Japon Endüstriyel Standartlar kuruluşu (JIS) tarafından geliştirilen “JIS K 6262 Kauçuk, vulkanize veya termoplastik - Ortam, yüksek veya düşük sıcaklıklarda sıkıştırma setinin belirlenmesi” standardında, vulkanize edilmiş ve termoplastik kauçukların ortam, yüksek veya düşük sıcaklıklarda sıkıştırma setinin belirlenmesine yönelik yöntemler açıklanmaktadır.
Esasen bu standart, Uluslararası Standartlar Örgütü (ISO) tarafından geliştirilen şu iki standarda dayanmaktadır:
ISO 815-standardında, vulkanize ve termoplastik kauçukların ortam veya yüksek sıcaklıklarda (test parçasının testin sonunda serbest bırakılma şekline bağlı olarak) sıkıştırma seti özelliklerinin belirlenmesine yönelik yöntemler açıklanmaktadır. Bu yöntemler, 10 IRHD ila 95 IRHD aralığındaki sertliğe sahip kauçukların, açıklanan alternatif koşul kümelerinden birinde sabit gerilmede (normalde yüzde 25) uzun süreli sıkıştırmadan sonra belirtilen sıcaklıklarda elastik özelliklerini koruma yeteneğini ölçmeyi amaçlamaktadır. Nominal sertliği 80 IRHD ve üzeri olan kauçuklar için daha düşük bir sıkıştırma gerilmesi kullanılır (80 IRHD ila 89 IRHD nominal sertlik için yüzde 15 ve 90 IRHD ila 95 IRHD nominal sertlik için yüzde 10).
Testler uygulanırken, bilinen kalınlıktaki bir test parçası, standart laboratuvar sıcaklığında tanımlanmış bir gerilime sıkıştırılır ve ardından standart laboratuvar sıcaklığında veya sabit yükseltilmiş bir sıcaklıkta belirli bir süre sabit tutulur. Sıkıştırma serbest bırakılır ve test parçasının standart laboratuvar sıcaklığında veya yükseltilmiş sıcaklıkta belirli bir süre toparlanmasına izin verildikten sonra, test parçasının kalınlığı tekrar ölçülür.
ISO 815-standardında ise, düşük sıcaklıklarda vulkanize ve termoplastik kauçukların sıkıştırma seti özelliklerinin belirlenmesi için iki yöntem açıklanmaktadır. Yöntem 1, ISO 815-1 standardında kullanılan metodolojiden türetilmiştir. Yöntem 2, kurtarma sırasında test parçası kalınlığının ölçülmesine ve kaydedilmesine olanak tanıyan belirli bir test cihazı kullanır. Yöntem 2’de kurtarma sırasında uygulanan yük nedeniyle, her iki yöntemle verilen sonuçlar arasında bir korelasyon kurulamaz.
Yöntem 1 uygulanırken, bilinen kalınlıktaki bir test parçası, standart laboratuvar sıcaklığında tanımlanmış bir gerinime sıkıştırılır ve daha sonra sabit düşük bir sıcaklıkta belirli bir süre sabit tutulur. Sıkıştırma tamamen serbest bırakılır ve test parçasının aynı sabit düşük sıcaklıkta serbestçe toparlanmasına izin verildikten sonra, test parçasının kalınlığı tekrar ölçülür.
Yöntem 2 uygulanırken, bilinen kalınlıktaki bir test parçası, standart laboratuvar sıcaklığında tanımlanmış bir gerinime sıkıştırılır ve daha sonra sabit düşük bir sıcaklıkta belirli bir süre sabit tutulur. Sıkıştırma serbest bırakılır ve test parçasının kalınlık ölçümü için ISO 23529 standardına göre verilen bir basınç altında bu sıcaklıkta toparlanmasına izin verilir. Kalınlık, gerinimin serbest bırakılmasından sonra aralıklarla (böylece gerinimin düşük sıcaklıkta zamana göre çizilmesiyle sıkıştırma seti özelliklerinin bir değerlendirmesi elde edilebilir) veya gerinimin serbest bırakılmasından sonra belirli bir zamanda ölçülür.
Randevu almak, daha detaylı bilgi edinmek yada değerlendirme talep etmek için formumuzu doldurarak size ulaşmamızı isteyebilirsiniz.
EUROLAB , raporlama ve belgelendirme faaliyetlerini, United Accreditation Foundation (UAF), Türk Akreditasyon Kurumu (TÜRKAK), Enterprise Accreditation Foundation (EAF) kuruluşundan sağladığı akreditasyona dayanarak sürdürmektedir. Enterprise Accreditation Foundation (EAF), aynı zamanda Birleşmiş Milletler (UN GLOBAL COMPACT) imzacısıdır.
