عوامل زیادی در فرآیند قالب‌گیری تزریقی بر خواص نمونه‌های آزمایشی قالب‌گیری شده و در نتیجه، مقادیر اندازه‌گیری به‌دست‌آمده هنگام استفاده از نمونه‌ها در یک روش آزمایش تأثیر می‌گذارند. خواص مکانیکی چنین نمونه‌هایی به شدت به شرایط فرآیند قالب‌گیری مورد استفاده برای آماده‌سازی نمونه‌ها وابسته است. تعریف دقیق هر پارامتر کلیدی فرآیند قالب‌گیری، یک الزام اساسی برای شرایط عملیاتی قابل تکرار و قابل مقایسه است. هنگام تعریف شرایط قالب‌گیری، در نظر گرفتن اثرات بالقوه این شرایط بر خواصی که باید تعیین شوند، مهم است.
ترموپلاستیک‌ها از نظر مورفولوژی بلورینگی (برای پلیمرهای بلوری و نیمه بلوری)، مورفولوژی فاز (برای ترموپلاستیک‌های ناهمگن) و جهت‌گیری مولکولی به دلیل پرکننده‌های ناهمسانگرد مانند الیاف کوتاه، متفاوت هستند. تنش‌های باقیمانده (یخ‌زده) در نمونه‌های آزمایشی قالب‌گیری شده و تخریب حرارتی پلیمر در حین قالب‌گیری نیز بر خواص تأثیر می‌گذارند. هر یک از این عوامل باید کنترل شوند تا تغییرپذیری در مقادیر عددی خواص اندازه‌گیری شده به حداقل برسد. تمام قالب‌های ISO شرح داده شده برای نصب در تجهیزات قالب‌گیری تزریقی موجود طراحی شده‌اند و دارای صفحات خالی قابل تعویض هستند.
استاندارد «ایزو ۲۹۴ پلاستیک - قالب‌گیری تزریقی نمونه‌های آزمایشی مواد ترموپلاستیک» که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) تدوین شده است، شامل زیربخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:
هدف از این استاندارد، ارائه توضیحات منسجم از پارامترهای کلیدی فرآیند قالب‌گیری و ایجاد یک رویه یکسان برای گزارش شرایط قالب‌گیری است. شرایط خاص مورد نیاز برای آماده‌سازی تکرارپذیر نمونه‌های آزمایشی برای هر ماده مورد استفاده متفاوت است و ممکن است در استاندارد برای ماده خاص مشخص شده باشد یا توسط طرفین درگیر مورد توافق قرار گیرد. آزمایش‌های بین آزمایشگاهی با اکریلونیتریل/بوتادین/استایرن (ABS)، استایرن/بوتادین (SB) و پلی (متیل متاکریلات) (PMMA) نشان داده‌اند که طراحی قالب عامل مهمی در تکرارپذیری آماده‌سازی نمونه آزمایشی است.
انقباض قالب‌گیری تعریف‌شده در این استاندارد، اثرات جذب رطوبت را شامل نمی‌شود. این انقباض در انقباض پس از قالب‌گیری و بنابراین در انقباض کل لحاظ می‌شود. برای مواردی که انقباض پس از قالب‌گیری صرفاً به دلیل جذب رطوبت باشد، استاندارد ISO 175 اعمال می‌شود. انقباض قالب‌گیری تعریف‌شده در این استاندارد، انقباض آزاد ناشی از تغییر شکل نامحدود صفحات خنک‌کننده در طول دوره نگهداری در قالب را نشان می‌دهد. بنابراین، حداکثر مقدار هرگونه انقباض محدود در نظر گرفته می‌شود.
مشخص شده است که این روش حداکثر خواص ناهمسانگرد را با حساسیت کمی به سرعت تزریق ارائه می‌دهد. در صورت امکان، قالب دو حفره‌ای در نظر گرفته شده است. برای طراحی قطعات پلاستیکی، این روش محدودیت‌های بالا و پایین خواص کششی را فراهم می‌کند. تطبیق ضخامت صفحه با ضخامت قطعه خاص به دلیل تأثیر سرعت پر شدن قالب و هندسه قطعه بر ناهمسانگردی، معیار مناسبی نیست. بررسی ناهمسانگردی مواد، روشی تخصصی است که برای هدایت طراحی قالب برای کاربردهای نهایی در نظر گرفته شده است و به عنوان ابزاری برای کنترل کیفیت در نظر گرفته نشده است.
در قالب‌گیری تزریقی مواد ترموپلاستیک، جریان پلیمر مذاب می‌تواند بر جهت‌گیری پرکننده‌هایی مانند فایبرگلاس یا زنجیره‌های پلیمری تأثیر بگذارد و در نتیجه رفتار ناهمسانگرد ایجاد کند.
برای اهداف این استاندارد، جهت جریان به عنوان جهت از دهانه قالب تا انتهایی‌ترین قسمت حفره قالب تعریف می‌شود و جهت متقاطع به عنوان جهت عمود بر جهت جریان تعریف می‌شود. قالب نوع F برای جایگزینی قالب نوع D که برای تعیین انقباض قالب‌گیری ترموپلاستیک‌ها استفاده می‌شود، در نظر گرفته نشده است.
استاندارد ISO 294 به دلایل زیر مهم است:
سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "ISO 294 Plastics - قالب‌گیری تزریقی نمونه‌های آزمایشی مواد ترموپلاستیک" ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
