لاستیک و پلاستیک ISO 6133 - تجزیه و تحلیل چندین اثر پیک به دست آمده برای تعیین مقاومت پارگی و مقاومت چسبندگی

لاستیک و پلاستیک ISO 6133 - تجزیه و تحلیل چندین اثر پیک به دست آمده برای تعیین مقاومت پارگی و مقاومت چسبندگی

استاندارد «ISO 6133 لاستیک و پلاستیک - تجزیه و تحلیل چندین پیک ردیابی شده در تعیین مقاومت پارگی و مقاومت چسبندگی» که توسط سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO) تدوین شده است، پنج روش آزمایشی را شرح می‌دهد که برای محاسبه مقاومت پارگی و مقاومت چسبندگی لاستیک ولکانیزه شده یا پارچه‌های پوشش داده شده یا پیوند داده شده با لاستیک یا پلاستیک پس از آزمایش استفاده می‌شوند. نتایج با تعیین میانه و محدوده مقادیر اوج از یک نمودار گرافیکی نیرو در مقابل زمان ثبت شده در طول آزمون محاسبه می‌شوند.

لاستیک و پلاستیک ISO 6133 - تجزیه و تحلیل چندین اثر پیک به دست آمده برای تعیین مقاومت پارگی و مقاومت چسبندگی

یک رد برای آزمایش مقاومت چسبندگی یا آزمایش مقاومت پارگی، بسته به ماده مورد بررسی، ممکن است چند یا چند پیک نیرو را نشان دهد. انتخاب روش محاسبه به تعداد پیک‌های موجود در نمودار بستگی دارد. هدف از این استاندارد، دستیابی به یکنواختی بیشتر در ارزیابی و ارائه نتایج آزمون است. با این حال، این روش‌ها فقط زمانی می‌توانند اعمال شوند که در استاندارد بین‌المللی دیگری مشخص شده باشند. الزامات مندرج در استاندارد مربوطه برای دستگاه، آماده‌سازی قطعه آزمایش، شرایط، روش کار و سایر جزئیات مشابه معتبر است.

در موارد خاص، روش‌های تحلیل داده شده ممکن است کافی نباشند، به عنوان مثال برای مقادیر اوج که روندی را در طول زمان نشان می‌دهند. در مواردی که حداقل مقادیر نیرو مورد توجه باشد، می‌توان از همان روش‌های محاسبه‌ای که برای تعیین محدوده مقادیر اوج استفاده می‌شوند، استفاده کرد.

برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

  • قله به نقطه‌ای اشاره دارد که شیب مسیر از مثبت به منفی تغییر می‌کند. برای مثال، یک پیک زمانی رخ می‌دهد که حداکثر نیروی آنی رخ دهد.
  • این محدوده، تفاوت بین بزرگترین و کوچکترین مقادیر مشاهده شده از پیک‌های نیروی مشاهده شده را بیان می‌کند.
  • نمودار کامل، بخشی از یک نمودار گرافیکی نیرو بر حسب زمان بین زمان وقوع اولین پیک و زمان پایان آزمایش است.

هنگام انجام آزمایش‌ها، میانگین نیروی اوج و محدوده مقادیر نیروی اوج معمولاً از مقادیر نیروی اوج مجاز برای استحکام چسبندگی یا استحکام پارگی با روش مناسب مشخص شده تعیین می‌شوند. یک پیک تنها در صورتی معتبر تلقی می‌شود که اختلاف نیرو بین حداکثر و حداقل بعدی بیشتر از ۲ درصد حداکثر نیرو باشد. هنگام اعمال روش‌های شرح داده شده در این استاندارد، فرض می‌شود که مجوز ارزیابی شده، سابقه زمانی تغییر نیرو در طول دوره آزمایش است. هنگام تجزیه و تحلیل مسیر با کامپیوتر، سیگنال فیلتر می‌شود تا از پیک‌های کوچک زیاد جلوگیری شود. این کار را می‌توان با اجازه دادن به نیروی اندازه‌گیری شده برای کاهش درصد مشخصی و همچنین گذشت زمان مشخصی قبل از ثبت یک پیک جدید انجام داد. ممکن است لازم باشد هنگام آزمایش مواد مختلف، این عوامل را تنظیم کنید تا تقریباً همان تعداد پیک‌هایی را که می‌توان در یک ثبت‌کننده نمودار مشاهده کرد، به دست آورید.

