مواد فلزی EN ISO 6508 - آزمون سختی راکول

مواد فلزی EN ISO 6508 - آزمون سختی راکول

استاندارد «مواد فلزی EN ISO 6508 - آزمون سختی راکول» که بر اساس یک استاندارد اروپایی تدوین شده و بعداً توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) منتشر شده است، شامل زیربخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:

مواد فلزی EN ISO 6508 - آزمون سختی راکول

  • استاندارد "EN ISO 6508-1 بخش 1: روش آزمون" روشی را برای آزمایش‌های سختی معمولی و سختی سطحی راکول برای مواد فلزی شرح می‌دهد. این روش‌های آزمون برای دستگاه‌های تست سختی ثابت و قابل حمل قابل استفاده هستند. سایر استانداردهای بین‌المللی خاص برای مواد یا محصولات خاص اعمال می‌شوند (مانند "ISO 3738-1 فلزات سخت - آزمون سختی راکول (مقیاس A)" یا "ISO 4498 مواد فلزی متخلخل غیر از فلزات سخت - تعیین سختی ظاهری و ریزسختی").

در اصل، این آزمایش شامل وارد کردن یک فرورونده با اندازه، شکل و جنس مشخص به سطح یک نمونه آزمایشی تحت دو سطح نیرو با استفاده از شرایط خاص تعریف شده در این استاندارد است. نیروی اولیه مشخص شده اعمال می‌شود و عمق فرورفتگی اولیه اندازه‌گیری می‌شود و به دنبال آن یک نیروی مشخص اضافی اعمال، حذف و به نیروی اولیه برمی‌گردد. سپس عمق فرورفتگی نهایی اندازه‌گیری می‌شود و مقدار سختی راکول از اختلاف بین عمق فرورفتگی نهایی و اولیه و دو مقدار ثابت محاسبه می‌شود.

این آزمایش‌ها با نیاز دمایی آزمایشگاهی ۱۰ تا ۳۵ درجه سانتیگراد انجام شده‌اند. برای محیط‌های خارج از نیاز مشخص شده، مسئولیت ارزیابی تأثیر بر داده‌های آزمایش تولید شده توسط دستگاه‌های آزمایش که در چنین محیط‌هایی کار می‌کنند، بر عهده آزمایشگاه آزمایش است. هنگامی که آزمایش خارج از محدوده دمایی توصیه شده ۱۰ تا ۳۵ درجه سانتیگراد انجام می‌شود، دما باید ثبت و گزارش شود. اگر گرادیان دمایی قابل توجهی در طول آزمایش و کالیبراسیون وجود داشته باشد، ممکن است عدم قطعیت اندازه‌گیری افزایش یابد و شرایط خارج از تلرانس رخ دهد.

دستگاه مورد استفاده در آزمایش‌ها باید قادر به اعمال نیروهای آزمایش برای برخی یا تمام مقیاس‌های سختی راکول نشان داده شده در جداول ارائه شده در استاندارد باشد، رویه تعریف شده در این استاندارد را انجام دهد و تمام الزامات تعریف شده در استاندارد EN ISO 6508-2 را برآورده کند.

آزمایش باید روی یک سطح صاف و یکنواخت، کاملاً عاری از رسوبات اکسیدی، مواد خارجی و به ویژه روان‌کننده‌ها انجام شود، مگر اینکه در استانداردهای محصول یا مواد به طور دیگری مشخص شده باشد. استثنائاتی برای فلزات واکنش‌پذیر مانند تیتانیوم وجود دارد که ممکن است به فرورفتگی بچسبند. در چنین مواردی، می‌توان از روان‌کننده مناسبی مانند نفت سفید استفاده کرد. استفاده از روان‌کننده باید در گزارش آزمایش گزارش شود.

  • استاندارد "EN ISO 6508-2 بخش 2: تأیید و کالیبراسیون ماشین‌های آزمایش و فرورونده‌ها" دو روش جداگانه برای تأیید ماشین‌های آزمایش (مستقیم و غیرمستقیم) برای تعیین سختی راکول مطابق با EN ISO 6508-1 و یک روش برای تأیید فرورفتگی‌های سختی راکول را شرح می‌دهد. این استاندارد از روش تأیید مستقیم برای تعیین اینکه آیا پارامترهای کلیدی مربوط به عملکرد دستگاه، مانند نیروی اعمال شده، اندازه‌گیری عمق و زمان‌بندی چرخه آزمایش، در محدوده تلرانس‌های مشخص شده هستند یا خیر، استفاده می‌کند.

