ISO 16620 پلاستیک - محتوای مبتنی بر زیست

استاندارد "ISO 16620 Plastics - Biobased content" که توسط سازمان استاندارد بین المللی (ISO) توسعه یافته است در واقع شامل بخش های زیر با همین عنوان است:

• استاندارد "ISO 16620-1 Plastics - Biobased content - Part 1: General General" اصول کلی و روش های محاسباتی را برای تعیین میزان محتوای پایه زیستی در محصولات پلاستیکی شرح می دهد. این روش های محاسبه بر اساس جرم یا جرم کربن هر جزء موجود در محصولات پلاستیکی است. این استاندارد برای محصولات پلاستیکی و مواد پلاستیکی ساخته شده از اجزای زیستی یا فسیلی، رزین های پلیمری، مونومرها یا افزودنی ها اعمال می شود. دانستن محتوای زیستی محصولات پلاستیکی هنگام ارزیابی اثرات زیست محیطی آنها مفید است.
• استاندارد "ISO 16620-2 Plastics - Biobased content - Part 2: Determination of Biobased Carbon" یک روش محاسبه برای تعیین محتوای کربن زیستی در مونومرها، پلیمرها و مواد و محصولات پلاستیکی بر اساس اندازه گیری محتوای 14C توضیح می دهد. این استاندارد برای محصولات پلاستیکی و مواد پلاستیکی ساخته شده از اجزای زیستی یا فسیلی، رزین های پلیمری، مونومرها یا افزودنی ها اعمال می شود. دانستن محتوای زیستی محصولات پلاستیکی هنگام ارزیابی اثرات زیست محیطی آنها مفید است.
• استاندارد "ISO 16620-3 Plastics - Biobased content - Part 3: Determination of Biobased polymer synthetic polymer" روشی را برای تعیین مقدار قطعه زیستی در پلیمر مصنوعی پایه زیستی در محصولات پلاستیکی شرح می دهد. این روش محاسبه برای محتوای پلیمر مصنوعی مبتنی بر زیست مبتنی بر جرم پلیمر مصنوعی مبتنی بر زیست در محصولات پلاستیکی است. این استاندارد برای محصولات پلاستیکی و مواد پلاستیکی ساخته شده از اجزای زیستی یا فسیلی، رزین های پلیمری، مونومرها یا افزودنی ها اعمال می شود. دانستن محتوای زیستی محصولات پلاستیکی هنگام ارزیابی اثرات زیست محیطی آنها مفید است.
• استاندارد "ISO 16620-4 Plastics - Biobased content - Part 4: Determination of Biobased Mast جرم" روشی را برای تعیین محتوای جرمی مبتنی بر زیست در محصولات پلاستیکی بر اساس آنالیز کربن رادیویی و آنالیز عنصری تشریح می کند. این استاندارد برای محصولات پلاستیکی و مواد پلاستیکی ساخته شده از اجزای زیستی یا فسیلی، رزین های پلیمری، مونومرها یا افزودنی ها اعمال می شود. این روش به شرطی قابل اجرا است که محصول پلاستیکی حاوی عنصر کربن باشد و عبارتی که ترکیب عنصری و محتوای کربن زیستی را ارائه می دهد در دسترس باشد.
• استاندارد "ISO 16620-5 Plastics - محتوای مبتنی بر زیست - قسمت 5: اعلام محتوای کربن مبتنی بر زیست، محتوای پلیمر مصنوعی مبتنی بر زیست و محتوای جرم مبتنی بر زیست" الزامات اعلامیه ها و برچسب های محتوای کربن زیستی، محتوای پلیمر مصنوعی مبتنی بر زیست و محتوای جرمی مبتنی بر زیست را شرح می دهد. در محصولات پلاستیکی این استاندارد برای محصولات پلاستیکی و مواد پلاستیکی ساخته شده از اجزای زیستی یا فسیلی، رزین های پلیمری، مونومرها یا افزودنی ها اعمال می شود.

برای اهداف این استانداردها، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:

