
استاندارد اروپایی "EN 13880-9 پرکننده های اتصال داغ - قسمت 9: روش تست برای تعیین سازگاری با روسازی های آسفالتی" روشی را برای تعیین سازگاری پرکننده های اتصال داغ اعمال شده بر روی اتصال آسفالت اره ای توضیح می دهد.

سازگاری آسفالت با بررسی پرکننده اعمال شده پس از دوره شرطی سازی مشخص شده از نظر چسبندگی و شکست چسبندگی یا هرگونه نشت روغن یا نرم شدن بین پرکننده و نمونه آسفالت تعیین می شود.
تجهیزات اصلی مورد استفاده برای اجرای این روش عبارتند از:
دو بلوک آزمایش آسفالت مطابق با استاندارد EN 13880-11 در هنگام آماده سازی و آماده سازی نمونه های آزمایشی استفاده می شود. در سطح بالایی هر بلوک آزمایش آسفالت، شیاری به طول 100 میلی متر، عرض 13,0 میلی متر مثبت/منهای 3,2 میلی متر و عمق 19,0 میلی متر مثبت/منهای 3,2 میلی متر با برش مرطوب با اره سنگ تراشی برقی بریده می شود. شیارهایی که به این ترتیب شکل میگیرند، در حالی که نمونهها را زیر آب جاری نگه میدارید، با یک برس موی سفت مسواک زده میشوند تا تمام بقایای برش از بین برود. نمونهها اجازه داده میشوند تا خشک شوند و به دمای اتاق برگردند، سپس آنها را با نوار چسب پشت پارچهای محکم میپیچند یا بهطور دیگری تقویت میکنند تا از فروپاشی در طول دوره آزمایش جلوگیری شود.
در حین انجام آزمایش، دو نمونه آزمایش بر اساس استاندارد prEN 13880-6 تهیه می شود. برای جلوگیری از نشتی، انتهای شیارها آب بندی شده و بخشی از نمونه دوغاب آزمایشگاهی داخل شیارها ریخته شده و کمی بیش از حد پر می شود. پرکننده اجازه سرریز شدن روی سطح نمونه مجاور شیارها را ندارد.
پس از خنک شدن پرکننده اتصال به دمای اتاق، سرریز با یک چاقوی گرم شده تمیز می شود تا سطح پرکننده با سطح نمونه آسفالت همسطح شود.
نمونه های آسفالت در یک کوره با گردش اجباری قرار می گیرند که در دمای 60 درجه مثبت / منفی 3 درجه برای یک دوره 72 ساعت بعلاوه / منهای 1 ساعت نگهداری می شود. نمونه حداقل یک بار در روز برای جلوگیری از فروپاشی در طول دوره آزمایش بررسی می شود. پس از اتمام دوره آزمایش، نمونه های آسفالت از کوره گردش فن خارج شده و عدم تطابق فیلر درز با نمونه بلافاصله بررسی می شود.
هرگونه شواهدی مبنی بر شکست چسبندگی و چسبندگی، یا تشکیل اگزودای روغنی یا نرم شدن بین نمونه های درزگیر و آسفالت، مطابق با استاندارد prEN 14188-1 گزارش شده است.
گزارش آزمایش باید تأیید کند که آزمایش مطابق با این استاندارد انجام شده است و شامل اطلاعات زیر باشد: نام نمونه، منبع نمونه، شماره دسته و تاریخ سازنده یا تاریخ انقضا، در صورت لزوم، تاریخ آزمایش و نتایج به دست آمده، و نام تحلیلگر و آزمایشگاه تست.
پیوست استاندارد یک روش آزمایشی را برای تعیین سازگاری آسفالت پس از تخریب حرارتی توصیف می کند (پیوست A). هدف از این آزمایش بررسی سازگاری پرکننده های درز با نمونه آسفالت پس از گرمایش طولانی مدت است.
در میان آزمایشها، اندازهگیریها، تحلیلها و ارزیابیهای متعددی که برای کسبوکارها در بخشهای مختلف انجام شده است، سازمان ما با کارکنان آموزشدیده و متخصص و تجهیزات فنآوری پیشرفته، «پرکنندههای اتصال داغ EN 13880-9 - قسمت 9: روش تست» را ایجاد کرده است. برای تعیین سازگاری با روکش های آسفالتی" همچنین خدمات تست تعریف شده در "استاندارد" را ارائه می دهد.
