EN 14617 Производи од агломериран камен - Методи за тестирање

Европскиот стандард „EN 14617 Производи од агломериран камен - Методи за тестирање“ се состои од голем број подсекции објавени под ист наслов. Имено,

• Стандардот „EN 14617-1 Дел 1: Одредување на очигледна густина и апсорпција на вода“ опишува метод за одредување на очигледната густина и апсорпцијата на вода на производи од агломериран камен. За целите на овој стандард, привидната густина е односот помеѓу масата и привидниот волумен содржан на надворешната површина на телото. Апсорпцијата на вода е максималната количина на вода апсорбирана од материјалот кога е потопен во дејонизирана вода на собна температура и притисок и се изразува како процент од сувата маса на примерокот.
• Стандардот EN 14617-2 Дел 2: Одредување на цврстина на свиткување (свиткување) опишува метод за одредување на цврстината на свиткување (отпорност на свиткување) на агломерирани камени рамни производи под концентрирано оптоварување. Принципот на овој метод е да се постави примерок во два цилиндри и постепено да се вчита примерокот во средината. Се мери оптоварувањето на кршење и се пресметува цврстината на свиткување.
• Стандардот „EN 14617-3 Дел 3: Приклучоци и придружни уреди“ опишува графички симболи за функционални врски во дијаграми, механички врски, цевководи и придружни уреди како што се спојки, ISO порти, терминали, спојки за брзо ослободување и конектори. Стандардот ISO 81714-1 се однесува на основните правила за креирање и примена на графички симболи во дијаграми. За преглед на стандардот ISO 14617, информации за креирање и употреба на броеви на записи за идентификување на графички симболи што се користат во дијаграми, правила за презентација и примена на овие симболи и примери за нивна употреба и примена, се применува ISO 14617-1.
• Стандардот „EN 14617-4 Дел 4: Одредување на отпорност на абење“ опишува метод за одредување на отпорноста на абење на производи од агломериран камен. Овој метод на тестирање се базира на стружење на горната површина на примерок од агломериран камен со употреба на абразивен материјал под стандардни услови. Абразивот потребен за ова тестирање е корунд (бел стопен алуминиум оксид, т.е. алумина) со големина на зрно од F8486 според стандардот ISO 1-80. Овој производ не треба да се користи повеќе од три пати.
• Стандардот „EN 14617-5 Дел 5: Одредување на отпорност на замрзнување и одмрзнување“ опишува метод за проценка на ефектот од циклусите на замрзнување и одмрзнување врз агломерирани камења. Овој стандард вклучува одредби за спроведување на технолошки тест за да се процени ефектот од циклусите на замрзнување и одмрзнување врз својствата на цврстината на свиткување на каменот. Принципот на овој метод на тестирање е да се одреди односот помеѓу цврстината на свиткување на примероците по 25 циклуси на замрзнување и одмрзнување и цврстината на свиткување на незамрзнатите примероци. Циклус на замрзнување и одмрзнување вклучува дел од замрзнување, во кој примерок заситен со вода се става во замрзнувач (температура минус 20 степени плус/минус 5 степени) и дел од одмрзнување, во кој замрзнатиот примерок се потопува во вода од чешма (температура 20 степени плус/минус 5 степени).
• Стандардот „EN 14617-6 Дел 6: Одредување на отпорност на термички шок“ опишува метод за проценка на можните промени кај агломерираните камења под влијание на ненадејни промени на температурата (термички шок) со потопување во топла вода. По сушењето до константна маса на 40 степени плус/минус 5 степени, примероците се подложени на последователни циклуси, секој од нив составен од термички шок на 70 степени плус/минус 5 степени, проследено со непосредно потопување во вода на 15 степени плус/минус 5 степени. По 20 циклуси, примероците визуелно се прегледуваат и се споредуваат со референтниот примерок, при што се евидентираат сите видливи промени. Конечно, промените во масата и цврстината на свиткување на примероците по 20 циклуси се одредуваат со споредување со вредностите на референтните примероци со иста количина. Избраната тест температура од 70 степени е за апликации на под и ѕид.
• Стандардот „EN 14617-7 Дел 7: Основни механички компоненти“ ги опишува графичките симболи во дијаграмите:
  • Механички елементи како што се тегови, пружини, спојки и сопирачки
  • Елементи на цевки и канали како што се ограничувачи, млазници и вентилациони отвори
  • Уреди за складирање како што се резервоари, садови под притисок и боци за гас

Стандардот ISO 81714-1 се однесува на основните правила за креирање и примена на графички симболи во дијаграми. За преглед на стандардот ISO 14617, информации за креирање и употреба на броеви на записи за идентификување на графички симболи што се користат во дијаграми, правила за презентација и примена на овие симболи и примери за нивна употреба и примена, се применува ISO 14617-1.

