VW PV 3378 Malzemelere Göre Yapışkan Bağın Değerlendirilmesi için Kauçuk-Metal ve/veya Kauçuk-Plastik Kompozit Bileşenlerin Yapışma Testi

Volkswagen otomobil şirketi tarafından geliştirilen “VW PV 3378 Malzemelere göre yapışkan bağın değerlendirilmesi için kauçuk-metal ve/veya kauçuk-plastik kompozit bileşenlerin yapışma testi - Kırılma kuvvetinin belirlenmesi, kırılma deseninin değerlendirilmesi ve nemli ısı koşullarında direnç“ standardında, montajları yapışma, yapışkan sistemin nemli ısı koşullarındaki direnci (hidroliz direnci) ve yeni durumu montajın yaşlanma davranışıyla karşılaştırmak suretiyle değerlendirmek için kullanılan bir prosedür açıklanmaktadır.

Bu standardın amaçları doğrultusunda şu terimler ve tanımlar geçerlidir:

• Kopma kuvveti: Kauçuk-metal veya kauçuk-plastik kompozit parça tamamen kırılıncaya veya kopana kadar parçaya uygulanan maksimum kuvveti ifade eder. Kuvvet, üniversal bir test cihazı aracılığıyla uygulanır.
• Alt tabaka (takviye): Kauçuk kompozit bileşenlerinin destekleyici malzemesidir. Metal veya plastik esaslı malzemelerden oluşabilir. Alt tabakalar genellikle kaplamalarla (fosfatlama veya pasivasyon katmanları gibi) sağlanır.
• Astar: İki katmanlı bir yapıştırıcı sisteminde astar, yapıştırıcı (kapak) için yapışma tabanı görevi gören görsel olarak gri renkli bir alt tabaka astarıdır.
• Kapak: İki katmanlı bir yapıştırıcı sisteminde kapak, astar ve elastomer arasında yapışkan bağı oluşturan görsel olarak siyah renkli bir ara tabakadır.
• Çimento: Tek katmanlı bir yapıştırıcı sisteminde çimento, alt tabakayı elastomere yapışkan bir şekilde bağlayan aktif bir yapıştırıcı görevi görür.

VW PV 3378 standardı, kauçuk kompozit parçaların yapışmasını belirlemek için üç test yöntemi tanımlar:

• Yöntem A (sıkıştırma) Manşon ve burç bağlantıları için performans: Kırılma kuvvetinin belirlenmesi ve kırılma yüzeyinin özellikleri (kırık yeri ve tipi). Üniversal bir test makinesi kullanılarak kırılma gerçekleşene kadar bağlantının yüklenmesi.

Örnekler arasında U, D, S, O bağlantıları, denge çubuklarının kauçuk burçları ve salınım çubuğu bağlantıları (küçük burç ve büyük dairesel bağlantı) bulunur. Bu parçalarda, takviyeler bir çekirdek, muhtemelen bir dış manşon ve bazı durumlarda bir veya daha fazla ara manşon ile sağlanır.

• Yöntem B (gerilim) Motor ve şanzıman bağlantıları için performans: Kırılma kuvvetinin belirlenmesi ve kırılma yüzeyinin özellikleri (kırık yeri ve tipi). Üniversal bir test makinesi kullanılarak kırılma gerçekleşene kadar bağlantının yüklenmesi.

Bu kauçuk / kompozit parçaların metal veya plastik takviyeleri, genellikle motora, gövdeye veya şanzımana 2 veya daha fazla farklı bağlantı noktası ile sağlanır. Tasarıma bağlı olarak hem elastomer destek gövdeleri hem de kauçuk kaplı durdurucular / mesafe sınırlayıcılar kullanılır ve uygulama açısından farklılık gösterir.

• Yöntem C (pense testi, soyulma testi) Kauçuk-metal veya kauçuk-plastik kompozit parçanın mekanik yardımcılar (örneğin pense) kullanılarak kırılma gerçekleşene kadar manuel olarak yüklenmesi ve kırılma yüzeyinin özellikleri (kırık yeri ve tipi).

