ISO 3651 Одредување на отпорност на не'рѓосувачки челици на интергрануларна корозија

ISO 3651 Одредување на отпорност на не'рѓосувачки челици на интергрануларна корозија

Стандардот „ISO 3651 Определување на отпорност на не'рѓосувачки челици на меѓугрануларна корозија“ објавен од Меѓународната организација за стандарди (ISO) се состои од голем број подсекции објавени под истиот наслов. Имено,

ISO 3651 Одредување на отпорност на не'рѓосувачки челици на интергрануларна корозија

  • Стандардот „ISO 3651-1 Дел I: Тест за корозија во средина на азотна киселина со мерење на загубата на маса (Хјуи тест)“ опишува метод за одредување на отпорноста на аустенитни не'рѓосувачки челици на интергрануларна корозија во средина на азотна киселина со мерење на загубата на маса (Хјуи тест). Овој стандард, исто така, ги специфицира целите што можат да се доделат на тестот.

Овој метод е применлив само за аустенитни и феритно-аустенитни (дуплекс) не'рѓосувачки челици испорачани во форма на валани или ковани производи, цевки и леани производи и наменети за употреба во силно оксидирачка средина (на пр. релативно концентрирана азотна киселина). Општо земено, Хјуи тестот не треба да се користи за материјали што содржат молибден, освен ако материјалот што се тестира нема да се користи за работа со азотна киселина.

Резултатот од тестот за корозија е строго валиден само за корозивниот медиум што се користи во тестот. Ова обезбедува основа за предвидување на отпорноста на интергрануларна корозија, но не може да се користи за проверка на отпорноста на други форми на корозија (како што се општа корозија, јамчеста корозија, корозија предизвикана од стрес). Корисникот мора да го прилагоди наведениот тест за корозија на употребата за која ќе се употреби легурата. Во никој случај овој тест не треба да се смета за апсолутна мерка за квалитетот на легурата.

Овој тест за интергрануларна корозија може да има една од следниве цели. Доколку нарачката го наведува овој тест за корозија, целта на тестот мора да се наведе при нарачката.

    • Верификација на внатрешната отпорност на легурата на меѓугрануларна корозија: Оваа верификација е валидна само за аустенитни челици специјално произведени за отпорност на меѓугрануларна корозија во силно оксидирачки средини. Примерокот се испитува откако ќе помине термичка обработка за сензибилизација.
    • Истражување на ефикасноста на процесот на растворање: Ова истражување се спроведува само на тенки производи за кои брзината на ладење може да се постигне доволно брзо. Примерокот се испитува како што е доставен до корисникот, без термичка обработка за сензибилизација.

Во принцип, при изведување на тестот, подготвеното тест парче се мери, а потоа се потопува во врел раствор од азотна киселина 48 пати од 5 часа. Критериум за оценување на резултатот од тестот е губењето на масата определено со мерење по секој период.

  • Стандардот „ISO 3651-2 Дел 2: Феритни, аустенитни и феритно-аустенитни (дуплекс) не'рѓосувачки челици - Тестирање на корозија во средини што содржат сулфурна киселина“ ги опишува методите за одредување на отпорноста на феритни, аустенитни и феритно-аустенитни (дуплекс) не'рѓосувачки челици на интергрануларна корозија во средини што содржат сулфурна киселина. Овој стандард, исто така, ги специфицира целите што можат да се доделат на тестот.

Методите за тестирање вклучени во овој стандард се:

    • Метод А: Тест со 16 проценти сулфурна киселина/бакар сулфат (тест со Монипени-Штраус)
    • Метод Б: Тест со 35 проценти сулфурна киселина/бакар сулфат
    • Метод C: Тест со 40 проценти сулфурна киселина/феричен сулфат.

