EN 12226 Геосинтетика - Општи тестови за евалуација по тестирањето на издржливост

EN 12226 Геосинтетика - Општи тестови за евалуација по тестирањето на издржливост

Европскиот стандард „EN 12226 Геосинтетика - Општи тестови за евалуација по тестирање на издржливост“ ги опишува методите за тестирање за утврдување на промени во специфичните својства на старите геосинтетика.

EN 12226 Геосинтетика - Општи тестови за евалуација по тестирањето на издржливост

Во принцип, примероците за тестирање се подложени на тестирање на издржливост за геосинтетика. По изложувањето, се врши визуелно и, доколку е потребно, микроскопско испитување, и промените во затегнувачките или компресивните својства се утврдуваат соодветно. Стандардот ISO/TS 13434 се применува за релевантните тестови на издржливост.

За секој тест за издржливост, мора да се обезбедат најмалку пет примероци за тестирање и контрола, и во машинска насока и во попречна насока, освен ако структурата на геосинтетичкиот материјал не го прави ова несоодветно. Примероците се подготвуваат во согласност со стандардот EN ISO 9862. Општ преглед на методите за тестирање, димензиите на примерокот и условите за тестирање според типот на производ е даден во табелата во рамките на стандардот.

За ткаени и плетени геотекстили, се сечат парови од тест и контролни примероци, со ширина од најмалку 60 mm и должина од 300 mm, кои содржат исти предива или ленти во правецот на тестирање, т.е. соседни по пократката димензија. Овие предива или ленти се бројат и се евидентираат во рамките на 50 mm во правецот на машината и попречниот правец на машината.

За ткаени геотекстили, приближно еднаков број на конци се отстрануваат од секој од долгите рабови на исечената лента, така што ширината на изложените и контролните примероци содржи еднаков број на конци. За машинска и вкрстена машинска ориентација, затегнувачките цврстини на контролните примероци и затегнувачките цврстини на изложените примероци се евидентираат одделно.

За неткаени геотекстили, парови од тест и контролни примероци се сечат еден до друг по поголемата димензија, со минимална ширина од 50 mm и должина од 300 mm.

Постапката е следнава:

  • Визуелна инспекција: Експонираните примероци се прегледуваат визуелно и се пријавуваат промени во споредба со контролните примероци, како што се промени во бојата.
  • Микроскопско испитување: Доколку е потребно, се користи микроскоп со зголемување од приближно 250x или, доколку е применливо, електронски микроскоп за да се даде квалитативна проценка на очигледните разлики помеѓу изложените и контролните примероци, на пр. оштетување на поединечни влакна. Се наведува факторот на зголемување. Примероците за микроскопско испитување може да се земат одделно од примероците за тестирање на истегнување.
  • Затегнувачки својства: Затегнувачките својства се тестираат според табелата. Затегнувачките својства на полимерните и битуменозните геосинтетски бариери треба да се мерат според методите за тестирање наведени во релевантните карактеристики.
  • Карактеристики на притисок: Карактеристиките на притисок на геоспејсерите мора да се тестираат според стандардот EN ISO 25619-2.

Накратко, овој стандард вклучува методи за тестирање за да се процени како својствата на геосинтетиците се менуваат откако ќе бидат подложени на процеси на издржливост или забрзано стареење. Геосинтетиците се синтетички производи (на пр., геотекстили, геомрежи, геомембрани, геокомпозити) што се користат во градежништвото и геотехничките апликации за функции како што се филтрација, сепарација, засилување, дренажа, заштита и контрола на ерозијата на патишта, железници, депонии, крајбрежни работи, брани и други инфраструктурни проекти.

Примарната цел е да се квантифицираат својствата зачувани по вештачкото стареење (на пр., процентот на задржана оригинална јачина или функција) и да им се овозможи на инженерите, производителите и спецификаторите да ги проценат долгорочните перформанси и издржливост под симулирани оптоварувања на животната средина.

Овој стандард не ги опишува самите процедури за стареење/кондиционирање (тие се дефинирани во други стандарди како што се EN 12224 за изложеност на атмосферски влијанија или EN 12225 за микробиолошка деградација). Наместо тоа, стандардот EN 12226 се фокусира на тестови за проценка извршени по такви изложувања на издржливост.

Овој стандард ги дефинира општите процедури за споредување на промените во специфичните својства на старите (експонирани) геосинтетички материјали со оние на нестарите контролни примероци. Клучните размислувања вклучуваат:

  • Барања за подготовка и кондиционирање на примероци за тестирање.
  • Број на примероци (обично минимум 5 и во машинската и во попречната насока).
  • Употреба на контролни (невозрасни) и изложени (возрасни) парови.
  • Пресметка на зачуван процент = (карактеристика по стареењето / оригинална карактеристика) x 100.
  • Формат за известување за промени во карактеристиките.

Заедничките карактеристики оценети по тестирањето на издржливоста вклучуваат:

  • Цврстина на истегнување и издолжување (EN ISO 10319, EN ISO 527)
  • Отпорност на статичко прободување (CBR тест, EN ISO 12236)
  • Отпорност на солза
  • Пропустливост / проток на вода
  • Карактеристики на големината на порите / филтрацијата
  • Маса по единица површина
  • дебела
  • Други функционални карактеристики во зависност од типот на производот.

Стандардот EN 12226 е широко споменуван во спецификациите на производите и хармонизираните стандарди според Регулативата за градежни производи (CPR). На пример,

  • EN 13249 Геотекстили за патишта и сообраќајни површини.
  • EN 13250 Железници
  • EN 13251 Земјени работи
  • EN 13252 Одводнување
  • EN 13253 Контрола на ерозија
  • EN 13254 Резервоари и брани
  • EN 13255 канали
  • EN 13257 Отстранување на цврст отпад
  • EN 13265 Контрола на течен отпад

Овие стандарди за производи обично бараат тестирање на издржливоста, проследено со евалуација според стандардот EN 12226, за да се декларираат својствата задржани по стареењето.

Геосинтетиците се користат во градежништвото за функции како што се филтрација, сепарација, засилување, дренажа, контрола на ерозија и хидроизолација во апликации како што се следниве:

  • Изградба на патишта и железници
  • Области за отстранување и складирање на отпад
  • Заштита на крајбрежјето и реката
  • Насип и потпорни ѕидови
  • Тунели и резервоари

Овој стандард игра клучна улога во обезбедувањето на долгорочна сигурност на геосинтетските материјали во тешки градежни апликации каде што обично се очекува работен век од 50-100 години.

Без конзистентен, репродуциран метод за оценување на перформансите по стареењето, различни производители, лаборатории за тестирање, дизајнери и тела за сертификација може да користат сосема различни пристапи, што може да доведе до:

  • Неспоредливи резултати од тестовите: Нелојална конкуренција и тешкотии при изборот на производи.
  • Несигурни тврдења за издржливост: Ризик од предвремено откажување во критичната инфраструктура.
  • Неконзистентна CE ознака и усогласеност со регулативите (многу геосинтетички материјали спаѓаат во опсегот на прописите за градежни производи).
  • Повисоки безбедносни ризици и потенцијално скапи поправки/штети врз животната средина (на пр., дефект на облогата на депонијата, нестабилност на наклонот).

Со години, нашата организација, со својот компетентен и искусен персонал, ги разбира потребите на своите клиенти, обезбедувајќи им напредни услуги за тестирање што им се потребни и помагајќи им во воспоставувањето, имплементацијата и подобрувањето на системите за управување. Во оваа рамка, ние исто така нудиме услуги за тестирање во согласност со стандардот EN 12226.

WhatsApp