آنالیز مستربچ (مربوط به رنگ و رنگ)

آنالیز مستربچ (مربوط به رنگ و رنگ)

مستربچ یک افزودنی پلاستیکی جامد است که برای دادن رنگ یا خواص دیگر به پلاستیک ها استفاده می شود. مخلوط متراکمی که از پراکندگی رنگ‌ها و مواد افزودنی در یک حامل پلیمری با عملیات حرارتی و به‌ویژه یک اکسترودر اختلاط برشی بالا به دست می‌آید مستربچ نامیده می‌شود. سپس مخلوط سرد می شود، برش داده می شود و از طریق گلوله ساز به گرانول تبدیل می شود.

آنالیز مستربچ (مربوط به رنگ و رنگ)

مستربچ امکان رنگ آمیزی اقتصادی پلیمر خام را در طول فرآیند تولید پلاستیک فراهم می کند. مستربچ رنگ یا کنسانتره رنگ گرانولی است که برای رنگ آمیزی ترموپلاستیک ها استفاده می شود. از یک یا چند رنگ و یک رزین حامل مخصوص پلیمر تشکیل شده است.

مستربچ ها بسیار غلیظ هستند، نرخ رهاسازی بالایی دارند و می توانند یک تن پلیمر طبیعی را در یک کیسه 25 کیلوگرمی قرار دهند. مستربچ ها با رقیق کردن طبیعت دقت بالاتری در دوز کردن اجزای گران قیمت ارائه می دهند.

کریستال های جامد مستربچ بدون حلال هستند و عمر مفید بیشتری دارند زیرا حلال موجود در پلیمر تبخیر نمی شود. آنها معمولاً حاوی 40 تا 65 درصد مواد افزودنی هستند، اما این محدوده در برخی موارد از 15 تا 80 درصد متغیر است.

مزایای اصلی مستربچ عبارتند از:

  • در مقایسه با رنگدانه های خام، دقت بالاتری در کنترل کدورت یا شفافیت محصولات رنگی نهایی ارائه می دهد.
  • از آنجایی که از نسبت های از پیش تعیین شده افزودنی ها استفاده می شود، امکان تغییر در فرآیند تولید بسیار کم است.
  • هنگام کار با سفارشات بزرگ، سازگاری رنگ بهتری را در اختیار کاربران قرار می دهد
  • فرآیندهای ذوب با تطبیق بایندرها با پلیمرهای مورد استفاده بهبود می یابد
  • برخلاف مستربچ، رنگدانه‌ها می‌توانند در طول فرآوری در هوا معلق شوند و باعث آلودگی خطوط تولید مجاور شوند.

اساساً مستربچ ها امکان افزودن پیچیده کمتری را از طریق اختلاط پلت به پلت یا افزودن در اکسترودر فراهم می کنند. برای کمترین مقدار پودر نیازی به دستگاه دوز مخصوص نیست. همچنین دقت افزودن مورد نیاز برای دستیابی به همان نرخ افزودن در محصول نهایی را کاهش می دهد.

استفاده از مستربچ افزودنی همچنین قوام محصول و ثبات فرآیند را از طریق پراکندگی بهتر بهبود می بخشد.

بسیاری از افزودنی ها در شکل خالص خود مواد خطرناک یا خورنده هستند. مستربچ ها افزودنی را در یک رزین پلیمری یا مایع محصور می کنند. این کپسوله کردن باعث کاهش یا در بسیاری موارد از بین بردن خطرناک بودن ماده افزودنی می شود. همچنین خطرات بالقوه بی شماری از دست زدن به پودرها را از بین می برد. به لطف این ویژگی ها، به کنترل فنی کمتر و تجهیزات حفاظت فردی کمتری نیاز دارد.

افزودنی های مستربچ تمیزتر و همچنین ایمن تر هستند. هیچ رنگدانه رنگی یا سایر مواد افزودنی پودری که پخش، پوسته پوسته یا به طور ایستا به سطوح می چسبند وجود ندارد. نتیجه یک منطقه تولید تمیزتر، آلودگی متقابل کمتر و تغییرات بالقوه سریعتر بین محصولات مختلف است.

