پودرهای پوشش دهنده EN ISO 8130
استاندارد «پودرهای پوششی EN ISO 8130» که توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) تدوین و بعداً به عنوان یک استاندارد اروپایی در محدوده تلاش‌های هماهنگ‌سازی منتشر شد، شامل زیربخش‌های زیر است که تحت همین عنوان منتشر شده‌اند:
- استاندارد «EN ISO 8130-1 بخش 1: تعیین توزیع اندازه ذرات با الک کردن» روشی را برای تعیین توزیع اندازه ذرات پودرهای پوشش با استفاده از آنالیز الک شرح می‌دهد. توزیع اندازه ذرات کوچکتر از 100 میکرومتر با استفاده از پراش لیزر (EN ISO 8130-13) تعیین می‌شود. این روش به ویژه برای شناسایی مواد با اندازه بزرگ یا وجود آلاینده‌ها استفاده می‌شود و می‌تواند به عنوان یک روش کنترل کیفیت (آزمون قبولی/ردی) با بررسی مقدار باقی مانده روی یک الک واحد مورد استفاده قرار گیرد.
اندازه ذرات زیر برای پودرهای پوشش معمول است، اما اندازه ذرات ممکن است بسته به کاربرد متفاوت باشد:
- فناوری لایه نازک: ۱ میکرومتر تا ۶۳ میکرومتر
- پوشش الکترواستاتیک: 10 میکرومتر تا 200 میکرومتر
- روش بستر سیال: ۱۰۰ میکرومتر و بالاتر
الک‌هایی با اندازه مش کوچکتر از ۳۲ میکرومتر، غیرعملی هستند و در حین استفاده مستعد گرفتگی می‌باشند.
در اصل، مقدار وزن شده‌ای از پودر پوشش با استفاده از یک یا چند الک به بخش‌هایی جدا می‌شود و جرم بخش باقی مانده روی الک تعیین می‌گردد. تجزیه و تحلیل الک می‌تواند به صورت دستی یا با دستگاه، با استفاده از الک‌های جداگانه یا مجموعه‌ای از الک‌ها انجام شود. عبور ذرات پودر پوشش از میان شبکه الک به دلیل نیروهای گرانشی، برشی یا جریان است.
- استاندارد «EN ISO 8130-2 بخش 2: تعیین چگالی با پیکنومتری مقایسه‌ای گاز (روش مرجع)» روشی را برای تعیین چگالی انواع پودرهای پوشش با استفاده از پیکنومتری مقایسه‌ای گاز شرح می‌دهد.
در اصل، چگالی از جرم و حجم نمونه آزمایشی محاسبه می‌شود. حجم نمونه آزمایشی وزن شده با اندازه‌گیری حجم گاز جابجا شده در داخل ظرف، هنگامی که نمونه آزمایشی درون آن قرار می‌گیرد، تعیین می‌شود. این کار با اندازه‌گیری اختلاف فشار ناشی از جابجایی گاز انجام می‌شود.
- استاندارد «EN ISO 8130-3 بخش 3: تعیین چگالی با پیکنومتری جابجایی مایع» روش پیکنومتری جابجایی مایع را برای تعیین چگالی پودرهای پوشش شرح می‌دهد. این روش بر اساس تعیین جرم و حجم یک نمونه آزمایشی است. پودرهای پوشش با چگالی تا 1 گرم بر سانتی‌متر مکعب را می‌توان با توافق بر اساس استاندارد ISO 1183-1 و روش مناسب اندازه‌گیری کرد.
در اصل، چگالی پودر پوشش در یک پیکنومتر جابجایی مایع با استفاده از مایعی که محصول مورد آزمایش را کاملاً خیس می‌کند بدون اینکه آن را متورم یا حل کند، تعیین می‌شود.
- استاندارد «EN ISO 8130-4 بخش 4: محاسبه حد پایین انفجار» روشی را برای محاسبه حد پایین انفجار پودر پوشش، یعنی حداقل غلظت پودر پوشش که در هوا مخلوط انفجاری تشکیل می‌دهد، شرح می‌دهد. این روش بر اساس اندازه‌گیری ارزش حرارتی ناخالص محصول است که با روش شرح داده شده در استاندارد ISO 1928 تعیین می‌شود.
در اصل، حد پایین انفجار پودر پوشش با اندازه‌گیری ارزش حرارتی ناخالص از طریق گرمای احتراق 1 گرم محصول با استفاده از فرمول ارائه شده در استاندارد محاسبه می‌شود. به طور جایگزین، با شروع از فرمول دیگری، حد پایین انفجار را می‌توان با ضرب ارزش حرارتی ناخالص هر جزء قابل احتراق در جرم موجود در 1 گرم محصول تخمین زد.
