JIS K 6253 لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک - تعیین سختی

JIS K 6253 لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک - تعیین سختی

استاندارد "JIS K 6253 Rubber, vulcanized or thermoplastic - Determination of hardness" که توسط سازمان استانداردهای صنعتی ژاپن (JIS) توسعه یافته است شامل مجموعه ای از استانداردها است که تحت همین عنوان سازماندهی شده اند:

JIS K 6253 لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک - تعیین سختی

  • استاندارد "JIS K 6253-1 Part 1: General Guidance" قوانین کلی را برای تعیین سختی لاستیک ولکانیزه و لاستیک ترموپلاستیک توضیح می دهد. هدف این استاندارد ارائه انواع روش ها برای تعیین سختی لاستیک ولکانیزه و لاستیک گرمانرم و کمک به انتخاب روش مناسب است.

اساساً، این استاندارد بر اساس استاندارد ISO 18517 لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک - تست سختی - مقدمه و راهنمایی که توسط سازمان بین المللی استاندارد (ISO) توسعه یافته است. این استاندارد بین المللی راهنمایی برای تعیین سختی لاستیک های ولکانیزه و ترموپلاستیک ارائه می دهد. این برای درک اهمیت سختی به عنوان یک ویژگی مواد و کمک به انتخاب یک روش آزمایش مناسب طراحی شده است.

  • استاندارد "JIS K 6253-2 Part 2: روش IRHD (سختی بین 10 IRHD و 100 IRHD)" روش هایی را برای تعیین سطوح سختی لاستیکی بین المللی (IRHD) لاستیک های ولکانیزه یا ترموپلاستیک توصیف می کند. روش های مشخص شده در این استاندارد محدوده سختی را از 10 IRHD تا 100 IRHD پوشش می دهد. این استاندارد روشی را برای تعیین IRHD با سختی سنج جیبی IRHD مشخص نمی کند.

اساساً، این استاندارد بر اساس استاندارد ISO 48-2 لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک - تعیین سختی - قسمت 2: سختی بین 10 IRHD و 100 IRHD است که توسط سازمان بین المللی استاندارد (ISO) ایجاد شده است. این استاندارد بین المللی چهار روش برای تعیین سختی لاستیک های ولکانیزه یا ترموپلاستیک روی سطوح صاف (روش های سختی استاندارد) و چهار روش برای تعیین سختی ظاهری سطوح منحنی (روش های سختی ظاهری) را مشخص می کند. سختی با درجه سختی لاستیکی بین المللی (IRHD) بیان می شود. این روش ها محدوده سختی را از 10 IRHD تا 100 IRHD پوشش می دهند. این روش‌ها عمدتاً در قطر گوی فرورفتگی و مقدار نیروی فرورفتگی، که متناسب با کاربرد خاص انتخاب می‌شوند، متفاوت هستند.

این استاندارد چهار روش زیر را برای تعیین سختی استاندارد مشخص می کند:

    • روش N (آزمایش عادی): برای لاستیک هایی با سختی در محدوده 35 IRHD تا 85 IRHD مناسب است اما با سختی در محدوده 30 IRHD تا 95 IRHD نیز قابل استفاده است.
    • روش H (تست سختی بالا): مناسب برای لاستیک هایی با سختی در محدوده 85 IRHD تا 100 IRHD.
    • روش L (تست کم سختی): مناسب برای لاستیک هایی با سختی در محدوده 10 IRHD تا IRHD 35.
    • روش M (میکروآزمون): اساساً یک نسخه کوچک شده از روش آزمایش معمولی N است که اجازه می‌دهد تست‌های نازک‌تر و کوچک‌تر آزمایش شوند. برای لاستیک هایی با سختی بین 35 IRHD تا 85 IRHD مناسب است اما با سختی بین 30 IRHD تا 95 IRHD نیز قابل استفاده است.

