روش تست استاندارد ASTM D2240 برای ویژگی های لاستیک - سختی دورومتر

روش تست استاندارد ASTM D2240 برای ویژگی های لاستیک - سختی دورومتر

استاندارد «روش آزمون استاندارد ASTM D2240 برای خواص لاستیک - سختی سنج دورومتر» که توسط انجمن آمریکایی آزمایش و مواد (ASTM) تدوین شده است، دوازده نوع دستگاه اندازه‌گیری سختی لاستیک را تعریف می‌کند که به عنوان دورومتر شناخته می‌شوند و با نام‌های انواع A، B، C، D، D، O، E، M، O، OO، OOO، OOO-S و R شناخته می‌شوند:

روش تست استاندارد ASTM D2240 برای ویژگی های لاستیک - سختی دورومتر

این استاندارد همچنین شامل روشی برای تعیین سختی فرورفتگی موادی است که به عنوان الاستومرهای ترموپلاستیک، لاستیک ولکانیزه شده (ترموست)، مواد الاستومری، مواد سلولی، مواد ژل مانند و برخی پلاستیک‌ها طبقه‌بندی می‌شوند.

با این حال، این روش آزمایش معادل سایر روش‌های سختی‌سنجی فرورفتگی و انواع ابزارهای تعریف شده در روش آزمایش استاندارد ASTM D1415 برای خواص لاستیک - سختی بین‌المللی نیست. این روش آزمایش برای آزمایش پارچه‌های پوشش داده شده قابل استفاده نیست.

تمام مواد، دستگاه‌ها یا تجهیزات مورد استفاده برای تعیین جرم، نیرو یا ابعاد باید قابل ردیابی به مؤسسه ملی استانداردها و فناوری یا سایر سازمان‌های بین‌المللی شناخته شده که ماهیت موازی دارند، باشند.

این روش آزمایش امکان اندازه‌گیری سختی را بر اساس فرورفتگی اولیه، فرورفتگی پس از یک زمان مشخص یا هر دو فراهم می‌کند. سختی‌سنج‌هایی که حداکثر خوانش را برای تعیین حداکثر سختی ماده دارند، ممکن است هنگام استفاده از حداکثر خوانش، خوانش‌های سختی کمتری ارائه دهند.

روش‌های اندازه‌گیری سختی سنج نوع M یا میکروسختی برای نمونه‌هایی مناسب است که سختی سختی سنج آنها به دلیل اندازه یا پیکربندی‌شان، معمولاً با سایر انواع سختی سنج‌های شرح داده شده قابل تعیین نیست. سختی سنج‌های نوع M برای آزمایش نمونه‌هایی با ضخامت یا قطر مقطع عرضی 1,25 میلی‌متر یا بیشتر طراحی شده‌اند، اما نمونه‌هایی با ابعاد کوچکتر را می‌توان با موفقیت تحت شرایط مشخص شده در اینجا استفاده کرد و محدوده سختی سختی سنج نوع M آنها بین 20 تا 90 است. نمونه‌هایی با محدوده سختی سختی سنج غیر از محدوده مشخص شده باید از روش مناسب دیگری برای تعیین سختی سختی سنج استفاده کنند.

این روش آزمایش بر نفوذ نوع خاصی از فرورونده هنگام اعمال نیرو به داخل ماده تحت شرایط مشخص متکی است. سختی فرورونده با نفوذ نسبت معکوس دارد و به مدول الاستیک و رفتار ویسکوالاستیک ماده بستگی دارد. هندسه فرورفتگی و نیروی اعمال شده بر اندازه‌گیری‌ها تأثیر می‌گذارند، بنابراین هیچ رابطه ساده‌ای بین اندازه‌گیری‌های به‌دست‌آمده با یک نوع سختی‌سنج و اندازه‌گیری‌های به‌دست‌آمده با نوع دیگری از سختی‌سنج یا سایر ابزارهای مورد استفاده برای اندازه‌گیری سختی وجود ندارد. این روش آزمایش در درجه اول یک آزمایش تجربی برای اهداف کنترلی است. هیچ رابطه ساده‌ای بین سختی فرورفتگی تعیین‌شده توسط این روش آزمایش و هیچ یک از ویژگی‌های اساسی ماده مورد آزمایش وجود ندارد.

پیکربندی پایه پرس و مساحت کل سختی‌سنج مورد استفاده در این آزمایش‌ها می‌تواند نتایج متغیری را در صورت وجود تفاوت‌های قابل توجه بین آنها ایجاد کند. هنگام مقایسه سختی‌سنج‌های هم نوع، توصیه می‌شود که مقایسه‌هایی بین سختی‌سنج‌هایی با پیکربندی پایه پرس و مساحت کل مشابه انجام شود و پیکربندی و اندازه پایه پرس در گزارش اندازه‌گیری سختی ذکر شود.