مستربچ می تواند به جلوگیری از قرار گرفتن در معرض رطوبت، دما و اشعه ماوراء بنفش در طول ذخیره سازی کمک کند.

تحقیقات نشان می دهد که استفاده از فناوری ضد میکروبی تا حد امکان برای مشتریان ساده است و از مزایای جامع کنسانتره های مستربچ سود می برد.

پلاستیک های فوق مهندسی عملکرد فوق العاده ای را ارائه می دهند که اغلب همتراز با فلزات و مواد عجیب و غریب تر است. در مقایسه با پلاستیک‌های کالایی، این جایگزین‌های سبک وزن و قابل تنظیم نیاز به فرآیند ساخت پیچیده‌تر و گران‌تری دارند. زمانی که هزینه های تولید قابل توجهی در میان باشد، آزمایش و کنترل کیفیت بسیار مهم است.

آزمایشات معمولاً شامل:

  • تجزیه و تحلیل باقی مانده مستربچ و حامل
  • خاکستر خشک برای اندازه گیری محتوا و خلوص
  • تایید نرم شدن و نقطه اشتعال
  • تجزیه و تحلیل مکانیکی وابسته به دما
  • پیری حرارتی و سایش برای تعیین دوام
  • تجزیه و تحلیل انتشار گاز

کوره صدا خفه کن برای فرآیندهایی مانند خاکستر کردن که به حرارت بسیار بالا اما بسیار ملایم و پایدار نیاز دارد (به طور بالقوه نزدیک به 800-900 درجه) ایده آل است.

در تحلیل مستربچ، پلیمر خام به ندرت مطابق میل مشتری به نظر می رسد یا عمل می کند. از تغییرات ساده رنگ گرفته تا کنترل استاتیک و مقاوم در برابر شعله، یک پلاستیک فوق مهندسی تمام شده اغلب حاوی چندین افزودنی است. به طور کلی کار با افزودنی های خام نامطلوب است. برای مثال، اندازه و دقت دسته‌ای چالش‌های رایج هستند. در مقابل، پلیمرهای از پیش ترکیب شده جایگزین بسیار ساده تری هستند، اما به طور بالقوه کند، پرهزینه و غیر قابل انعطاف هستند. مستربچ ها حد وسطی را فراهم می کنند. نه کاملاً سفارشی و نه کاملاً پیش میکس، آنها سفارشی‌سازی و آزمایش سریع را امکان‌پذیر می‌کنند و در عین حال از محدودیت در اندازه دسته یا ماندگاری اجتناب می‌کنند. با این حال، مستربچ ها و پلیمرهای نهایی هر دو نیاز به تجزیه و تحلیل دقیق دارند. مواد حامل می توانند اثرات نامطلوبی بر پلاستیک تمام شده داشته باشند، بنابراین اندازه گیری محتویات آنها و شناسایی محصولات جانبی که ممکن است محصول نهایی را تخریب کنند، مهم است.

استفاده از آون صدا خفه کن در آنالیز مستربچ و افزودنی رایج است. آنالیز خاکستر حاصل از احتراق پلاستیک عموماً در دمای زیر 900 درجه انجام می شود. کوره های صدا خفه کن می توانند به راحتی این محدوده دما را حفظ کنند، همه به شکل مقرون به صرفه ای که برای طیف وسیعی از فرآیندهای حرارتی دیگر به اندازه کافی همه کاره است. مدل‌های فعلی دارای حداکثر دما از 1050 درجه (معمولاً برای تجزیه و تحلیل مستربچ) تا 1900 درجه هستند و پایداری به همان اندازه در سراسر محدوده دارند. با این حال، مدل‌های کوچک‌تر معمولاً برای کپک پودری و روش‌های مشابه توصیه می‌شوند.

در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تجزیه و تحلیل‌ها و مطالعات متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، سازمان ما همچنین خدمات تحلیل مستربچ (مربوط به رنگ و رنگ) را با کارکنان آموزش‌دیده و متخصص و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته خود ارائه می‌کند.

واتساپ