DIN 51130 Kayma Tehlikesi Olan Çalışma Alanları ve Faaliyet Alanları - Yürüme Yöntemi - Eğim Testi

Alman Standardizasyon Enstitüsü (DIN) tarafından yayınlanan “DIN 51130 Zemin kaplamalarının test edilmesi - Kaymazlık özelliğinin belirlenmesi - Kayma tehlikesi olan çalışma alanları ve faaliyet alanları - Yürüme yöntemi - Eğim testi“ standardında, kayma riski bulunan iş yerlerinde ve çalışma alanlarında kullanılan zemin kaplamalarının kayma direncini belirleme ve sınıflandırma için bir performans testi yöntemi açıklanmaktadır. Ayrıca bu standart, profilli yüzeylere sahip zemin kaplamalarındaki yer değiştirme boşluklarının hacmini ölçme yöntemini de içerir. Bu standart (ayakkabılı, yağlı yüzey) R derecelendirmeleri verir (R9 en düşük, R13 en yüksek).

Bu standarda göre genel değerlendirmeler şu şekildedir:

• R9: Minimum kaymazlık (örneğin kuru iç mekanlar).
• R10-R11: Kamuya açık ıslak alanlar için yaygın.
• R12-R13: Endüstriyel veya eğimli yüzeyler için yüksek çekiş gücü.

Ancak bu testler sadece laboratuvar ortamında (yerinde değil), belirli ayakkabı / kirleticiler kullanılarak ve uzun süreli aşınmayı değerlendirmeden yapılır.

Test ayakkabısı giyen bir test görevlisi, başlangıçta yatay konumda olan ve daha sonra kabul açısına ulaşılana kadar kademeli olarak eğilen test edilecek döşeme üzerinde dik pozisyonda ileri ve geri yürür. Kabul açısı, yağlayıcı ile kaplanmış bir döşeme kullanılarak belirlenir. Ulaşılan ortalama kabul açısı, kayma direnci derecesini sınıflandırmak için kullanılır. Kabul açısı üzerindeki öznel etkiler, bir kalibrasyon prosedürü ile sınırlandırılır. Yer değiştirme boşluğunun belirlenmesi için, test numunesi, profil boşlukları yüzeyle aynı hizaya gelene kadar macunla doldurularak düzleştirilir ve kütlesi bu işlemden önce ve sonra ölçülür. Yer değiştirme boşluğunun hacmi, kütle ve macunun yoğunluğundaki farktan hesaplanır.

DIN 51130 standardı, iş yerlerinde ve kayma riskinin yüksek olduğu alanlarda zemin kaplamalarının kaymazlık özelliklerini test etmek için geliştirilmiş bir standarttır. Özellikle insanların ayakkabı giydiği (ayakkabılı koşullar) ve yağ veya gres gibi potansiyel kirleticilerin bulunabileceği ortamlara odaklanır. Avrupa genelinde ticari, endüstriyel ve kamusal alanlarda zemin kaplamalarının belirlenmesinde yaygın olarak kullanılan bu standart, malzemelerin kayma direncine göre sınıflandırılmasına yardımcı olur.

DIN 51130 standardı, eğimli yüzey üzerinde yürüme yöntemini (eğimli düzlem testi) kullanır. Bu test genelde şu adımları izler:

• Döşeme örneği ayarlanabilir bir eğimli yüzeye monte edilir.
• Yüzey, endüstriyel ortamlardaki kaygan koşulları simüle etmek için motor yağı ile yağlanır.
• Standartlaştırılmış, tırtıklı tabanlı güvenlik botları giyen eğitimli bir test operatörü, eğimli yüzey üzerinde ileri ve geri yürür.
• Operatör güvenli bir şekilde yere basma sınırına (kaymadan hemen önce) ulaşana kadar eğimli yüzey açısı kademeli olarak artırılır.
• Birden fazla testten elde edilen ortalama kabul açısı, sınıflandırmayı belirler.