Bu yöntem, Yöntem A veya Yöntem B kullanılarak tanımlanamayan kauçuk-metal veya kauçuk-plastik kompozit bileşenleri incelemek için kullanılır. Parçanın tasarımı, geometrisi veya montaj konumu nedeniyle, bir üniversal test cihazının kırılmaya kadar yükleme kuvveti uygulayamaması durumunda, Yöntem C seçilmelidir.

Örnekler arasında çok ince kauçuk paletlere sahip parçalar, çok karmaşık ve bazı durumlarda asimetrik geometrilere sahip parçalar, metal çekirdeğe çok yakın yerleştirilmiş takviyelere sahip parçalar ve nispeten küçük boyutlara sahip parçalar (örneğin kodlayıcı halkalar, sızdırmazlık kapakları, kauçuklaştırılmış diskler ve rondelalar, kauçuklaştırılmış durdurucular / mesafe sınırlayıcılar, valf mili contaları ve ayarlanmış kütle sönümleyiciler) bulunur.

Tüm yöntemler için, her durumda en az 5 ayrı parça test edilmelidir. Bu gereklilik, eski parça durumları için de karşılanmalıdır (ısı ve nem yaşlanmasından sonra). Örneğin teslim alındığı haliyle incelenmesi için en az 5 parçaya, ısı ve nem yaşlanmasından sonra bir parça durumunu incelemek için ise 5 ek parçaya ihtiyaç vardır.

Her bileşenin aşırı koşullara dayanması gereken yüksek riskli otomotiv üretim dünyasında, Volkswagen, uzun zamandır titiz kalite kriterleri belirlemede öncü olmuştur. VW PV 3378 standardı, malzemelerin birleşik mekanik ve çevresel stresler altındaki dayanıklılığını değerlendirmek için özel bir protokol olarak öne çıkmaktadır. Bu standart, araçlardaki plastik ve kompozit parçaların uzun ömürlülüğünü ve güvenliğini sağlamak için kritik bir araçtır. Bu standart, şirketin hafif ve dayanıklı malzemelere olan talebin arttığı bir sektörde inovasyon ve güvenilirliğe olan bağlılığını yansıtmaktadır. Elektrikli araçlar ve otonom sürüş teknolojileri otomotiv dünyasını yeniden şekillendirirken, VW PV 3378 gibi standartlar daha da hayati önem taşımaktadır. Bu standartlar, yolcu güvenliğini veya araç performansını tehlikeye atabilecek arızaları önlemektedir.

Çeşitli modellerdeki gösterge paneli kaplamaları, tampon şeritleri ve akü muhafazası contaları, nem kaynaklı stres altında çatlamamaları ve su girişine veya yapısal zayıflığa yol açmamaları için VW PV 3378 standardı testini geçmelidir.

Mühendisler, tedarikçiler ve meraklılar için VW PV 3378 standardı, iklim değişkenliği ve malzeme inovasyonunun hüküm sürdüğü bir çağda proaktif tasarımın bir kanıtıdır. VW sıfır emisyonlu bir geleceğe doğru hızla ilerlerken, bu standart vazgeçilmez olmaya devam etmekte ve her sürüşün güvenilir olmasını sağlamaktadır.

Kuruluşumuz, yıllardır yetkin ve deneyimli bir kadro ile müşterilerinin ihtiyaçlarını anlamakta, ihtiyaç duydukları ileri test hizmetlerini vermekte ve yönetim sistemlerinin kurulması, uygulanması ve iyileştirilmesi konusunda yardımcı olmaktadır. Bu çerçevede işletmelere “VW PV 3378 Malzemelere göre yapışkan bağın değerlendirilmesi için kauçuk-metal ve/veya kauçuk-plastik kompozit bileşenlerin yapışma testi“ standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.