روش‌های آزمایش به شرح زیر تعیین شدند:

  • روش الف: برای ردپاهایی با کمتر از پنج پیک. میانه، دامنه، حداقل و حداکثر مقادیر پیک نیرو در نمودار تعیین می‌شوند. اگر فقط یک پیک توان وجود داشته باشد، مقدار آن به عنوان میانه در نظر گرفته می‌شود.
  • روش ب: برای ردیابی‌هایی با پنج تا 20 پیک یا مواردی که مقادیر پیک به طور خودکار محاسبه می‌شوند. فقط مقادیر پیک ۸۰ درصد مرکزی کل ردپا در نظر گرفته می‌شوند و میانه قدرت پیک، دامنه، حداقل و حداکثر این مقادیر تعیین می‌شوند. اگرچه استفاده از این روش برای مسیرهایی با بیش از 80 قله امکان‌پذیر است، اما برای محاسبات دستی توصیه نمی‌شود.
  • روش ج: برای ردهایی با بیش از 20 پیک که به وضوح تعریف شده و به راحتی اندازه‌گیری می‌شوند و به طور خودکار محاسبه نمی‌شوند. مجموعه‌ای از نه خط عمودی رسم می‌شود که از مرکز رد شروع شده و چهار خط دیگر در دو طرف با فواصل مساوی یک دهم طول رد، با دقت ۱ میلی‌متر رسم می‌شوند. فقط مقدار پیکی که به هر یک از خطوط عمودی نزدیک‌تر است، در نظر گرفته می‌شود. میانگین قدرت اوج و دامنه، حداقل و حداکثر این نه مقدار تعیین می‌شود.
  • روش D: برای اسکارهای موج دار. وقتی پیک‌ها به وضوح مشخص نیستند اما یک منحنی موج‌دار تشکیل می‌دهند، فقط مقدار میانگین حسابی گزارش می‌شود. این مقدار میانگین حسابی به عنوان نقطه میانی بین حداکثر و حداقل انحرافات مسیر گزارش می‌شود و افزایش اولیه در ابتدای آزمایش نادیده گرفته می‌شود.
  • روش E: برای ردهایی که برای شمارش خیلی نزدیک هستند. وقتی پیک‌ها به وضوح مشخص نیستند اما یک منحنی موج‌دار تشکیل می‌دهند، فقط مقدار میانگین حسابی گزارش می‌شود. این مقدار میانگین حسابی به عنوان نقطه میانی بین حداکثر و حداقل انحرافات مسیر گزارش می‌شود و افزایش اولیه در ابتدای آزمایش نادیده گرفته می‌شود.

گزارش تحلیل ردیابی باید شامل اطلاعات زیر باشد:

  • ارجاع به این استاندارد (ISO 6133)
  • اشاره به آزمایشی که محاسبه روی آن انجام شده است
  • روش محاسبه مورد استفاده (الف، ب، ج، د یا ه)
  • میانگین نیروی اوج یا مقدار متوسط ​​برای روش‌های D و E
  • محدوده مقادیر اوج
  • تاریخ محاسبه

سازمان ما که سال‌هاست با طیف گسترده‌ای از مطالعات آزمایش، اندازه‌گیری، تحلیل و ارزیابی که انجام می‌دهد، سعی در حمایت از کسب‌وکارها از هر بخشی دارد، دارای کارکنانی قوی است که از نزدیک تحولات جهان در زمینه علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً خود را بهبود می‌بخشند. در این زمینه، خدمات آزمایش نیز مطابق با استاندارد «ISO 6133 لاستیک و پلاستیک - تجزیه و تحلیل چندین پیک ردیابی شده در تعیین مقاومت پارگی و مقاومت چسبندگی» به مشاغل ارائه می‌شود.

واتساپ