EN ISO 11092 EN ISO 11092 Текстил - физиолошки ефекти - Мерење на отпорност на топлинска и водена пареа при стабилни услови (тест на топла плоча со заштита од пот)

Основата е во стандардот „EN ISO 11092 Текстил - Физиолошки ефекти - Мерење на топлинска и отпорност на водена пареа под услови на стабилна состојба (тест на топла плоча со заштита од пот)“ развиен од Британскиот институт за стандарди (BSI) и објавен од Меѓународниот Организација за стандарди (ISO), на пример ткаенини, Опишана е постапка за мерење на термичка отпорност и отпорност на водена пареа при стабилни услови за употреба во облека, јоргани, вреќи за спиење, тапацир и производи слични на текстил, вклучувајќи повеќеслојни склопови како што се филмови, облоги, пени и кожа.

Примената на оваа техника на мерење е ограничена со максимална термичка отпорност и отпорност на водена пареа, кои зависат од димензиите и конструкцијата на употребениот уред (на пр. минималните карактеристики на опремата специфицирана во овој стандард се 2 m2·K/W и 700 m2·Pa/W соодветно).

Условите за тестирање што се користат во овој меѓународен стандард не се наменети да претставуваат специфични ситуации на удобност, а карактеристиките на изведбата поврзани со физиолошката удобност не се специфицирани.

За целите на овој стандард, се применуваат следните термини и дефиниции:

• Термички отпор е вредноста пресметана со делење на температурната разлика помеѓу две страни на материјалот со добиениот топлински флукс по единица површина во насока на градиентот. Термичка отпорност е количина специфична за текстилни материјали или композити што го одредува сувиот топлински флукс како одговор на константен применет температурен градиент низ дадена област. Сувиот топлински флукс може да се состои од една или повеќе спроводливи, конвективни и зрачни компоненти. Термичкиот отпор се изразува во квадратни метри келвин/ват.
• Отпорност на водена пареа е вредноста пресметана со делење на разликата во притисокот на водена пареа помеѓу две страни на материјалот со добиениот топлински флукс на испарување по единица површина во насока на градиентот. Отпорноста на водена пареа е количина специфична за текстилни материјали или композити што го одредува латентниот топлински флукс на испарување како одговор на константен применет градиент на притисокот на водена пареа низ дадена област. Испарувачкиот топлински флукс може да се состои од дифузни и конвективни компоненти. Отпорноста на водена пареа се изразува како квадратен метар паскал/вати.
• Индексот на пропустливост на водена пареа го изразува односот на отпорноста на топлинска и водена пареа според формулата дадена во стандардот. Индексот на пропустливост на водена пареа е бездимензионален и има вредности помеѓу 0 и 1. Вредноста 0 покажува дека материјалот е непропустлив за водена пареа, односно има бесконечен отпор на водена пареа, а материјалот со вредност 1 има и термичка отпорност и отпорност на водена пареа на воздушен слој со иста дебелина.
• Пропустливоста на водена пареа е карактеристика на текстилен материјал или композит во зависност од отпорноста на водена пареа и температурата според формулата дадена во стандардот. Пропустливоста на водена пареа се изразува во грамови на квадратен метар час паскал.

При изведување на тестот, во принцип, примерокот што треба да се тестира се поставува на електрично загреана плоча со воздушни канали кои се климатизирани да течат паралелно и попречно до неговата горна површина, како што е наведено во овој стандард.

За да се одреди топлинската отпорност, топлинскиот флукс низ примерокот за тестирање се мери откако ќе се постигнат услови на стабилна состојба.

Оваа техника овозможува да се одреди топлинската отпорност на материјалот со одземање на термичкиот отпор на граничниот воздушен слој над површината на уредот за тестирање од термичкиот отпор на примерокот за тестирање и граничниот воздушен слој измерен под исти услови.

За да се одреди отпорноста на водена пареа, електрично загреана порозна плоча е покриена со мембрана пропустлива за водена пареа, но непропустлива за течна вода. Водата што се внесува во загреаната плоча испарува и поминува низ мембраната како пареа, така што течната вода не контактира со примерокот за тестирање. Кога примерокот за тестирање се става на мембраната, топлинскиот флукс потребен за одржување на константна температура во плочата е мерка за стапката на испарување на водата, од која се одредува отпорноста на водена пареа на примерокот за тестирање.

Мерната единица со контрола на температурата и водоснабдувањето се состои од метална плоча со дебелина од приближно 3 mm и минимална површина од 0,04 m2 (на пр. квадрат со должина од 200 mm на секоја страна) фиксирана на проводен метален блок. што содржи електричен греен елемент. За да се измери отпорноста на водена пареа, металната плоча мора да биде порозна. Овој уред е опкружен со термички штит кој се наоѓа во внатрешноста на отворот на мерната маса.

Помеѓу бројните студии за тестирање, мерење, анализа и евалуација спроведени за бизниси во различни сектори, нашата организација со својот обучен и стручен кадар и напредна технолошка опрема ги воспостави следните стандарди: „EN ISO 11092 Текстил - Физиолошки ефекти - Мерење на Отпорност на топлинска и водена пареа во услови на стабилна состојба (потење), исто така, обезбедува услуги за тестирање дефинирани во стандардот за „заштитена топла плоча).