EN ISO 2440 Флексибилни и цврсти целуларни полимерни материјали - Тестови за забрзано стареење

EN ISO 2440 Флексибилни и цврсти целуларни полимерни материјали - Тестови за забрзано стареење

Стандардот EN ISO 2440 Флексибилни и крути целуларни полимерни материјали - Тестови за забрзано стареење, првично европски стандард, а подоцна објавен од Меѓународната организација за стандардизација (ISO), ги опишува лабораториските процедури насочени кон имитирање на ефектите од природно настанатите реакции како што се оксидација или хидролиза со влага врз флексибилни и крути целуларни полимерни материјали. Релевантните физички својства се мерат пред и по примената на наведените процеси.

EN ISO 2440 Флексибилни и цврсти целуларни полимерни материјали - Тестови за забрзано стареење

Условите за тестирање се дадени само за латекс со отворени ќелии, полиуретански пени со отворени и затворени ќелии, како и за полиолефински пени со затворени ќелии. Условите за други материјали ќе се додадат по потреба. Може да се испита ефектот од постапките на стареење врз кое било физичко својство на материјалот, но оние што нормално се тестираат се својствата на издолжување и затегнување или својствата на компресивна или вдлабната цврстина. Овие тестови не се нужно поврзани со стареењето поради однесувањето при работа или изложеноста на светлина.

Доколку е потребно, условите на стареење опишани во овој стандард можат да се применат на композитни структури што содржат кој било од горенаведените типови на клеточни материјали. Ова може да помогне во истражувањето на потенцијалните интеракции помеѓу клеточните материјали и другите подлоги. Композитните структури можат да бидат во форма на готови делови.

Бројот, големината и обликот на примероците за тестирање мора да бидат соодветни на својствата што се испитуваат. Пред стареењето, тие мора да бидат подготвени според димензиите што се користат во соодветниот тест.

Материјалот не треба да се тестира во рок од 72 часа од производството, освен ако не се докаже дека просечниот резултат не се разликува за повеќе од плус/минус 10 проценти од резултатите добиени по 72 часа, во рок од 16 или 48 часа од производството. Доколку горенаведените критериуми се исполнети во рамките на наведеното време, тестирањето е дозволено во рок од 16 или 48 часа.

Пред тестирањето, примероците за тестирање мора да се кондиционираат најмалку 16 часа во една од следниве атмосфери наведени во ISO 23529, без деформација или деградација:

  • Температура: 23 степени плус/минус 2 степени, релативна влажност: 50 проценти плус/минус 5 проценти.
  • Температура: 27 степени плус/минус 2 степени, релативна влажност: 65 проценти плус/минус 5 проценти.

Овој период може да го претставува последниот дел од постпродукцискиот период.

За референтни цели, се препорачува тестот да се изврши 7 дена или подолго откако ќе се произведе целуларниот материјал.

Материјалот треба брзо да се подложи на услови на стареење. Доколку тестот што треба да се изврши е деструктивен, како што е испитување на затегнувачките својства, се препорачува и референтниот и стариот материјал да се тестираат истовремено, т.е. откако стариот материјал ќе биде изложен на услови на стареење.

Условите за стареење треба да се изберат од следниве алтернативи, соодветни за материјалот што се тестира. Се препорачува материјалите со различни хемиски состави да не стареат во ист сад. Доколку се испитува готов производ за ефекти на интеракција, потребно е да се осигура дека садот за тестирање го содржи само тој примерок од тестот на готовиот производ.

Во светот на науката и инженерството за материјали, обезбедувањето долговечност и сигурност на полимерите е од витално значење, особено за апликации каде што изложеноста на еколошки стресови како што се топлина, влажност и механичко абење е неизбежна. Стандардот EN ISO 2440, дефинитивен водич за спроведување тестови за забрзано стареење на флексибилни и крути целуларни полимерни материјали, нуди стандардизирана рамка за симулирање години на деградација во реалниот свет за многу пократко време, помагајќи им на производителите, инженерите и професионалците за контрола на квалитет да утврдат како материјалите ќе функционираат во текот на нивните животни циклуси.

Целуларните полимерни материјали (како што се изолација од пена, перничиња за амортизација или влошки за пакување) се широко користени во различни сектори, од автомобилската индустрија до градежништвото. Сепак, за разлика од цврстите полимери, нивната порозна структура ги прави особено ранливи на ефектите од стареењето. Стандардот EN ISO 2440 се справува со овој проблем со дефинирање прецизни протоколи за тестирање кои откриваат потенцијални слабости пред тие да се развијат во скапи дефекти.

Овој стандард во суштина има за цел да ги забрза природните процеси на стареење што ги разградуваат клеточните полимери и да им овозможи на засегнатите страни да ја проценат издржливоста без да чекаат со децении. Стандардот е особено вреден од следниве причини:

  • Производители: Верификација на формулациите на материјалите и производствените процеси.
  • Дизајнери: Избор на материјали што ги исполнуваат критериумите за перформанси за специфични апликации.
  • Крајни корисници: Обезбедување дека производите го задржуваат својот интегритет во сурови средини, како што се апликации под хаубата на автомобили или изолација на згради изложени на термички циклус.

Стандардот EN ISO 2440 ги опфаќа и флексибилните (на пр., полиуретански пени за седење) и крутите (на пр., полистиренски плочи за изолација) целуларни материјали. Не ги опфаќа неполимерните пени или оние што содржат специјални адитиви кои не претставуваат стандардни формулации.

Овој стандард вклучува серија контролирани тестови за симулирање на стресори од животната средина. Тестовите се спроведуваат во калибрирани амбиентални комори каде што примероците се изложени на високи температури, влажност или механички оптоварувања во одредени периоди. Целта е да се измерат мерливи промени поврзани со долгорочните перформанси.

  • Термичко стареење (изложеност на топлина): Примероците се ставаат во рерна на температури обично помеѓу 70 и 120 степени Целзиусови (во зависност од видот на материјалот) во периоди од 7 до 168 часа. Евалуацијата по експозицијата вклучува механички својства како што се густина (преку поместување на вода), димензионална стабилност и цврстина на истегнување (според ISO 7217) или цврстина на притисок (според ISO 1856). Топлината симулира забрзана оксидација и термичка деградација вообичаени во апликации како што е изолацијата на HVAC системи.
  • Влажно стареење (изложеност на влага): Овој метод вклучува потопување во вода до 28 дена или изложеност на висока релативна влажност (на пр., 95% релативна влажност на 70 степени). Се мерат апсорпцијата на вода, промените во тврдоста (скала Шор А или Д) и губењето на еластичноста. Клеточните структури се склони кон хидролиза, што го прави ова критично за надворешна или морска употреба.
  • Механичко стареење (цикличен стрес): Повторени циклуси на компресија или истегнување под контролирани услови, често комбинирани со термичка изложеност. Се мерат отпорноста на замор, отпорноста на кинење и закрепнувањето по деформација. Го имитира абењето кај амортизирачките или материјалите за пакување.

Критериумите за прифаќање се специфични за материјалот, но генерално бараат помалку од 10-20% деградација на основните својства за материјалот да се смета за соодветен.

Со години, нашата организација, со својот компетентен и искусен персонал, ги разбира потребите на своите клиенти, обезбедувајќи им напредни услуги за тестирање што им се потребни и помагајќи во воспоставувањето, имплементацијата и подобрувањето на системите за управување. Во оваа рамка, ние исто така нудиме услуги за тестирање на бизниси во согласност со стандардот „EN ISO 2440 Флексибилни и крути целуларни полимерни материјали - Тестови за забрзано стареење“.

WhatsApp