- استاندارد «EN ISO 8130-5 بخش 5: تعیین خواص جریان مخلوط پودر/هوا» روشی را برای پیش‌بینی خواص جریان مخلوط پودر پوشش و هوا شرح می‌دهد. نتایج به‌دست‌آمده تحت تأثیر ترکیب، چگالی، توزیع اندازه ذرات و شکل ذرات پودر پوشش و همچنین تمایل ذرات به تجمع و پذیرش بار قرار دارند.
در اصل، مقدار مشخصی از پودر پوشش در یک ظرف قرار داده می‌شود و با هوای تمیز و خشک تحت شرایط دما، رطوبت و فشار اتمسفر مشخص، سیال می‌شود. ارتفاع پودر در حین و پس از سیال شدن اندازه‌گیری می‌شود و جرم پودر سیال شده که از یک روزنه خاص در یک بازه زمانی معین عبور می‌کند، تعیین می‌گردد. این اندازه‌گیری‌ها برای محاسبه ضریب سیال شدن و سرعت جریان پودر استفاده می‌شوند که در کنار هم، خواص انتقال و پاشش پودر را تعریف می‌کنند.
- استاندارد «EN ISO 8130-6 بخش 6: تعیین زمان ژل شدن پودرهای پوشش ترموست در دمای خاص» روشی را برای تعیین زمان ژل شدن پودر پوشش ترموست در دمای خاص شرح می‌دهد. این استاندارد روشی را برای کنترل تغییرات دسته‌ای و اطمینان از کنترل کیفیت یک پودر پوشش خاص تعریف می‌کند. این روش برای پودرهای پوشش با زمان ژل شدن بسیار کوتاه (کمتر از 15 ثانیه) قابل استفاده نیست.
در اصل، نمونه‌ای از پودر پوشش تا دمای خاصی در حفره یک بلوک گرمایشی گرم می‌شود. زمانی تعیین می‌شود که دیگر نخی از محصول مذاب کشیده نشود.
- استاندارد «EN ISO 8130-7 بخش 7: تعیین اتلاف جرم در حین پخت» روشی را برای تعیین اتلاف جرم پودرهای پوشش اعمال شده با روش‌های پاشش الکترواستاتیک، پاشش فلوک یا بستر سیال در حین پخت (گرمایش) شرح می‌دهد. این روش یک آزمایش ساده و کاربردی است که نتایج به اندازه کافی دقیقی را برای پودرهای پوشش که تقریباً 2 درصد (جرم) در حین پخت (گرمایش) از دست می‌دهند، ارائه می‌دهد. در موارد بالاتر از 2 درصد، با افزایش اتلاف جرم، دقت کاهش می‌یابد. این روش مقدار تمام مواد فرار، از جمله آب را تعیین می‌کند. آزمایش ترموگراویمتری شرح داده شده در سری استانداردهای ISO 11358 می‌تواند به عنوان یک روش مقایسه‌ای استفاده شود.
در اصل، یک نمونه آزمایشی از پودر روی یک صفحه قرار داده شده و سپس پخته (گرم) می‌شود. کاهش جرمی که در طول پخت رخ می‌دهد، از وزن‌های گرفته شده قبل و بعد از پخت محاسبه می‌شود.
- استاندارد «EN ISO 8130-8 بخش 8: ارزیابی پایداری انبارداری پودرهای ترموست» روشی را برای تخمین پایداری انبارداری پودرهای پوشش ترموست شرح می‌دهد. این استاندارد شامل رویه‌هایی برای تعیین تغییرات در حالت فیزیکی و واکنش‌پذیری شیمیایی پودر پوشش ترموست و همچنین ظرفیت آن برای تشکیل یک پوشش نهایی رضایت‌بخش است.
در اصل، پودر پوشش ترموست در دمای مشخص و برای مدت زمان مشخصی تحت شرایط نگهداری مصنوعی قرار می‌گیرد. سپس، هرگونه تغییر در سیالیت پودر و تمایل آن به کلوخه شدن یا کیکی شدن ثبت می‌شود. متعاقباً، هرگونه تغییر در توانایی پودر برای واکنش شیمیایی و تشکیل یک پوشش نهایی رضایت‌بخش ارزیابی می‌شود. شرایط کف ظرف را می‌توان با قرار دادن یک وزنه در نمونه آزمایشی برای شبیه‌سازی فشرده‌سازی شبیه‌سازی کرد.
- استاندارد «EN ISO 8130-9 بخش 9: نمونه‌برداری» روش‌های نمونه‌برداری از پودرهای پوشش از محموله‌ها و تقسیم نمونه به مقادیر مناسب برای اعمال روش‌های آزمون مناسب مشخص شده در سایر بخش‌های این استاندارد را شرح می‌دهد. فرض بر این است که این استاندارد توسط افرادی با صلاحیت و تجربه مناسب استفاده و اعمال خواهد شد. این رویه‌ها برای انجام توسط پرسنل آموزش دیده یا تحت نظارت مناسب در نظر گرفته شده است.
