EN ISO 6508 Метални материјали - Тест за тврдост по Роквел

EN ISO 6508 Метални материјали - Тест за тврдост по Роквел

Стандардот „EN ISO 6508 Метални материјали - Роквелов тест за тврдост“, кој е базиран на европски стандард и подоцна објавен од Меѓународната организација за стандардизација (ISO), се состои од следниве подделови објавени под истиот наслов:

EN ISO 6508 Метални материјали - Тест за тврдост по Роквел

  • Стандардот „EN ISO 6508-1 Дел 1: Метод на тестирање“ опишува постапка за Rockwell регуларни и Rockwell површински тестови за тврдост за метални материјали. Овие методи на тестирање се применливи на фиксни и преносни машини за тестирање на тврдост. Други специфични меѓународни стандарди се применуваат на специфични материјали или производи (како што се „ISO 3738-1 Тврди метали - Роквел тест за тврдост (скала А)“ или „ISO 4498 Синтерувани метални материјали освен тврди метали - Одредување на очигледна тврдост и микротврдост“).

Во принцип, овој тест вклучува наметнување на вдлабнувач со одредена големина, облик и материјал во површината на примерокот за тестирање под две нивоа на сила користејќи специфични услови дефинирани во овој стандард. Се применува одредената прелиминарна сила и се мери почетната длабочина на вдлабнување, по што следува примена на дополнителна одредена сила, отстранување и враќање на почетната сила. Потоа се мери конечната длабочина на вдлабнување, а вредноста на тврдоста на Роквел се пресметува од разликата помеѓу конечните и почетните длабочини на вдлабнување и две константни вредности.

Тестовите беа развиени со лабораториска температура од 10°C до 35°C. За средини надвор од наведените барања, одговорност на лабораторијата за тестирање е да го процени влијанието врз податоците од тестовите генерирани од машините за тестирање што работат во такви средини. Кога тестирањето се изведува надвор од препорачаните температурни граници од 10°C до 35°C, температурата мора да се евидентира и пријави. Доколку се присутни значителни температурни градиенти за време на тестирањето и калибрацијата, неизвесноста на мерењето може да се зголеми и може да се појават услови надвор од толеранцијата.

Машината што се користи во тестовите мора да биде способна да ги примени тест силите за некои или сите Роквелови скали на тврдост прикажани во табелите дадени во стандардот, извршувајќи ја постапката дефинирана во овој стандард и исполнувајќи ги сите барања дефинирани во стандардот EN ISO 6508-2.

Тестирањето треба да се изврши на мазна, рамномерна површина, целосно ослободена од оксидни наслаги, туѓи материи, а особено лубриканти, освен ако не е поинаку наведено во стандардите за производи или материјали. Исклучок се прави за реактивни метали, како што е титаниум, кои може да се залепат на вдлабнатината. Во такви случаи, може да се користи соодветен лубрикант, како што е керозин. Употребата на лубрикантот мора да биде наведена во извештајот од тестот.

  • Стандардот „EN ISO 6508-2 Дел 2: Верификација и калибрација на машини за тестирање и вдлабнувачи“ опишува два одделни методи за верификација на машините за тестирање (директна и индиректна) за одредување на тврдоста на Роквел во согласност со EN ISO 6508-1, и еден метод за верификација на вдлабнувањата на тврдоста на Роквел. Овој стандард го користи методот на директна верификација за да утврди дали клучните параметри поврзани со функцијата на машината, како што се применетата сила, мерењето на длабочината и времето на тест циклусот, се во рамките на наведените толеранции.

Методот на индиректна верификација користи сет од калибрирани референтни блокови за тврдост за да утврди колку добро машината мери материјал со позната тврдост. Индиректниот метод може да се користи независно за периодична рутинска инспекција на машината во употреба. Доколку машината за тестирање се користи и за други методи за тестирање на тврдост, таа мора независно да се верификува за секој метод.

Овој стандард е применлив и за фиксни и за преносни машини за тестирање на тврдост. Се забележува дека употребата на композит од волфрам карбид за топчести вдлабнувачи е прифатена како стандарден тип на Rockwell топчеста вдлабнувачка топка во согласност со EN ISO 6508-2. Челичните топчести вдлабнувачи може да продолжат да се користат само ако се во согласност со EN ISO 6508-1.

Пред да може да се валидира машината за тестирање на тврдост Роквел, таа мора да се провери за да се осигури дека е правилно поставена и работи во согласност со упатствата на производителот. Поточно, мора да се провери дали силата на тестирање може да се примени и отстрани без удар, вибрации или преоптоварување и без да влијае на отчитувањата.

  • Стандардот „EN ISO 6508-3 Дел 3: Калибрација на референтни блокови“ опишува метод за калибрирање на референтни блокови што треба да се користат за индиректна и дневна верификација на машините и вдлабнувачите на Роквел за тестирање на тврдост, како што е наведено во EN ISO 6508-2. Овој стандард, исто така, ги специфицира барањата за машините и вдлабнувачите на Роквел што се користат за калибрирање на референтните блокови и специфицира методи за нивна калибрација и верификација. Се забележува дека употребата на тврд метал за вдлабнувачи на топчиња се смета за стандарден тип на топче за вдлабнување на Роквел.

Блокот мора да биде специјално произведен за употреба како референтен блок за тврдост. Се нагласува дека мора да се користи процес на производство што ја обезбедува потребната хомогеност, структурна стабилност и униформна површинска тврдост. Секој референтен блок за тврдост мора да биде дебел најмалку 6 mm. Треба да се користат подебели блокови за да се минимизира ефектот од промените на тврдоста поради зголеменото вдлабнување. Референтните блокови мора да бидат без магнетизам. Доколку се направени од челик, на производителот му се советува да се осигура дека блоковите се демагнетираат на крајот од процесот на производство (пред калибрација).

Отстапувањето од површинската рамност на горните и долните површини не треба да надминува 0,01 mm. Основата на блоковите не треба да биде конвексна. Отстапувањето од паралелизмот на горните и долните површини не треба да надминува 0,02 mm на 50 mm. Површината за тестирање и подповршината треба да бидат без засеци, гребнатини, оксидни слоеви и слични оштетувања што би можеле да го спречат мерењето на вдлабнатините. Рапавоста на површината не треба да надминува 0,3 µm за површината за тестирање и 0,8 µm за подповршината. Должината на земање примероци е 0,8 mm. За да се потврди дека од референтниот блок последователно не е отстранет материјал, дебелината во времето на калибрацијата треба да се означи на него со точност од 0,1 mm или треба да се направи идентификациска ознака на површината за тестирање.

Нашата организација, која со години ги поддржува бизнисите во сите сектори преку широк спектар на активности за тестирање, мерење, анализа и евалуација, има силен тим на вработени кои внимателно ги следат глобалните случувања во науката и технологијата и постојано се подобруваат. Во овој контекст, ние исто така нудиме услуги за тестирање во согласност со стандардот EN ISO 6508 за метални материјали - Rockwell за тестирање на тврдост.

WhatsApp