در استاندارد «روش‌های آزمایش استاندارد ASTM D93-20 برای نقطه اشتعال با دستگاه تست فنجان بسته Pensky-Martens» که توسط انجمن آزمایش و مواد آمریکا (ASTM) منتشر شده است، بیان شده است که نقطه اشتعال فرآورده‌های نفتی در دما محدوده 40 درجه تا 370 درجه توسط دستگاه فنجان بسته دستی Pensky-Martens یا با دستگاه اتوماتیک فنجان بسته Pensky-Martens و تعیین نقطه اشتعال بیودیزل در محدوده دمایی 60 درجه تا 190 درجه تعیین می شود. روش های تست شامل تعیین با دستگاه توضیح داده شده است.
تعیین نقطه اشتعال بالای 250 درجه قابل انجام است، اما دقت بالاتر از این دما مشخص نشده است. برای سوخت های باقیمانده، حساسیت برای نقاط اشتعال بالای 100 درجه ثابت نشده است. حساسیت روغن های روان کننده در استفاده مشخص نشده است. برخی از مشخصات حداقل نقطه اشتعال D40 را زیر 93 درجه مشخص می کنند، اما حساسیت زیر این دما مشخص نشده است.
رویه A برای سوخت‌های تقطیر شده (دیزل، مخلوط‌های بیودیزل، نفت سفید، روغن گرمایش، سوخت‌های توربین)، روغن‌های روان‌کننده جدید و در حال استفاده، و سایر مایعات نفتی همگن که تحت پوشش روش B یا رویه C قرار ندارند، اعمال می‌شود.
روش B برای روغن‌های سوخت باقیمانده، بقایای برش، روغن‌های روانکاری مصرف‌شده، مخلوط مایعات نفتی با جامدات، مایعات نفتی که تمایل به تشکیل لایه سطحی در شرایط آزمایشی دارند، یا مایعات نفتی با ویسکوزیته سینماتیکی که به طور یکنواخت تحت حرارت قرار نمی‌گیرند، کاربرد دارد. شرایط اختلاط و گرمایش رویه A.
رویه C برای بیودیزل (B100) اعمال می شود. از آنجایی که مشاهده نقطه اشتعال باقیمانده الکل در بیودیزل با تکنیک های نقطه اشتعال دستی دشوار است، دستگاه های خودکار با تشخیص الکترونیکی نقطه اشتعال مناسب تشخیص داده شده اند.
این روش های آزمایش برای تشخیص آلودگی مواد نسبتاً غیر فرار یا غیر قابل اشتعال توسط مواد فرار یا قابل اشتعال قابل استفاده هستند.
برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:
هنگام انجام آزمایش، یک ظرف آزمایشی برنجی با ابعاد مشخص (پر از نمونه آزمایشی تا علامت داخلی و مجهز به درپوشی با ابعاد مشخص) حرارت داده می شود و نمونه با نسبت های مشخص با استفاده از یکی از سه روش تعریف شده (A, ب یا ج). یک منبع احتراق در فواصل منظم با توقف همزمان هم زدن تا زمانی که فلاش تشخیص داده شود به داخل ظرف آزمایش هدایت می شود. نقطه اشتعال همانطور که در این استاندارد تعریف شده گزارش می شود.
دمای نقطه اشتعال معیاری از تمایل نمونه آزمایش به تشکیل مخلوط قابل اشتعال با هوا در شرایط آزمایشگاهی کنترل شده است. این تنها یکی از تعدادی ویژگی است که باید هنگام ارزیابی خطر اشتعال پذیری کلی یک ماده در نظر گرفته شود.
نقطه اشتعال در قوانین حمل و نقل و ایمنی برای شناسایی مواد قابل اشتعال و احتراق استفاده می شود. برای تعاریف دقیق این طبقه بندی ها باید از آیین نامه مربوطه رجوع شود.
این روش‌های آزمایشی باید برای اندازه‌گیری و توصیف خواص مواد، محصولات یا مجموعه‌ها در پاسخ به گرما و منبع اشتعال تحت شرایط آزمایشگاهی کنترل‌شده استفاده شوند و نباید برای شناسایی یا ارزیابی خطر آتش‌سوزی یا خطر آتش‌سوزی مواد، محصولات استفاده شوند. یا مجموعه ها در شرایط واقعی آتش سوزی. با این حال، نتایج این روش‌های آزمایشی را می‌توان به‌عنوان عناصر ارزیابی خطر آتش‌سوزی استفاده کرد که تمام عوامل مرتبط را در ارزیابی خطر آتش‌سوزی یک کاربرد نهایی خاص در نظر می‌گیرد.
این روش‌های تست، روش‌های آزمایش نقطه اشتعال فنجان بسته را برای دماهای تا 370 درجه فراهم می‌کنند.
سازمان ما، در میان مطالعات متعدد آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، با کارکنان آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات فن‌آوری پیشرفته، با "روش‌های تست استاندارد نقطه اشتعال با ASTM D93-20 Pensky-" مطابقت دارد. دستگاه تست فنجان بسته مارتنز". همچنین خدمات گواهینامه و تست تعریف شده را ارائه می دهد.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