پایه فشار، انواع A، B، C، D، DO، E، O، OO، OOO و OOO-S، دارای سوراخی به قطر مشخص شده در استاندارد هستند (برای ایجاد برآمدگی فرورفتگی)، که مرکز آن حداقل 6,0 میلی‌متر از هر لبه پایه فاصله دارد. هنگامی که پایه فشار به صورت دایره‌ای مسطح طراحی نشده باشد، مساحت آن نباید کمتر از 500 میلی‌متر مربع باشد.

سختی‌سنج (Durometer) معیاری برای اندازه‌گیری سختی مواد است و معمولاً برای پلیمرها، الاستومرها (مانند لاستیک) و برخی از پلاستیک‌های نرم استفاده می‌شود. این وسیله میزان مقاومت یک ماده در برابر فرورفتگی را اندازه‌گیری می‌کند. سختی با استفاده از یک سختی‌سنج که یک فرورفتگی استاندارد را به داخل ماده فشار می‌دهد، تعیین می‌شود. مقادیر بالاتر سختی‌سنج نشان دهنده مواد سخت‌تر و مقادیر پایین‌تر نشان دهنده مواد نرم‌تر هستند.

رایج‌ترین مقیاس‌های سختی‌سنج عبارتند از:

  • شور A: برای مواد نرم‌تر مانند نوارهای لاستیکی، کف کفش یا کش‌های نرم.
  • Shore D: برای پلاستیک‌ها و لاستیک‌های سخت‌تر.

سختی‌سنج، الاستیسیته، جهندگی یا چقرمگی را اندازه‌گیری نمی‌کند؛ بلکه صرفاً مقاومت در برابر فرورفتگی سطح را اندازه‌گیری می‌کند. این دستگاه اغلب برای اطمینان از حس و عملکرد مناسب قطعات در صنایعی مانند خودرو، کفش، محصولات مصرفی و طراحی صنعتی استفاده می‌شود.

از نظر خواص لاستیک، سختی به مقاومت ماده در برابر تغییر شکل سطح یا فرورفتگی هنگام اعمال نیرو اشاره دارد. این یکی از شاخص‌های کلیدی عملکرد یک ترکیب لاستیکی در کاربردهای دنیای واقعی است.

سختی لاستیک به موارد زیر اشاره دارد:

  • حس سطحی و انعطاف‌پذیری: سختی پایین‌تر (مثلاً 30-50 Shore A) نشان دهنده ماده‌ای نرم، انعطاف‌پذیر و به راحتی قابل فشرده‌سازی است. این ماده برای کاربردهایی که نیاز به ضربه‌گیری یا آب‌بندی با حداقل نیرو دارند (مثلاً حلقه‌های O، واشرهای نرم) استفاده می‌شود. در مقابل، سختی بالاتر (مثلاً 70-90 Shore A) برای کاربردهایی که نیاز به حس سطحی سخت‌تر، کمتر قابل فشرده‌سازی و سفت‌تر دارند (مثلاً اجزای سازه‌ای یا تحمل بار) استفاده می‌شود.
  • سایش و دوام: لاستیک‌های سخت‌تر معمولاً مقاومت سایشی و حفظ شکل تحت فشار بهتری دارند، اما سختی بیش از حد می‌تواند میرایی ارتعاش و اثربخشی آب‌بندی را کاهش دهد.
  • فشرده‌سازی و آب‌بندی: لاستیک‌های نرم‌تر بهتر با سطوح مطابقت دارند و آنها را برای آب‌بندی ایده‌آل می‌کنند. لاستیک‌های سخت‌تر ممکن است به خوبی آب‌بندی نکنند اما می‌توانند در برابر تغییر شکل دائمی تحت بار مقاومت بهتری داشته باشند.

استاندارد ASTM D2240 از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا روش آزمون استاندارد برای اندازه‌گیری سختی لاستیک‌ها، الاستومرها و پلاستیک‌ها است. این استاندارد، روشی یکنواخت و قابل اعتماد برای اطمینان از اندازه‌گیری‌های سختی ثابت در مواد، صنایع و آزمایشگاه‌ها ارائه می‌دهد.

سازمان ما که سال‌هاست از طریق طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های آزمایش، اندازه‌گیری، تجزیه و تحلیل و ارزیابی، از کسب‌وکارها در تمام بخش‌ها پشتیبانی می‌کند، دارای تیمی قوی از کارکنان است که از نزدیک پیشرفت‌های جهانی در علم و فناوری را دنبال می‌کنند و دائماً در حال بهبود خود هستند. در این زمینه، ما همچنین خدمات آزمایش را مطابق با استاندارد "ASTM D2240 Standard Test Method for Rubber Properties - Durometer Hardness" ارائه می‌دهیم.

واتساپ