این استاندارد همچنین چهار روش را برای تعیین سختی ظاهری سطوح منحنی مشخص می کند: CN، CH، CL و CM. این روش ها اصلاح روش های فوق هستند و زمانی استفاده می شوند که سطح لاستیکی مورد آزمایش منحنی باشد که در این صورت دو احتمال وجود دارد:

    • قطعه آزمایش یا محصول مورد آزمایش به اندازه کافی بزرگ است که سختی سنج روی آن قرار گیرد.
    • قطعه آزمایش یا محصول مورد آزمایش به اندازه کافی کوچک است که هم قطعه آزمایش و هم دستگاه می توانند روی یک تکیه گاه مشترک قرار گیرند.

سختی ظاهری را می توان بر روی قطعات آزمایش مسطح غیر استاندارد با استفاده از روش های N، H، L و M اندازه گیری کرد.

  • استاندارد "JIS K 6253-3 Part 3: Durometer method" روشی را توصیف می کند که برای تعیین سختی لاستیک ولکانیزه یا ترموپلاستیک با استفاده از سختی سنج استفاده می شود.

اساساً، این استاندارد بر اساس استاندارد ISO 48-4 Rubber, vulcanized or thermoplastic - Determination of hardness - Part 4: Indentation hardness (Shore hardness) به روش طول سنج» ساخته شده توسط سازمان بین المللی استاندارد (ISO) است. این استاندارد بین المللی حاوی روشی برای تعیین سختی فرورفتگی (سختی ساحلی) لاستیک ولکانیزه یا ترموپلاستیک با استفاده از دوومتر با مقیاس های زیر است:

    • مقیاسی برای لاستیک ها در محدوده سختی معمولی
    • مقیاس D برای لاستیک در محدوده سختی بالا
    • مقیاس AO برای لاستیک های کم سختی و لاستیک های سلولی
    • مقیاس AM برای قطعات تست لاستیکی نازک در محدوده سختی معمولی
  • استاندارد "JIS 6253-4 قسمت 4: روش اندازه گیری جیبی IRHD" روشی را در مورد چگونگی تعیین سختی پاکت IRHD لاستیک ولکانیزه و لاستیک ترموپلاستیک توضیح می دهد. این روش اندازه گیری در اصل برای تعیین کیفیت طراحی شده بود، نه برای تعیین مشخصات فرآیندهای محصول.
  • اساساً، این استاندارد بر اساس استاندارد ISO 7619-2 لاستیک، ولکانیزه یا ترموپلاستیک - تعیین سختی فرورفتگی - قسمت 2: روش اندازه‌گیری جیبی IRHD» است که توسط سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO) ایجاد شده است. این استاندارد بین المللی شامل روشی برای تعیین سختی فرورفتگی لاستیک ولکانیزه یا ترموپلاستیک با استفاده از سختی سنج جیبی است که در IRHD کالیبره شده است. استفاده از چنین کنتورها در درجه اول برای اهداف کنترلی است، نه برای اهداف مشخصات (استاندارد ISO 48 برای مشخصات اعمال می شود). افزایش حساسیت با تثبیت سختی سنج جیبی به تکیه گاه امکان پذیر است.

    اساساً، این استاندارد مبتنی بر استاندارد ISO 18898 Rubber - کالیبراسیون و تأیید دستگاه‌های تست سختی است که توسط سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO) توسعه یافته است. این استاندارد بین المللی سختی سنج انواع A، D، AO و AM تعریف شده در استاندارد ISO 7619-1، مترهای جیبی IRHD تعریف شده در استاندارد ISO 7619-2، ابزارهای بار مرده IRHD تعریف شده در استاندارد ISO 48 و سختی بسیار پایین را پوشش می دهد. متر تعریف شده در استاندارد ISO 27588 شامل رویه هایی برای کالیبراسیون و تأیید ابزار بار مرده با استفاده از مقیاس های سختی لاستیکی است.

    در میان آزمایش‌ها، اندازه‌گیری‌ها، تحلیل‌ها و ارزیابی‌های متعددی که برای کسب‌وکارها در بخش‌های مختلف ارائه می‌کند، سازمان ما همچنین خدمات تست تعریف شده در استاندارد JIS K 6253 Rubber, vulcanized or thermoplastic - Determination of hardness را با کادری آموزش دیده و متخصص ارائه می‌کند. و تجهیزات تکنولوژیکی پیشرفته

    واتساپ