استاندارد "EN ISO 8256 Plastics - تعیین مقاومت کششی-ضربه‌ای" که بر اساس یک استاندارد اروپایی تدوین شده و متعاقباً توسط سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO) منتشر شده است، دو روش (روش A و روش B) را برای تعیین مقاومت کششی-ضربه‌ای پلاستیک‌ها تحت شرایط تعریف‌شده شرح می‌دهد. این روش‌ها را می‌توان به عنوان آزمایش‌های کششی با نرخ کرنش نسبتاً بالا توصیف کرد.
این روش‌های آزمون می‌توانند برای مواد صلب مطابق تعریف استاندارد ISO 472 استفاده شوند، اما به‌ویژه برای موادی که بیش از حد انعطاف‌پذیر یا نازک هستند و نمی‌توان آنها را با آزمونهای ضربه مطابق با استاندارد ISO 179 یا ISO 180 آزمایش کرد، مفید هستند.
این روش‌ها برای بررسی رفتار نمونه‌های مشخص تحت سرعت‌های ضربه مشخص و پیش‌بینی شکنندگی یا چقرمگی آنها در محدوده محدودیت‌های ذاتی شرایط آزمایش استفاده می‌شوند. این روش‌ها هم برای نمونه‌های تهیه شده از مواد قالب‌گیری و هم برای نمونه‌های حاصل از محصولات نهایی یا نیمه نهایی (مانند قالب‌گیری‌ها، لمینت‌ها یا ورق‌های اکسترود شده یا ریخته‌گری شده) قابل اجرا هستند.
نتایج به‌دست‌آمده از آزمایش نمونه‌های قالب‌گیری‌شده با اندازه‌های مختلف ممکن است لزوماً یکسان نباشند. به‌طور مشابه، نمونه‌های برش‌خورده از محصولات قالب‌گیری‌شده ممکن است نتایج مشابهی با نمونه‌هایی با اندازه یکسان که مستقیماً از ماده قالب‌گیری شده‌اند، نداشته باشند. نتایج آزمایش به‌دست‌آمده از نمونه‌های تهیه‌شده از ترکیبات قالب‌گیری را نمی‌توان به‌طور مستقیم برای قالب‌گیری‌هایی با هر شکلی اعمال کرد، زیرا مقادیر ممکن است به طراحی قالب و شرایط قالب‌گیری بستگی داشته باشند. نتایج به‌دست‌آمده از روش الف و روش ب ممکن است قابل مقایسه باشند یا نباشند.
این روش‌ها به عنوان منابع داده برای محاسبات طراحی اجزا مناسب نیستند. با این حال، می‌توان با آزمایش انواع مختلف نمونه‌های آزمایشی که در شرایط و دماهای مختلف تهیه شده‌اند، اطلاعاتی در مورد رفتار معمول یک ماده به دست آورد. این دو روش مختلف برای کنترل تولید و کنترل کیفیت مناسب هستند.
برای اهداف این استاندارد، اصطلاحات و تعاریف زیر اعمال می شود:
در اصل، یک نمونه با یک ضربه واحد در پایین نوسان پاندول دستگاه کشش-ضربه می‌شکند. نمونه در لحظه شکست افقی است. یک سر نمونه در لحظه ضربه توسط قاب یا پاندول نگه داشته می‌شود، در حالی که سر دیگر توسط سر ضربدری نگه داشته می‌شود. دو روش شرح داده شده بر اساس دو روش مختلف برای قرار دادن نمونه نگه داشته شده توسط سر ضربدری هستند: نمونه می‌تواند به صورت صلب روی قاب نگهدارنده نصب شود (روش الف) یا با پاندول به سمت پایین حمل شود (روش ب). انرژی شکست توسط انرژی جنبشی آزاد شده از پاندول در طول فرآیند شکست نمونه تعیین می‌شود. اصلاحاتی برای انرژی پرتاب سر ضربدری (روش الف) یا جهش (روش ب) انجام می‌شود.