Овие методи се применливи за не'рѓосувачки челици испорачани во форма на леани, валани или ковани производи и цевки и наменети за употреба во благо оксидирачки кисели средини (на пр. сулфурна киселина, фосфорна киселина). Освен ако не е поинаку наведено во стандардот за производот, методот што ќе се користи, А, Б или В, е предмет на договор меѓу вклучените страни. Анексот на овој стандард вклучува примери за примена на трите методи на не'рѓосувачки челици (Анекс А).

Резултатот од тестот за корозија е строго валиден само за корозивниот медиум што се користи во тестот. Ова обезбедува основа за предвидување на отпорноста на интергрануларна корозија, но не може да се користи за проверка на отпорноста на други форми на корозија (како што се општа корозија, вдлабнатинска корозија, корозија на стрес). Корисникот мора да го прилагоди наведениот тест за корозија на употребата за која ќе се употреби легурата. Овие тестови во никој случај не треба да се сметаат за апсолутна мерка за квалитетот на металот.

Овој тест за интергрануларна корозија може да има која било од следниве цели:

    • Верификација на внатрешната отпорност на челикот на меѓугрануларна корозија: Оваа верификација важи само за нискојаглеродни челици (не повеќе од 0,03 проценти јаглерод) и стабилизирани челици специфицирани за отпорност на меѓугрануларна корозија. Металот се испитува откако ќе помине термичка обработка, што може да биде термичка обработка за сензибилизација или заварување за сензибилизација.
    • Истражување на ефикасноста на процесот на растворање: Ова истражување се спроведува само на тенки производи за кои брзината на ладење може да се постигне доволно брзо. Од интерес само за челици кои не се опишани погоре. Металот се испитува како што е доставен до корисникот, без термичка обработка за сензибилизација.
  • Стандардот „ISO 3651-3 Дел 3: Тестирање на корозија за феритни нерѓосувачки челици со ниска содржина на Cr“ го специфицира одредувањето на подложноста на феритни нерѓосувачки челици со ниска содржина на хром (помалку од 16 проценти хром, помалку од 0,3 проценти никел, помалку од 0,3 проценти титаниум и помалку од 0,3 проценти ниобиум, помалку од 0,3 проценти (титаниум + ниобиум по атомски тежински однос)) на интергрануларна корозија во тестот со 0,5 проценти сулфурна киселина/бакар сулфат. Овој стандард, исто така, ги специфицира целите што можат да се доделат на тестот.
  • Овој метод е применлив за не'рѓосувачки челици испорачани во форма на валани лимови и заварени цевки и наменети за употреба во благо оксидирачки кисели средини. Резултатот од тестот за корозија е строго валиден само за корозивниот медиум што се користи во тестот. Ова обезбедува основа за предвидување на отпорноста на интергрануларна корозија, но не може да се користи за проверка на отпорноста на други форми на корозија (како што се општа корозија, вдлабнатинска корозија, корозија на стрес). Важно е корисникот да го прилагоди наведениот тест за корозија таму каде што се користат челици. Овој тест во никој случај не се смета за апсолутна мерка за квалитетот на металот.

    При извршување на тестот, во принцип, тест парчињата треба да бидат подготвени како што е наведено во овој стандард, во зависност од целта на тестот и договорот помеѓу добавувачот и купувачот. Дебелината на примерокот за тестирање може да биде иста како и на оригиналните примероци. Се препорачува примерок со вкупна површина помеѓу 5 cm2 и 20 cm2. Заварената зона треба да ја вклучува зоната погодена од топлина и незасегнатиот основен метал.

    Нашата организација, која со години се обидува да ги поддржи бизнисите од секој сектор со широк спектар на студии за тестирање, мерење, анализа и евалуација што ги спроведува, има силен персонал кој внимателно ги следи случувањата во светот во областа на науката и технологијата и постојано се подобрува. Во овој контекст, услугите за тестирање се обезбедуваат и за бизнисите во согласност со стандардот „ISO 3651 Определување на отпорност на не'рѓосувачки челици на меѓугрануларна корозија“.

    WhatsApp