Bu yöntem, iş yerlerindeki gerçek dünya kayma tehlikelerini simüle eder, ancak günlük yaya senaryolarını mükemmel bir şekilde yansıtmayan belirli koşullar (yağ ve tırtıklı botlar) kullanır.

Bu standart, döşemeleri R9’dan R13’e kadar gruplara ayırır: daha yüksek R değerleri daha yüksek kayma direncini (kayma meydana gelmeden önce daha yüksek eğim açıları) gösterir. R-sınıflandırmaları ve anlamları şu şekildedir:

• R9 (6-10 derece arası): Düşük kayma direnci. Ofisler, mağazalar veya düşük kirlenme riski olan girişler gibi kuru iç mekanlar için uygundur.
• R10 (10-19 derece arası): Orta direnç. Ara sıra su / yağ bulunan kamu alanları, banyolar veya mutfaklar için yaygındır.
• R11 (19-27 derece arası): İyi direnç. Gıda hazırlama alanlarında, garajlarda veya ticari mutfaklarda kullanılır.
• R12 (27-35 derece arası): Yüksek direnç. Yağ, gres veya sık sık ıslaklık bulunan endüstriyel alanlar için idealdir (örneğin fabrikalar, mezbahalar).
• R13 (en az 35 derece): Çok yüksek direnç. İşleme tesislerinde ağır yağ / gres veya dik yamaçlar gibi aşırı koşullar için uygundur.

Bu derecelendirmeler, özellikle sağlık ve güvenlik standartlarına tabi iş yerlerinde kazaları en aza indirmek için zemin kaplaması seçiminde yol gösterici niteliktedir.

Benzer bir rampa testi kullanan ancak sabunlu suyla çıplak ayak koşullarında uygulanan “DIN 51097 Zemin kaplamalarının test edilmesi - Kaymazlık özelliklerinin belirlenmesi - Islak zeminde çıplak ayakla yürünebilen alanlar - Yürüme yöntemi - Eğim testi“ standardı, A-C gruplarına (havuzlar, duşlar için) sınıflandırma yapar.

Bu arada “DIN EN 16165 Yaya yüzeylerinin kayma direncinin belirlenmesi - Değerlendirme yöntemleri“ standardı hem ayakkabılı hem de çıplak ayak testlerini içerirken, süreklilik sağlamak amacıyla R9-R13 sınıflandırmalarını koruyarak DIN 51130 standardının yerini büyük ölçüde almıştır.

Bazı ülkelerde sarkaç testi gibi alternatifler (örneğin BS 7976 veya EN 16165 standartları), günlük ayakkabılarla ıslak su koşullarını daha iyi simüle ettikleri ve gerçek dünyadaki kaymaları daha iyi tahmin ettikleri için genelde tercih edilir.

DIN 51130 standardı, iş güvenliği ayakkabılarıyla yağlı endüstriyel ortamlarda etkili olsa da eleştirmenler normal ayakkabılarla su dolu halka açık alanlarda güvenliği abartabileceğini belirtiyor. Bu standart, kayma direncinin uzun vadeli dayanıklılığını değerlendirmiyor. Kapsamlı güvenlik için, sarkaç testleri veya sahaya özgü değerlendirmelerle birleştirilir.

Bu standart, iş yerinde yaralanmaların önde gelen nedenlerinden biri olan kayma ve düşme kazalarını önlemede önemli bir rol oynar.

Kuruluşumuz, yıllardır yetkin ve deneyimli bir kadro ile müşterilerinin ihtiyaçlarını anlamakta, ihtiyaç duydukları ileri test hizmetlerini vermekte ve yönetim sistemlerinin kurulması, uygulanması ve iyileştirilmesi konusunda yardımcı olmaktadır. Bu çerçevede işletmelere DIN 51130 standardında uygun test hizmetleri de verilmektedir.