ISO 2039-1 Пластика - Одредување на тврдост - Дел 1: Метод на вдлабнување на топка

ISO 2039-1 Пластика - Одредување на тврдост - Дел 1: Метод на вдлабнување на топка

ISO 2039-1 Пластика - Одредување на тврдост - Дел 1: Метод на вдлабнување на топка, објавен од Меѓународната организација за стандардизација (ISO), опишува метод за одредување на тврдоста на пластиката и ебонитот со употреба на наполнета алатка за вдлабнување на топка. Тврдоста на вдлабнувањето на топката определена со овој метод може да обезбеди податоци за истражување и развој, контрола на квалитетот и прифаќање или отфрлање според спецификациите.

ISO 2039-1 Пластика - Одредување на тврдост - Дел 1: Метод на вдлабнување на топка

За целите на овој стандард, тврдоста на отпечатокот од топката се дефинира како однос на оптоварувањето на отпечатокот од топката кон површината на отпечатокот формиран од отпечатокот од топката по одредено време на нанесување на оптоварувањето. Се изразува во њутни на квадратен милиметар.

Методот се состои во присилно притискање на топка на површината на примерокот за тестирање под одредено оптоварување. Длабочината на вдлабнувањето се мери под оптоварување. Површината на вдлабнувањето се пресметува од нејзината длабочина. Тврдоста на вдлабнувањето потоа се пресметува од следниов однос: Тврдост на вдлабнувањето на топката = Применето оптоварување / Површина на вдлабнувањето.

Уредот за тестирање на тврдоста што се користи во тестовите во суштина се состои од рамка со прилагодлива платформа опремена со плоча за потпирање на примерокот за тестирање, вдлабнувач со придружни фитинзи и уред за примена на оптоварување без удар. Овој уред мора да биде опремен и со уред што ја мери длабочината на пенетрација на вдлабнувачот во опсег од 0,4 mm со точност од плус/минус 0,005 mm. Рамката не треба да се деформира за повеќе од 0,05 mm под максимално оптоварување; деформацијата треба да се мери по главната оска на применетата сила. Вдлабнувачот треба да биде зацврстена и полирана челична топка. Топката не треба да покажува деформација или оштетување по тестот. Дијаметарот на топката треба да биде 5,0 mm плус/минус 0,05 mm. Во тестовите се користи и уред за мерење на времето (со точност од плус/минус 0,1 секунда).

Секој примерок за тестирање треба да биде мазна, рамна плоча или блок со доволна големина за да се минимизираат ефектите на рабовите во резултатот од тестот, на пр., 20 mm x 20 mm. Површините на примерокот за тестирање треба да бидат паралелни. Се препорачува дебелина од 4 mm. Потпрената површина на примерокот за тестирање не треба да покажува никаква деформација по тестирањето.

Доколку се тестираат примероци со дебелина помала од 4 mm, можно е да се наредат неколку примероци еден врз друг. Сепак, вредностите на тврдост добиени од наредени примероци и од единечни примероци со иста дебелина може да се разликуваат.

Тест примероците мора да се кондиционираат во една од стандардните атмосфери наведени во ISO 291 пред тестирањето.

Накратко, ISO 2039-1 е меѓународен стандард кој дефинира метод на тестирање за одредување на тврдоста на пластиката и ебонитот со мерење на длабочината на вдлабнувањето создадено од челична топка под одредено оптоварување и времетраење. Ова е општо познато како тврдост на вдлабнување на топка (или Роквелова тврдост за пластика во некои региони). Овој тест е широко користен во контролата на квалитетот и споредбата на материјалите за термопластика, термореактивни материјали и тврда гума (ебонит).

Овој стандард генерално се применува во следниве области:

  • Контрола на квалитетот на пластичните производи.
  • Избор на материјал и споредба
  • Усогласеност со спецификациите (широко спомената во европските стандарди и листови со податоци)
  • Истражување и развој

Вообичаените тестирани материјали вклучуваат:

  • Полиетилен (PE)
  • Полипропилен (PP)
  • Поливинил хлорид (ПВЦ)
  • Поливинил хлорид (ABS)
  • Поликарбонат (PC)
  • Полиметил метакрилат (PMMA) (акрилен)
  • Полиоксиметилен (POM)
  • Ебонит и тврди гуми

Предностите на овој метод се како што следува:

  • Релативно нечувствителен на мали површински дефекти.
  • Добра повторување.
  • Директен резултат поврзан со притисок (MPa)
  • Корисно за завршени делови (ако површината е мазна)

Сепак, методот има некои ограничувања:

  • Потребна е минимална дебелина на примерокот (4 mm).
  • Не е погодно за многу тенки филмови или пени.
  • Зависи од времето (ползењето влијае на многу меки материјали)

Методот опишан во стандардот ISO 2039-1 е широко користен при оценување на механичките својства на пластичните материјали под оптоварување и дава значаен придонес во процесот на избор на материјали, контрола на квалитетот и дизајн на производи во различни индустрии.

Примарната цел на овој стандард е да обезбеди конзистентна и сигурна техника на тестирање за мерење на тврдоста на вдлабнување на термопластичните и термореактивните материјали со употреба на сила применета преку сферична вдлабнатина. Ова мерење на тврдоста ја одразува отпорноста на материјалот на деформација под стрес. Овој метод е широко користен бидејќи пластичната тврдост е критично својство што влијае на:

  • сила
  • Отпорност на абење и гребење
  • Структурен капацитет на оптоварување
  • Материјални перформанси во производствените процеси
  • Погодност за специфични апликации за крајна употреба

Стандардот ISO 2039-1 игра значајна улога во индустријата во следниве области:

  • Контрола на квалитет: Производителите користат тестирање на тврдост за да обезбедат конзистентност помеѓу производствените серии.
  • Споредба на материјали: Им помага на инженерите да ги споредат перформансите на различни пластики за донесување одлуки за дизајн.
  • Анализа на дефекти: Се користи за проценка на деградацијата на материјалот предизвикана од фактори како што се топлина, стареење или изложеност на хемикалии.
  • Автомобилска и електронска индустрија: Се користи за опишување на пластика што се користи во внатрешни компоненти, електрични куќишта, конектори, изолатори и структурни делови.

Како заклучок, стандардот ISO 2039-1 е критичен стандард за карактеризирање на тврдоста на пластиката со користење на методот на вдлабнување со топка. Нудејќи сигурен и повторувачки пристап, тој поддржува избор на материјали, дизајн на производи и обезбедување квалитет во различни сектори, вклучувајќи автомобилска, воздухопловна, стока за широка потрошувачка и електроника. Разбирањето и спроведувањето на овој стандард придонесува за подобрување на перформансите, сигурноста и безбедноста на производите.

Со години, нашата организација, со својот компетентен и искусен персонал, ги разбира потребите на своите клиенти, обезбедувајќи им напредни услуги за тестирање што им се потребни и помагајќи им во воспоставувањето, имплементацијата и подобрувањето на системите за управување. Во оваа рамка, ние исто така нудиме услуги за тестирање на бизниси во согласност со стандардот „ISO 2039-1 Пластика - Одредување на тврдост - Дел 1: Метод на вдлабнување на топка“.

WhatsApp