- استاندارد «EN ISO 8130-10 بخش 10: تعیین راندمان رسوب» روشی را برای تعیین نسبت درصد جرمی پودر پوشش اسپری شده روی یک جسم آزمایشی تحت شرایط مشخص تفنگ اسپری و شرایط محیطی توصیف می‌کند. این روش برای پودرهایی که با شارژ کرونا یا تریبو اعمال می‌شوند، قابل استفاده است و می‌تواند برای مقایسه راندمان رسوب پودر مشابه با تفنگ‌های مشابه یا متفاوت استفاده شود. این روش فقط برای مقایسه زمانی استفاده می‌شود که پودرها یا تفنگ‌ها به صورت متوالی ارزیابی می‌شوند، زیرا تأثیر محیط و تجهیزات می‌تواند به طور قابل توجهی در طول زمان و مکان متفاوت باشد.
در اصل، این روش شامل اسپری کردن یک پودر باردار با سرعت جریان مشخص و تحت شرایط دما و رطوبت مشخص است. پودر روی پنج قطعه فولادی یکسان که هر کدام در فویل آلومینیومی پیچیده شده‌اند، اسپری می‌شود. جرم پودری که روی قطعه مرکزی می‌نشیند تعیین می‌شود و از این طریق، راندمان رسوب محاسبه می‌شود. این فرآیند در یک محفظه تخلیه هوا انجام می‌شود. نتایج به خواص زیر پودر بستگی دارد:
- ترکیب شیمیایی
- شدت
- توزیع اندازه ذرات
- شکل ذرات
- خواص جریان هوای مخلوط
- محتوای رطوبت
- استاندارد «EN ISO 8130-11 بخش 11: آزمون جریان صفحه شیب‌دار» روشی مقایسه‌ای برای تعیین ویژگی‌های جریان پودر پوشش ترموست مذاب روی صفحه‌ای با زاویه مشخص نسبت به صفحه افقی را شرح می‌دهد. هدف از این روش آزمون، ارائه نشانه‌ای از درجه جریان مذاب است که ممکن است در طول پخت پودر پوشش رخ دهد. این ویژگی در ظاهر سطح و درجه پوشش روی لبه‌های تیز نقش دارد. این آزمون یک روش مقایسه‌ای برای بررسی تغییرات مبتنی بر دسته در رفتار یک پودر پوشش خاص است. هیچ همبستگی بین نتایج به‌دست‌آمده از پودرهای پوشش با ترکیبات مختلف انتظار نمی‌رود. این روش برای پودرهای پوشش با زمان ژل شدن کمتر از 1 دقیقه در دمای آزمایش که طبق استاندارد ISO 8130-6 مشخص می‌شوند، مناسب نیست. این روش همچنین برای پودرهای بافت‌دار مناسب نیست.
در اصل، پودر پوشش حرارتی به صورت گلوله‌هایی با اندازه استاندارد شکل داده شده و روی یک صفحه شیب‌دار گرم ذوب می‌شود و به آن اجازه می‌دهد تا به سمت پایین جریان یابد. سرعت جریان در یک دوره زمانی خاص از موقعیت اولیه گلوله اندازه‌گیری می‌شود.
- استاندارد "EN ISO 8130-12 بخش 12: تعیین انطباق" روشی بصری برای تعیین میزان افت کیفیت سطح پوشش نهایی هنگام مخلوط کردن دو پودر پوشش مختلف را شرح می‌دهد. کیفیت سطح به خواص زیر پودرهای پوشش بستگی دارد:
- واکنش‌پذیری شیمیایی
- ترکیب شیمیایی
- خواص ذوب.
شروع، ماهیت و میزان اختلاف ظاهری تا حد زیادی به نسبت اختلاط پودرها بستگی دارد. ماهیت اختلاف ظاهری سطح می‌تواند به روش‌های مختلفی که در اینجا شرح داده شده است، خود را نشان دهد.
این آزمایش برای پیش‌بینی احتمال ناسازگاری ناشی از مخلوط کردن پودرهای مختلف، چه در طول فرآیند تولید و چه در طول اعمال پودر پوشش، مفید است.
این استاندارد فقط به تغییرات در جنبه‌های بصری پوشش می‌پردازد. سری مخلوط همچنین می‌تواند برای آزمایش خواصی مانند خواص مکانیکی، خواص شیمیایی، خواص خوردگی و مقاومت در برابر اشعه ماوراء بنفش مورد استفاده قرار گیرد. خواص بیشتر می‌تواند بین طرفین مربوطه توافق شود.