پنج نوع نمونه آزمایشی، همانطور که در جدول ارائه شده در استاندارد مشخص شده و در شکل نشان داده شده است، می‌توانند در آزمایش‌ها مورد استفاده قرار گیرند. به طور کلی، همه انواع را می‌توان به یکی از دو روش زیر استفاده کرد.
روش الف: برای رعایت استانداردهای ISO 10350-1 و ISO 11403-3، انواع نمونه ترجیحی نوع 1 (که می‌تواند از نمونه آزمایشی چند منظوره مشخص شده در ISO 3167 گرفته شود یا مستقیماً مطابق با ISO 294-1 قالب‌گیری شود) و نوع 4 (که می‌تواند مستقیماً مطابق با ISO 294-2 قالب‌گیری شود یا از صفحات قالب‌گیری شده مطابق با ISO 294-3 ماشینکاری شود) هستند.
روش ب: انواع نمونه ترجیحی نوع ۲ و نوع ۴ هستند. نتیجه آزمایش به نوع نمونه، آماده‌سازی و ضخامت مورد استفاده بستگی دارد. برای نتایج قابل تکرار یا در موارد اختلاف، نوع، آماده‌سازی و ضخامت نمونه آزمایش باید مورد توافق قرار گیرد. نمونه‌ها با ضخامت اولیه خود تا و شامل ۴ میلی‌متر آزمایش می‌شوند. ضخامت نمونه ترجیحی برای نمونه‌های نوع ۱، ۴ میلی‌متر به اضافه/منهای ۰.۲ میلی‌متر و برای نمونه‌های نوع ۴، ۳ میلی‌متر به اضافه/منهای ۰.۲ میلی‌متر است. در محدوده اندازه‌گیری، ضخامت باید در محدوده تلرانس ۵ درصد حفظ شود. بالاتر از ۴ میلی‌متر، روش‌های آزمایش شرح داده شده در این استاندارد قابل استفاده نیستند و باید از استانداردهای ISO 179 یا ISO 180 برای تعیین خواص ضربه‌ای نمونه‌ها استفاده شود.
برای ترکیبات قالب‌گیری و اکستروژن، نمونه‌ها باید مطابق با مشخصات مربوط به مواد تهیه شوند. در صورت عدم وجود یا مغایرت، نمونه‌ها باید مستقیماً مطابق با استاندارد مناسب ماده اکسترود شوند، یا مطابق با استانداردهای ISO 293، ISO 294-1، ISO 294-2 یا ISO 295 از مواد قالب‌گیری فشاری یا تزریقی شوند، یا مطابق با استاندارد ISO 2818 از ورق‌ها یا صفحات قالب‌گیری فشاری یا تزریقی از ترکیب ماشینکاری شوند. نمونه‌های نوع 1 را می‌توان از نمونه آزمایشی جهانی نوع A که در استاندارد ISO 3167 شرح داده شده است، تهیه کرد.
برای پنل‌ها، نمونه‌ها باید مطابق با استاندارد ISO 2818 از پنل‌ها پردازش شوند. برای رزین‌های تقویت‌شده با الیاف، یک پنل باید مطابق با بخش مربوطه در استاندارد ISO 1268 از کامپوزیت تهیه شود و نمونه‌ها باید مطابق با استاندارد ISO 2818 پردازش شوند.
برش نمونه‌ها (برای نمونه‌های نوع ۱) باید مطابق با استاندارد ISO 2818 روی نمونه‌های بدون برش که به طور مناسب آماده شده‌اند، انجام شود.
سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش مطابق با استاندارد EN ISO 8256 Plastics - تعیین مقاومت کششی و ضربه ارائه می‌دهیم.
برای دریافت قرار ملاقات، برای دریافت اطلاعات دقیق تر و یا درخواست ارزیابی، می توانید از ما بخواهید فرم ما را پر کند و به شما برسد.
