
General Motors Worldwide (GMW) tarafından geliştirilen “GMW 14333 Otomotiv dış malzemelerinin ve bileşenlerinin yakıt direnci” standardı, otomotiv dış malzemelerinin ve bileşenlerinin yakıtlara maruz kalmaya ne kadar dayanıklı olduğunu değerlendirmek için kullanılan bir mühendislik test prosedürü içerir. Bu standart, özellikle araç işletimi, bakımı veya kazara yakıt dökülmesi sırasında benzin veya diğer otomotiv yakıtlarıyla temas edebilecek boyalı plastikler, kalıplanmış renkli plastikler, kaplamalar ve diğer dış bileşenler için geçerlidir.

GMW 14333 standardının temel amacı, otomotiv yakıtlarının araç dış malzemeleri ve bileşenleri üzerindeki etkilerini belirlemektir. Otomotiv dış parçaları çeşitli şekillerde yakıta maruz kalabilir:
Yakıt maruziyeti, şunlar dahil olmak üzere çeşitli bozulma biçimlerine neden olabilir:
GMW 14333 standardı, bir malzemenin veya bileşenin yakıt maruziyetinden sonra gerekli görünümünü ve performansını koruyup koruyamayacağını belirlemek için kontrollü bir laboratuvar prosedürü sağlar. Bu standart, öncelikle yakıtla karşılaşabilecek otomotiv dış malzemeleri ve bileşenleri için tasarlanmıştır. Tipik uygulamalar şunlardır:
Bu standart, özellikle yakıt maruziyeti potansiyeli olan alanlarda bulunan boyalı veya kalıplanmış renkli araç bileşenlerini önemli bir uygulama olarak tanımlar. Yakıt direnci testi, boyalı plastik bileşenler için performans gereksinimlerine yaygın olarak dahil edilir. Ancak, kesin parçalar ve kabul gereksinimleri genellikle ilgili General Motors bileşen spesifikasyonu, çizim, malzeme spesifikasyonu veya mühendislik gereksinimi tarafından belirlenir.
GMW 14333 standardı, test numunelerinin uygun bir otomotiv yakıtına veya belirtilen test sıvısına kontrollü maruz bırakılması prensibini kullanır. Genel prensip şöyledir: numune şartlandırılır - yakıta maruz bırakılır - maruziyet tekrarlanır - iyileşmeye / yeniden şartlandırmaya izin verilir – numune incelenir ve değerlendirilir. Bu prosedür, tekrarlanan kısa süreli daldırmalardan sonra veya belirtilen yönteme bağlı olarak sürekli yakıt maruziyetinden sonra malzemenin değerlendirilmesine dayanmaktadır. Bu önemlidir çünkü bir malzeme yakıtla kısa süreli bir temastan sonra dayanabilir ancak tekrarlanan maruz kalma sonrasında bozulabilir.
GMW 14333 standardı, çeşitli olası test yaklaşımlarını tanımlar:
Organik kaplamalar için, beşinci daldırmadan sonra ilgili tırnak sertliği prosedürü kullanılarak ara sertlik değerlendirmesi de yapılır. Daha sonra belirtilen döngüleri tamamlamak için maruz kalma devam ettirilir.
Maruz kalmadan sonra, numuneler yeniden şartlandırılır ve ardından değerlendirilir.
Bu standart, ilgili gereksinim tarafından özel olarak başka bir koşul istenmedikçe, yaklaşık olarak 23 derece artı/eksi 5 derece sıcaklıkta test yapılmasını belirtir. Sıcaklık kontrolü önemlidir çünkü yakıt-malzeme etkileşimleri sıcaklıkla önemli ölçüde değişebilir.
Mümkün olduğunca, komple üretim bileşenleri test edilir. Ancak, bileşen boyutu, geometrisi veya konfigürasyonu tam bileşen testini pratik olmaktan çıkardığında, bileşenden temsili bölümler kesilebilir. Kesilen kenarlar, bitmiş bileşende normalde açıkta kalmayacak alanlardan yakıtın nüfuz etmesini önlemek için uygun şekilde maskelenir. Organik kaplamalar için, özel olarak hazırlanmış test panelleri de kullanılabilir. Bu standart, üretim amacını temsil eden bir alt tabaka ile yaklaşık olarak şu boyutlarda temsili panelleri tanımlar: 250 mm artı/eksi 5 mm x 20 mm artı/eksi 2 mm x 1mm artı/eksi 0,5 mm. Bu üretim amacı ilkesi önemlidir çünkü laboratuvar panelleri, gerçek alt tabaka / kaplama sistemini mümkün olduğunca yakından yeniden üretmelidir.
GMW 14333 standardının önemli özelliklerinden biri, maruz kalma sıvısının amaçlanan uygulamayla ilgili yakıt ortamını temsil etmesi gerektiğidir. Bu standardın son sürümleri, yakıt hazırlama ve karakterizasyonu için belirli yakıt bileşimlerine ve ilgili standartlara atıfta bulunur. Önceki bir revizyon ayrıca şu bileşenleri içeren belirli bir test yakıtı formülasyonunu da açıklamaktadır:
Test parçaları için uygun şartlandırma önemlidir çünkü yeni üretilmiş kaplamalar, kalıplanmış plastikler, yapıştırıcılar ve diğer malzemeler henüz amaçlanan nihai özelliklerine ulaşmamış olabilir. Bu standart, belirli numuneler için minimum bekleme sürelerini içermektedir. Bu gereksinimler, testin sadece eksik kürleme veya stabilizasyonun etkilerini ölçmek yerine, malzemenin yakıt direncini ölçmesini sağlamaya yardımcı olur.
Yakıt maruziyetinden sonra değerlendirmenin amacı, yakıt maruziyetinin kabul edilemez bir bozulmaya yol açıp açmadığını belirlemektir. Malzemeye ve geçerli spesifikasyona bağlı olarak, gözlemler şunları içerebilir:
Belirli geçme / kalma kriterleri, genellikle geçerli bileşen veya malzeme spesifikasyonuna göre belirlenir.
Yakıt direnci, özellikle araç dış bileşenleri için önemlidir çünkü bir bileşenin sürekli olarak yakıta batırılması amaçlanmasa bile yakıt maruziyeti meydana gelebilir. Örneğin, yakıt doldurma sırasında benzin kazara şunlarla temas edebilir:
Normal çevre koşullarında kabul edilebilir görünen bir kaplama, yakıt maruziyetinden sonra yumuşayabilir veya yapışkanlığını kaybedebilir. Bu nedenle GMW 14333 standardı, General Motors ve tedarikçilerinin gerçekçi yakıt temas koşullarına maruz kaldıklarında gerekli performanslarını koruyabilen malzemeleri belirlemelerine yardımcı olur.
Kuruluşumuz, yıllardır yetkin ve deneyimli bir kadro ile müşterilerinin ihtiyaçlarını anlamakta, ihtiyaç duydukları ileri test hizmetlerini vermekte ve yönetim sistemlerinin kurulması, uygulanması ve iyileştirilmesi konusunda yardımcı olmaktadır. Bu çerçevede işletmelere GMW 14333 standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.