• محتوای کربن زیستی مقدار کربنی است که از زیست توده موجود در محصول به دست می آید. محتوای کربن زیستی به صورت کسری از جرم نمونه، کسری از محتوای کربن کل یا کسری از کل محتوای کربن آلی بیان می شود.
• زیست توده ماده ای است با منشأ بیولوژیکی، به استثنای مواد مدفون در سازندهای زمین شناسی یا فسیل شده.
• پلیمر مصنوعی مبتنی بر زیست پلیمری است که به طور کامل یا جزئی از منابع زیست توده از طریق فرآیندهای صنعتی شیمیایی یا بیولوژیکی به دست می آید. پلیمرهای طبیعی به عنوان پلیمرهای مصنوعی مبتنی بر زیست طبقه بندی نمی شوند.
• محتوای پلیمر مصنوعی پایه زیستی مقدار پلیمر مصنوعی زیست پایه موجود در محصول است. مقدار پلیمر مصنوعی پایه زیستی در محصول به صورت نسبت یا درصد جرم پلیمر مصنوعی پایه زیستی به جرم کل محصول بیان می شود.
• محتوای کربن به صورت درصد وزنی (جرمی) مقدار کربن موجود در جزء، ماده یا محصول بیان می شود.
• کربن کل مقدار کربن موجود در یک نمونه به شکل کربن آلی، معدنی و عنصری است.
• کربن آلی کل مقدار کربنی است که در اثر احتراق به دی اکسید کربن تبدیل می شود و در اثر عملیات اسیدی به صورت دی اکسید کربن آزاد نمی شود.
• محتوای جرمی مبتنی بر زیست، مقدار کل پلیمر مصنوعی، پلیمر طبیعی و افزودنی های زیست پایه در یک محصول است. کل محتوای جرمی پایه زیستی در یک محصول به صورت نسبت یا درصد مجموع پلیمر مصنوعی، پلیمر طبیعی و افزودنی‌های مبتنی بر زیست پایه به جرم کل محصول بیان می‌شود.
• درصد کربن مدرن مقدار نرمال و استاندارد شده برای مقدار ایزوتوپ 14C در یک نمونه است. اسید اگزالیک بر اساس مقدار ایزوتوپ 14C استاندارد و نرمال شده از ماده مرجع استاندارد محاسبه شد.
• رادیوکربن یک ایزوتوپ رادیواکتیو از عنصر کربن (8C) است که دارای 6 نوترون، 6 پروتون و 14 الکترون است.

یک محصول پلاستیکی معمولاً از شش جزء زیر تشکیل شده است:

• پلیمرهای مصنوعی مبتنی بر زیست (جزء A)
• پلیمرهای مصنوعی مبتنی بر فسیل (جزء B)
• پلیمرهای طبیعی (جزء C)
• افزودنی های آلی یا معدنی مبتنی بر زیست (جزء D)
• افزودنی های آلی مبتنی بر فسیل (جزء E)
• از افزودنی های معدنی (جزء F)

14C موجود در مواد شیمیایی ناشی از دی اکسید کربنی است که اخیراً در جو آزاد شده است. تقریباً در محصولات فسیلی از 20 هزار سال تا 30 هزار سال به دلیل پوسیدگی رادیواکتیو وجود ندارد. بنابراین، محتوای 14C به عنوان ردیاب مواد شیمیایی سنتز شده از دی اکسید کربن که اخیراً در اتمسفر آزاد شده است و به ویژه محصولات زیستی اخیراً تولید شده در نظر گرفته می شود.

تعیین محتوای زیست توده بر اساس اندازه گیری 14C در پلیمرها است که امکان محاسبه کسر کربن زیستی را فراهم می کند. تجربه گسترده در تعیین 14C و نمونه های مرجع را می توان از قدمت اشیاء باستان شناسی به دست آورد که سه روش شرح داده شده در استاندارد ISO 16620-2 بر اساس آنها است:

• روش الف: روش شمارنده سوسوزن مایع
• روش ب: روش یونیزاسیون بتا
• روش ج: روش طیف سنجی جرمی شتاب دهنده

مشخص کردن زیست توده مورد استفاده در محصولات پلاستیکی یک روش عملی برای ارزیابی تلاش‌ها برای تولید پلیمرهای مصنوعی به طور کامل یا جزئی مبتنی بر زیست است. همچنین به مصرف کنندگان کمک می کند تا مشارکت های نسبی در حفاظت از محیط زیست را درک کرده و مقایسه کنند. استاندارد ISO 16620-3 روشی را برای اندازه گیری محتوای پلیمرهای مصنوعی مبتنی بر زیستی مشتق شده از منابع زیست توده ارائه می کند.

در استاندارد ISO 16620-4 دو گروه محصول به شرح زیر متمایز می شوند:

• محصولات گروه I با واکنش های شیمیایی، بیوشیمیایی یا بیولوژیکی به دست می آیند
• محصولات گروه دوم از اختلاط محصولات گروه I بدون هیچ گونه واکنش شیمیایی، بیوشیمیایی یا بیولوژیکی به دست می آیند.

از مواد طبیعی می توان برای تولید محصولات گروه I یا به عنوان اجزای محصولات گروه دوم استفاده کرد.

در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، سازمان ما همچنین خدمات صدور گواهینامه و آزمایش تعریف شده در استاندارد ISO 16620 پلاستیک - محتوای مبتنی بر زیست را با کادری آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات فن‌آوری پیشرفته ارائه می‌کند. .