
استاندارد «مواد قالبگیری و اکستروژن پلاستیک - پلیآمید (PA) ISO 1874» که توسط سازمان بینالمللی استانداردسازی (ISO) تدوین شده است، شامل چندین زیربخش است که تحت همین عنوان تدوین شدهاند. یعنی،

انواع پلاستیکهای پلیآمید با یک سیستم طبقهبندی بر اساس سطوح مناسب از خواص شناسایی، از یکدیگر متمایز میشوند:
این سیستم نامگذاری برای همه هموپلیمرها و کوپلیمرهای پلیآمید معتبر است. این استاندارد در مورد موادی که آماده استفاده عادی هستند، اصلاح نشده و اصلاح شده با رنگها، افزودنیها، پرکنندهها، مواد تقویتکننده، اصلاحکنندههای پلیمری و موارد مشابه اعمال میشود.
این استاندارد در مورد پلیآمیدهای نوع ریختهگری مونومری PA 6 و PA 12 صدق نمیکند. موادی با نامگذاری یکسان لزوماً به این معنی نیستند که عملکرد یکسانی نیز خواهند داشت. این استاندارد دادههای مهندسی، دادههای عملکردی یا دادههای مربوط به شرایط فرآوری که ممکن است برای تعیین مشخصات یک ماده برای یک کاربرد یا روش فرآوری خاص ضروری باشد، ارائه نمیدهد. در صورت نیاز به چنین خواص اضافی، در صورت لزوم، باید مطابق با روشهای آزمون مشخص شده در استاندارد ISO 1874-2 تعیین شوند. برای مشخص کردن یک ماده ترموپلاستیک برای یک کاربرد خاص یا پردازش تکرارپذیر، ممکن است الزامات اضافی در بلوک دادهها ارائه شود.
سیستم طبقهبندی ترموپلاستیکها بر اساس الگوی استاندارد شدهای است که در جدول ارائه شده در استاندارد نشان داده شده است. این شناسایی شامل یک بلوک توضیحات اختیاری با عنوان «ترموپلاستیک» و یک بلوک شناسایی متشکل از شماره استاندارد بینالمللی و یک بلوک محصول جداگانه است. برای شناسایی بدون ابهام، بلوک محصول به پنج بلوک داده شامل اطلاعات زیر تقسیم میشود:
این استاندارد، روشها و شرایط آمادهسازی نمونههای آزمایشی و روشهای اندازهگیری خواص موادی که این نمونهها از آنها ساخته شدهاند را مشخص میکند. خواص و روشهای آزمون مناسب و ضروری برای توصیف مواد قالبگیری و اکستروژن پلیآمید فهرست شدهاند.
این ویژگیها از روشهای آزمون عمومی موجود در استاندارد ISO 10350-1 انتخاب شدند. سایر روشهای آزمون که معمولاً برای این مواد قالبگیری و اکستروژن استفاده میشوند یا از اهمیت ویژهای برخوردارند، در استاندارد ISO 1874-2 نیز گنجانده شدهاند، همانطور که خواص تعیینکننده (عدد ویسکوزیته و مدول الاستیسیته کششی) در استاندارد ISO 1874-1 آمده است.
هنگام تهیه نمونههای آزمایشی، نمونه ماده قبل از قالبگیری باید به دمای اتاق برسد. اگر عدد ویسکوزیته پلیآمید حداکثر ۲۰۰ میلیلیتر بر گرم باشد، میزان رطوبت نمونه ماده نباید از ۰.۲ درصد (کسر جرمی) و اگر عدد ویسکوزیته پلیآمید حداقل ۲۰۰ میلیلیتر بر گرم باشد، از ۰.۱ درصد (کسر جرمی) تجاوز کند.
برای PA46، PA6T/66، PA6T/XT، PA6T/6I/66، PA6T/6I، PA6I/6T و PA NDT/INDT، میزان رطوبت باید کمتر از 0,1 درصد (کسر جرمی) باشد. میزان رطوبت مواد پر شده یا تقویت شده باید به صورت درصدی از کل جرم ترکیب بیان شود. میزان رطوبت باید طبق استاندارد ISO 15512 و عدد ویسکوزیته طبق استاندارد ISO 307 تعیین شود. برای اطمینان از پایین ماندن میزان رطوبت، توصیه میشود که نمونهی مواد موجود در قیف دستگاه قالبگیری تزریقی با گاز مناسبی (مثلاً هوای خشک، نیتروژن یا آرگون) پوشانده شود. با استفاده از خشککن قیفیِ جاذب رطوبت میتوان به نتایج بهتری دست یافت.
نمونههای قالبگیری تزریقی باید مطابق با استاندارد ISO 294-1 و با استفاده از شرایط مشخص شده در جدول تهیه شوند. نمونهها باید با روش قالبگیری تزریقی از دانههای خشک تهیه شوند. ضروری است که نمونهها همیشه با همان روش و با استفاده از شرایط پردازش یکسان تهیه شوند. مواد باید تا زمان استفاده در ظروف مقاوم در برابر رطوبت نگهداری شوند.
برای تعیین خواص، مجموعههای جداگانهای از نمونههای آزمایشی به دو روش مختلف آمادهسازی میشوند: یک مجموعه در حالت قالبگیری خشک و دیگری در حالت مرطوب. خواص روی نمونههایی که در حالت قالبگیری خشک یا در حالت مرطوب یا در هر دو حالت هستند، تعیین میشوند.
سازمان ما که سالهاست با طیف گستردهای از مطالعات آزمایش، اندازهگیری، تحلیل و ارزیابی که انجام میدهد، سعی در حمایت از کسبوکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال میکنند و دائماً خود را بهبود میبخشند. در این زمینه، خدمات تست نیز مطابق با استاندارد «ایزو ۱۸۷۴ پلاستیک - مواد قالبگیری و اکستروژن پلیآمید (PA)» به مشاغل ارائه میشود.
