AITM 2.0007A Duman Yoğunluğu - Sadece Alev Modu

AITM 2.0007A Duman Yoğunluğu - Sadece Alev Modu

Ticari uçak tasarımı ve üretimi alanında faaliyet gösteren Airbus şirketi, aynı zamanda savunma, uzay ve helikopter bölümlerine de sahiptir. Bu kuruluş tarafından yangın ve yanıcılık testleri kapsamında geliştirilen “AITM 2.0007A Duman yoğunluğu - Sadece alev modu” standardında, olası bir yangında, sadece alev modunda duman yoğunluğunu belirlemeye yönelik bir prosedür açıklanmaktadır. Aynı kapsamda geliştirilen diğer standart, “2007B Duman yoğunluğu - Alevli ve alevsiz mod” standardında ise, alevli ve alevsiz modlar bir arada ele alınmaktadır.

AITM 2.0007A Duman Yoğunluğu - Sadece Alev Modu

Genel olarak duman yoğunluğu testi, havacılık ve ulaştırma (demiryolu) endüstrileri tarafından yanma sırasında malzemelerin duman üretme özelliklerini belirlemek için kullanılır. Bu tür testler yapılırken bir test örneği bir hazneye yerleştirilir ve radyant ısıya (alevsiz mod) veya alevli radyant ısıya (alevli mod) maruz bırakılır. Numune, belirli bir süre boyunca (genellikle 4 veya 20 dakika) ısıya veya aleve maruz bırakılır, bu süre zarfında bir fotometrik sistem optik yoğunluğu belirlemek için ışık geçirgenlik değerlerini kaydeder. Duman, kullanılan test spesifikasyonuna göre farklılık gösteren maksimum duman optik yoğunluk değerini aşmamalıdır.

Uçak kategorisindeki ürünler, yolcuların bulunduğu bir bölmede yer aldığında duman yoğunluğu testini gerektirir. Bazı istisnalar olsa da bu ürünler genellikle şunları içerir:

  • Tavan ve duvar panelleri
  • Bölmeler
  • Galeri yapıları
  • Büyük dolap duvarları
  • Depolama bölmeleri

Özellikle Airbus ve Boeing gibi bazı üretici firmalar, burada listelenmeyen ilave ürünlerde de hem alevli hem de alevsiz modu gerektirir.

1966 yılında, ABD Ulusal Standartlar Bürosu (NBS), yanan malzemelerden çıkan dumanı ölçmek için bir yangın testi yöntemi hakkında bir makale sundu. Arkasından Amerikan Test ve Malzeme Derneği (ASTM) tarafından “ASTM E662-21 Katı malzemeler tarafından üretilen dumanın spesifik optik yoğunluğu için standart test yöntemi” standardında açıklanan test yöntemi standart test yöntemi olarak kabul edildi.

Bu test yöntemi, belirtilen maruz kalma koşulları altında malzeme ve montaj örnekleri tarafından üretilen dumanın özgül optik yoğunluğunun belirlenmesi için bir araç sağlar. Bu testle belirlenen değerler, test edilen form ve kalınlıktaki numune veya montaja özgüdür ve test edilen malzemenin içsel temel özellikleri olarak kabul edilmemelidir. Bu nedenle, numune kalınlığı, yoğunluğu veya diğer değişkenler söz konusu olduğunda, belirli bir malzemenin testlerinden yakından tekrarlanabilir veya yeniden üretilebilir deneysel sonuçların beklenmesi olası değildir. Bu test yöntemiyle dumanı ölçmek için kullanılan fotometrik ölçek, insan görüşü için kullanılan optik yoğunluk ölçeğine benzerdir. Ancak, görmeyle ilişkili fizyolojik yönler bu test yöntemiyle ölçülmez. Diğer test yöntemleriyle yapılan ölçümlerle korelasyon kurulmamıştır. Bu test yöntemi karmaşık bir yapıya sahiptir ve elde edilen veriler diğer test yöntemlerinde önemsiz kabul edilebilecek değişikliklere karşı hassastır.

ASTM E662-21 standardı daha sonra bu standart, Federal Havacılık İdaresi (FAA) tarafından “14 CFR 25.853 Bölme iç mekanları” değişikliği yoluyla kabul edildi. Yeni Bölüm 25.853(d), iç bileşenlerin yapımında kullanılan belirli malzemelerin 14 CFR 25 standardında belirtilen yeni duman emisyonu gerekliliklerini karşılamasını gerektirmektedir.

Airbus (ABD0031/AITM 2.0007), Boeing (BSS 7238), McDonnell Douglas (DMS 1500) ve ASTM International (ASTM F814) gibi kuruluşlar da havacılık duman yoğunluğu testinin kendi dahili versiyonlarını yayınlamıştır.

Kuruluşumuz, çeşitli sektörlerdeki işletmeler için verdiği sayısız test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları arasında, eğitimli ve uzman bir kadro ve gelişmiş teknolojik donanımı ile, “AITM 2.0007A Duman yoğunluğu - Sadece alev modu” standardında tanımlanan test hizmetleri de vermektedir.

WhatsApp