EN 1071 Напредна техничка керамика - методи за тестирање за керамички облоги

Стандардот „EN 1071 Напредна техничка керамика - методи на тестирање за керамички облоги“, кој е европски стандард, се состои од неколку делови објавени под истиот наслов:

• EN 1071-1 Дел 1: Определување на дебелина на облогата со филометар со контактна сонда. Овој стандард опишува метод за одредување на дебелината на керамичките облоги со мерење на висината на чекорот со помош на профилометар со контактна сонда. Алтернативно мерење на дебелината со методот на мелење кратер е дефинирано во стандардот ENV 1071 2.
• EN 1071-2 Дел 2: Определување на дебелината на облогата со метод на мелење кратер. Овој стандард опишува метод за одредување на дебелината на керамичките облоги со метод на мелење кратер што вклучува мелење на сферична празнина проследено со микроскопско испитување на кратерот. Алтернативно мерење на дебелина со помош на профилометар на контактна сонда е опишано во стандардот EN 1071-1.
• EN 1071-3 Дел 3: Определување на адхезија и други начини на механички дефекти со тестирање на гребење. Овој стандард опишува метод за тестирање на керамичките облоги со гребење со наполнето дијамантско игла за да се промовира лепило или кохезивно откажување на системот за облога-подлога. Тестот е погоден за проценка на керамички премази со дебелина до 20 µm и за проценка на други типови и дебелини на облоги. Тестот е дизајниран за употреба со примероци со ограничена грубост на површината. Овој стандард е дизајниран за употреба во опсегот на макро (1 N - 100 N) оптоварување. Процедурите може да се применат и на други опсези на оптоварување. Меѓутоа, ако треба да се квантифицираат нормалните оптоварувања при кои настануваат дефекти, потребна е соодветна калибрација.
• EN 1071-4 Дел 4: Определување на хемискиот состав со микроанализа на електронска сонда (EPMA). Овој стандард опишува методи за хемиска анализа на керамички облоги со микроанализа на електронска сонда (EPMA) со користење на електронски микроскоп (SEM) или микроанализатор со електронска сонда. Опишаните методи се ограничени на испитување на еднослојни облоги кога анализата се изведува нормално на површината на примерокот, но оценетите и повеќеслојните премази исто така може да се анализираат во пресек ако дебелината на поединечните слоеви или градации е поголема од максималната ширина на волуменот на материјалот во кој се произведуваат карактеристичните или флуоресцентните рендгенски зраци. Овој метод може да се користи и за анализа на рефус материјали.
• ENV 1071-5 Дел 5: Определување на порозност. Овој стандард е повлечен.
• EN 1071-6 Дел 6: Определување отпорност на абење на облогите со тест на микроабење. Овој стандард опишува метод за мерење на стапката на абразивно абење на керамичките премази со помош на тест за абење во микроскала, базиран на добро познатата техника на мелење кратер што се користи за одредување на дебелината на филмот. Овој метод може да обезбеди податоци и за стапката на абење на филмот и на подлогата со извршување на два посебни теста или со внимателна анализа на податоците од една серија на тестови. Тест методот може да се примени на примероци со рамни или нерамнини површини, но опишаната анализа важи само за рамни примероци. За нерамнински примероци, потребна е покомплексна анализа, која можеби ќе бара употреба на нумерички методи.
• CEN/TS 1071-7 Дел 7: Определување на цврстина и Јанг-ов модул со инструментално тестирање на вовлекување. Овој стандард е повлечен.
• CEN/TS 1071-8 Дел 8: Роквел тест за вовлекување за евалуација на адхезијата. Овој стандард опишува метод за евалуација на адхезијата на керамичките облоги со вдлабнување со дијамантски вовлекувач Роквел. Формирањето на пукнатини по вовлекувањето, исто така, може да открие дефект на кохезијата. Вдлабнатините се прават со тестер на цврстина Rockwell. Методот опишан во овој стандард може да биде погоден и за проценка на адхезијата на металните облоги.
• EN 1071-9 Дел 9: Определување на стресот на фрактура. Овој стандард опишува метод за мерење на напрегањето на фрактурата на керамичките облоги преку едноаксијални тестови за напнатост или компресија во комбинација со акустична емисија за следење на почетокот на пукањето на облогата. Напрегањата на истегнување или на притисок може да се применат и преку свиткување користејќи виткање со четири точки. Мерењата може да се направат на покачени температури и собна температура каде што е соодветно.
• EN 1071-10 Дел 10: Определување на дебелината на облогата по пресек. Овој стандард опишува метод за мерење на дебелината на керамичките облоги со испитување на металографски подготвен дел од облогата во калибриран оптички или скенирачки електронски микроскоп. Се потпира на стандардот EN ISO 9220, модифицирајќи и ажурирајќи ги како што се бара во однос на керамичките премази и тековните најдобри практики.
• CEN/TS 1071-11 Дел 11: Определување на внатрешен стрес со формулата Stoney. Овој стандард опишува метод за одредување на внатрешното напрегање кај тенките керамички облоги со примена на формулата Stoney на резултатите добиени од мерењето на радиусот на искривување на обложени ленти или дискови.
• EN 1071-12 Дел 12: Меѓусебно тестирање на абразија. Овој стандард опишува метод за проценка на абењето на керамичките облоги со помош на тест за клипно абење во кој рамна или сферична врвна игла се поместува напред-назад против рамна плоча под оптоварување. Во зависност од симулираните услови, иглата или плочата или и двете може да бидат обложени со материјалот што се тестира, а другиот член од парот се избира како што е релевантен за системот што се оценува. Опишаниот метод се смета за несоодветен за проценка на абење на триење. Овој метод е дизајниран да оценува облоги подебели од 1 μm, но може да се користи и за тестирање на потенки облоги. Тестот може да се изврши под суви или подмачкани услови. Сепак, тестот не е дизајниран да ги процени својствата на лубрикантите до степен до кој тие влијаат на однесувањето на абењето на тестираните материјали. Дадени се релевантни методи за тестирање на лубрикантите со помош на возвратно движење. Тестирањето на пар материјали под различни услови на полнење може да обезбеди информации за цврстината на адхезија или кохезија, како и за однесувањето на абењето на облогата.
• EN 1071-13 Дел 13: Определување на стапката на абење со метод на пин-на-диск. Овој стандард опишува метод за проценка на абењето на керамичките облоги со помош на тест во кој игла со рамен или сферичен врв се доведува во контакт со рамната површина на дискот под оптоварување и двете се доведуваат во релативно движење така што иглата следи кружна патека на дискот. Во зависност од симулираните услови, иглата или дискот или и двете може да бидат обложени со материјалот што се тестира, а другиот член од парот може да се избере како што е релевантно за системот што се оценува. Кога е достапна соодветна опрема, тестот може да се користи за да се одреди триењето што се создава при лизгачкиот контакт. Овој метод е погоден за евалуација на облоги во опсегот на дебелина од 1 до повеќе од 100 μm и може да се примени и за тестирање на потенки премази со соодветен избор на услови.

Помеѓу бројните студии за тестирање, мерење, анализа и евалуација што ги обезбедува за бизниси во различни сектори, нашата организација обезбедува и услуги за тестирање дефинирани во стандардот „EN 1071 Advanced техничка керамика - методи на тестирање за керамички облоги“, со својот обучен и стручен кадар и напредна технолошка опрема.