روش تأیید غیرمستقیم از مجموعه‌ای از بلوک‌های سختی مرجع کالیبره شده برای تعیین میزان دقت دستگاه در اندازه‌گیری ماده‌ای با سختی مشخص استفاده می‌کند. روش غیرمستقیم را می‌توان به طور مستقل برای بازرسی روتین دوره‌ای دستگاه در حال کار استفاده کرد. اگر از یک دستگاه آزمایش برای سایر روش‌های آزمایش سختی نیز استفاده شود، باید برای هر روش به طور مستقل تأیید شود.

این استاندارد برای هر دو نوع دستگاه‌های تست سختی ثابت و قابل حمل قابل استفاده است. لازم به ذکر است که استفاده از کامپوزیت کاربید تنگستن برای فرورونده‌های ساچمه‌ای به عنوان نوع استاندارد ساچمه‌ای فرورونده راکول مطابق با استاندارد EN ISO 6508-2 پذیرفته شده است. ساچمه‌ای‌های فولادی فرورونده تنها در صورتی می‌توانند همچنان مورد استفاده قرار گیرند که با استاندارد EN ISO 6508-1 مطابقت داشته باشند.

قبل از اینکه یک دستگاه تست سختی راکول بتواند اعتبارسنجی شود، باید بررسی شود تا اطمینان حاصل شود که مطابق دستورالعمل سازنده به درستی تنظیم و کار می‌کند. به طور خاص، باید بررسی شود که نیروی آزمایش می‌تواند بدون ضربه، لرزش یا اضافه بار و بدون تأثیر بر قرائت‌ها اعمال و برداشته شود.

  • استاندارد "EN ISO 6508-3 بخش 3: کالیبراسیون بلوک‌های مرجع" روشی را برای کالیبراسیون بلوک‌های مرجع مورد استفاده برای تأیید غیرمستقیم و روزانه ماشین‌های آزمایش سختی راکول و فرورونده‌ها، همانطور که در EN ISO 6508-2 مشخص شده است، شرح می‌دهد. این استاندارد همچنین الزامات مربوط به ماشین‌ها و فرورونده‌های راکول مورد استفاده برای کالیبراسیون بلوک‌های مرجع و روش‌های کالیبراسیون و تأیید آنها را مشخص می‌کند. لازم به ذکر است که استفاده از فلز سخت برای فرورونده‌های ساچمه‌ای، نوع استاندارد ساچمه‌ای فرورونده راکول محسوب می‌شود.

این بلوک باید به طور خاص برای استفاده به عنوان بلوک مرجع سختی تولید شود. تأکید می‌شود که باید از فرآیند تولیدی استفاده شود که همگنی لازم، پایداری ساختاری و سختی سطحی یکنواخت را تضمین کند. هر بلوک مرجع سختی باید حداقل 6 میلی‌متر ضخامت داشته باشد. برای به حداقل رساندن اثر تغییرات سختی ناشی از افزایش فرورفتگی، باید از بلوک‌های ضخیم‌تر استفاده شود. بلوک‌های مرجع باید عاری از مغناطیس باشند. در صورت ساخت از فولاد، به سازنده توصیه می‌شود که در پایان فرآیند تولید (قبل از کالیبراسیون) از مغناطیس‌زدایی بلوک‌ها اطمینان حاصل کند.

انحراف از صافی سطح سطوح بالا و پایین نباید از 0,01 میلی‌متر بیشتر باشد. پایه بلوک‌ها نباید محدب باشد. انحراف از موازی بودن سطوح بالا و پایین نباید از 0,02 میلی‌متر در هر 50 میلی‌متر بیشتر باشد. سطح آزمایش و زیرسطح باید عاری از هرگونه خراش، خراش، لایه‌های اکسید و آسیب‌های مشابهی باشد که می‌تواند مانع اندازه‌گیری فرورفتگی‌ها شود. زبری سطح نباید از 0,3 میکرومتر برای سطح آزمایش و 0,8 میکرومتر برای سطح زیرین بیشتر باشد. طول نمونه‌برداری 0,8 میلی‌متر است. برای تأیید اینکه هیچ ماده‌ای متعاقباً از بلوک مرجع جدا نشده است، ضخامت در زمان کالیبراسیون باید با دقت 0,1 میلی‌متر روی آن علامت‌گذاری شود، یا یک علامت شناسایی روی سطح آزمایش ایجاد شود.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش مطابق با استاندارد EN ISO 6508 Metallic Materials - Rockwell hardness testing standard ارائه می‌دهیم.

واتساپ