد و اجازه می دهد که تراکم در تمام سطوح ایجاد شود. به این ترتیب این برنامه برای صفحات تخت و همچنین اجسام بزرگ یا سه بعدی مناسب می شود. این کاربرد با روشهای دیگری که در آن تراکم فقط در سطح صفحه در خارج از ناحیه نوردهی سطح عقب رخ میدهد، متفاوت است. آزمایشهای دیگر نیز ممکن است قطرات آب را روی سطح بگذارند، اما در جایی که منبع از تراکم نباشد (مثلاً اسپری آب).
کاربردهای جایگزین در استانداردهای ASTM D870، ASTM D1735 و ASTM D4585 برای تست مقاومت پوشش ها در برابر آب تعریف شده است.
کاربرد تعریف شده در استاندارد ASTM D2247 محدود به روش های بدست آوردن، اندازه گیری و کنترل شرایط و روش ها برای آزمایش های انجام شده در رطوبت نسبی 100 درصد است. این شامل آماده سازی نمونه یا ارزیابی نتایج نمی شود.
به طور خلاصه، مقاومت آب پوشش ها با قرار دادن نمونه های پوشش داده شده در معرض رطوبت نسبی بالا در دمای ثابت بالا آزمایش می شود. نمونه های آزمایشی در یک محفظه بسته در دمای 38 درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی 100 درصد قرار می گیرند، جایی که آب و هوای مخلوط گرم و اشباع شده از هوا و بخار آب ایجاد می شود. این آب و هوا در شرایط پایدار پایدار حفظ می شود. مدت زمان آزمون متغیر است.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای مشاغل در بخشهای مختلف ارائه میکند، سازمان ما خدمات تست استانداردی را برای آزمایش مقاومت پوششها در برابر آب در رطوبت نسبی 2247 درصد، در محدوده استاندارد ASTM D15-100، با کارکنان آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته می دهد.