• Стандардот „EN 14617-8 Дел 8: Одредување на отпорност на анкерирање (анкерна дупка)“ опишува метод на тестирање за одредување на оптоварувањето на кршење во анкерната дупка на агломерирани камени плочи што се користат како облога или облога во згради. Овој метод се состои од примена на сила нормална на површината на примерокот со помош на штифт претходно поставен во дупка издупчена на едната страна од примерокот и мерење на оптоварувањето на кинење на примерокот.
• Стандардот „EN 14617-9 Дел 9: Одредување на отпорност на удар“ го опишува методот за одредување на отпорноста на удар на производи од агломериран рамен камен. Јачината на удар се одредува според времето потребно за сферична челична топка да се испушти од одредена висина додека примерокот не се скрши.
• Стандардот „EN 14617-10 Дел 10: Одредување на хемиска отпорност“ опишува метод за одредување на хемиската отпорност и отпорноста на дамки на агломератни камења со полирана површина по продолжен контакт со хемиски супстанции. Треба да се напомене дека агломерираните камења што содржат агрегати на калциум карбонат се чувствителни на каков било киселински напад.

Отпорноста на хемиски напад е својство што го опишува однесувањето на материјалот за обложување на под или ѕид кога е во контакт со хемиски агресивни супстанции кои имаат потенцијал да реагираат со самата површина и со тоа да ја еродираат, трајно да навлезат во неа или на некој начин да го променат нејзиниот видлив изглед. Деструктивниот ефект на агресивна хемикалија може да има два различни ефекти:

• Вистински хемиски ефект во кој промената на површината е предизвикана од хемиска реакција помеѓу агресивната супстанца и некои компоненти на површината.
• Физичко апсорбирачко дејство што резултира со тоа што напаѓачкиот агенс може да навлезе во површината и со тоа да го направи неговото отстранување исклучително тешко или невозможно.

И двете дејства може да вклучуваат промена во видливиот изглед на површината на хемиски нападнатиот материјал, но само во првиот случај штетата може да доведе и до промена на физичките и механичките својства на материјалот.

• Стандардот „EN 14617-11 Дел 11: Одредување на коефициентот на линеарно термичко ширење“ опишува метод на тестирање за одредување на коефициентот на линеарно термичко ширење на агломерирани камења што се користат во внатрешни или надворешни подови или ѕидови во згради. Принципот на одредување на коефициентот на линеарно термичко ширење се состои во мерење на промената на должината на агломериран камен за време на промена на температурата. Промената на температурата се постигнува со загревање или ладење на примерокот преку програмиран циклус. Соодветен дилатометар го мери ширењето или контракцијата на примерокот во однос на неговата почетна должина.
• Стандардот „EN 14617-12 Дел 12: Одредување на димензионална стабилност“ го опишува методот на тестирање што треба да се користи за одредување на димензионалната стабилност и закривеноста на агломерираните камења кога се во контакт со вода. Овој стандард се однесува на агломерирани камења што треба да се постават на ѕидови и подови со лепило. Тестот главно се спроведува за класификација на материјалот според степенот на чувствителност на вода и за избор на соодветно лепило за правилно поставување на агломератни камења.

Принципот на овој метод е да се измери вертикалното поместување на аголот на плочката со помош на влажен филц поставен на задната страна од агломератниот камен, со што се симулира контакт со вода. Серија сензори ја мерат деформацијата предизвикана од влагата што ја ослободува ткаенината.

• Стандардот „EN 14617-13 Дел 13: Одредување на електричната отпорност“ опишува метод за одредување на отпорноста на изолација на еднонасочна струја, површинскиот отпор и отпорноста и соодветната електрична спроводливост и спроводливост на примероци од агломерирани камени производи кои ја исполнуваат дефиницијата наведена во стандардот EN 14618. Овие производи обично се прават од камени агрегати врзани со смола и полнач, или цемент и вода (компоненти на паста), или мешавина од полимер/цемент и придружни адитиви (зајакнувачки влакна, електрично изолациски/спроводливи полнила и слично). Отпорноста/спроводливоста може да се користи и како индиректна мерка за некои својства на агломерирани камени производи.

Отпорноста/спроводливоста на собраниот примерок од карпа се оценува со мерење на протокот на еднонасочна струја (DC) низ примерокот под одредени услови со соодветни системи на електроди. Отпорноста/спроводливоста мора да се пресмета од димензиите и облиците на примерокот и електродата.

• Во стандардот „EN 14617-15 Дел 15: Одредување на цврстина на притисок“, опишан е метод за одредување на цврстината на притисок на агломерирани камења. По механичка подготовка на површините или, доколку е потребно, запечатување, примероците се поставуваат на плочата на машината за тестирање и се центрираат. Се применува рамномерно распределено оптоварување и континуирано се зголемува сè додека не се појави дефект.
• Во стандардот „EN 14617-16 Дел 16: Одредување на димензии, геометриски својства и квалитет на површината на модуларните плочки“, се објаснети методите за одредување на димензионалните својства (должина, ширина, дебелина, мазност на рабовите, правоаголност, мазност на површината) и квалитетот на површината на агломерираните камени модуларни плочки. За целите на овој стандард, модуларните плочки се однесуваат на агломерирани камени парчиња со стандардни димензии, обично со дебелина од 12 mm. При вршење на тестови, обете страни на тестираната плочка се мерат со прецизност од 5 mm, на 0,1 mm оддалеченост од аглите.

Нашата организација, која со години се обидува да ги поддржи бизнисите од секој сектор со широк спектар на студии за тестирање, мерење, анализа и евалуација што ги спроведува, има силен персонал кој внимателно ги следи случувањата во светот во областа на науката и технологијата и постојано се подобрува. Во овој контекст, услугите за тестирање се обезбедуваат и за бизнисите во согласност со стандардот „EN 14617 Производи од агломериран камен - Методи за тестирање“.