
یک استاندارد اروپایی، EN 14068، یک روش آزمایشی را برای تعیین عایق رطوبتی ترک های تزریق شده به بتن با عرض ترک مشخص تعریف می کند. این روش تست برای کانال ها و اجزای مدور و مستطیلی که در سیستم های تهویه مطبوع و تهویه ساختمان ها استفاده می شود، اعمال می شود.

در طول آزمایش، محصول تزریقی به داخل یک ترک به عرض ۱ میلیمتر تزریق میشود که در آن میزان رطوبت کنترل میشود (خشک، نمناک، تر یا با فشار برگشتی آب). پس از سخت شدن، آببندی ترک تزریق شده با اعمال فشار مستقیم هیدرولیکی که در تعداد مشخصی از مراحل افزایش مییابد، آزمایش میشود. برای کاربردهای خاص، از پارامترهای آزمایش متفاوت از پارامترهای مشخص شده در استاندارد EN 1504-5 استفاده میشود.
دلایل مختلفی برای ترک بتن وجود دارد. این ممکن است به این دلیل باشد که عنصر بتن تجربه تزریق ترک بتن را قبل از زمان پیری مناسب برای دستیابی به بارهای طراحی شده دارد یا ممکن است به سادگی پس از سال ها از کار بیفتد. مهندسان روش های مختلفی را برای ترمیم ترک های بتن اعمال می کنند. رایج ترین در این میان کاربرد اپوکسی بتن است. ترک در هر عنصر بتنی دوام سازه را به خطر می اندازد. به همین دلیل سازندگان به جای تخریب کامل سازه، راهی برای ترمیم این ترک ها به اقتصادی ترین روش پیدا کرده اند.
استانداردهای اصلی اعمال شده برای تزریق ترک عبارتند از:
سازمان ما در میان آزمایشات، اندازه گیری، تحلیل و ارزیابی بی شماری که برای کسب و کارها در بخش های مختلف انجام داده است، با کادری آموزش دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته در محدوده استاندارد EN 14068 در خصوص محصولات مورد استفاده برای حفاظت و تعمیر سازه های بتنی امکان تشخیص ترک های تزریق شده در بتن را فراهم می کند و همچنین خدمات آزمایشی برای تعیین عایق رطوبتی ارائه می دهد.