در اصل، پودرهای پوشش با نسبت‌های مختلف مخلوط می‌شوند و هر مخلوط روی پنل‌های آزمایشی استاندارد اعمال می‌شود، پخته می‌شود و از نظر نشانه‌های ناسازگاری سطحی بررسی می‌شود.
- استاندارد «EN ISO 8130-13 بخش ۱۳: آنالیز اندازه ذرات با استفاده از پراش لیزر» روشی را برای تعیین توزیع اندازه ذرات کروی معادل پودرهای پوشش با استفاده از پراش لیزر برای ذراتی با اندازه ۱ میکرومتر تا ۳۰۰ میکرومتر شرح می‌دهد. برای اندازه ذرات بزرگتر از ۳۰۰ میکرومتر، ممکن است به یک مدل نوری متفاوت نیاز باشد. این استاندارد مختص اندازه‌گیری پودرهای پوشش است و همچنین به استاندارد ISO 13320 اشاره دارد که راهنمایی‌هایی در مورد مناسب بودن ابزار و توزیع اندازه ذرات ارائه می‌دهد. پراش لیزر برای تعیین مواد با اندازه بزرگ مناسب نیست، که می‌توان آن را با آنالیز الک مطابق با استاندارد ISO 8130-1 یا آنالیز تصویر پویا مطابق با استاندارد ISO 13322-2 تأیید کرد.
در اصل، نمونه پودر پوشش با پراکندگی نور دینامیکی تجزیه و تحلیل می‌شود. ذرات پودر نور را پراکنده می‌کنند و شدت آنها از زوایای مختلف با استفاده از یک آشکارساز چند آرایه‌ای اندازه‌گیری می‌شود تا الگوی پراکندگی به دست آید. سپس این الگو با استفاده از یک مدل نوری مناسب و روش ریاضی به مقادیر عددی تبدیل می‌شود و نسبت حجم کل ذرات برای تعداد مشخصی از کلاس‌های اندازه که توزیع حجمی اندازه ذرات را تشکیل می‌دهند، به دست می‌آید.
- استاندارد «EN ISO 8130-14 بخش 14: اصطلاحات» اصطلاحات خاص مورد استفاده در زمینه پودرهای پوشش را شرح می‌دهد. سایر اصطلاحات و تعاریف مربوط به رنگ‌ها و لاک‌ها در استاندارد ISO 4618 آمده است.
- استاندارد «EN ISO 8130-15 بخش 15: رئولوژی» روش‌هایی را برای تعیین رفتار رئولوژیکی پودر پوشش در هر دو حالت ذرات و مذاب آن شرح می‌دهد.
در اصل، خواص مختلف سیال‌سازی با استفاده از رئومتر تعیین می‌شوند. علاوه بر سرعت چرخش و گشتاور، سرعت جریان هوا از طریق بستر پودر را می‌توان به طور دقیق کنترل کرد و افت فشار را نیز می‌توان تعیین کرد. این امر امکان تجزیه و تحلیل کامل تمام پارامترهای سیال‌سازی مؤثر بر فرآیند پوشش پودری را فراهم می‌کند. برای مشخص کردن پودر در حالت مذاب، باید از رئومتری مطابق با استاندارد ISO 3219-2 برای تعیین خواص ذوب و پلیمریزاسیون آن استفاده شود.
- استاندارد «EN ISO 8130-16 بخش 16: تعیین چگالی به روش جابجایی مایع در استوانه اندازه‌گیری» روشی را برای تعیین چگالی پودرهای پوشش با جابجایی مایع در استوانه اندازه‌گیری شرح می‌دهد. این روش بر اساس تعیین جرم و حجم یک نمونه آزمایشی است. این روش می‌تواند برای انواع پودرهای پوشش استفاده شود.
اگر پودر در تماس با سیال جابجایی مورد استفاده متورم نشود و سیال جابجایی جایگزین هوای بین ذرات پودر شود، می‌توان از این روش استفاده کرد و این روش با روش شرح داده شده در استاندارد ISO 8130-3 قابل مقایسه است.
در اصل، چگالی پودر پوشش با روش جابجایی مایع در یک استوانه اندازه‌گیری تعیین می‌شود. در این اندازه‌گیری از مایعی استفاده می‌شود که محصول مورد آزمایش را بدون متورم شدن یا حل شدن، کاملاً خیس می‌کند.
سال‌هاست که سازمان ما با کادری مجرب و متخصص، نیازهای مشتریان خود را درک کرده، خدمات تست پیشرفته مورد نیاز آنها را ارائه می‌دهد و در ایجاد، پیاده‌سازی و بهبود سیستم‌های مدیریتی به آنها کمک می‌کند. در این چارچوب، ما همچنین خدمات تست را مطابق با استاندارد EN ISO 8130 ارائه می‌دهیم.
