DIN 50929 Dışarıdan Korozyona Maruz Kalan Metalik Malzemelerin Korozyon Olasılığı

Alman Standardizasyon Enstitüsü (DIN) tarafından yayınlanan “DIN 50929 Dışarıdan korozyona maruz kalan metalik malzemelerin korozyon olasılığı“ standardı, aynı başlık altında yayınlanan şu alt bölümlerden oluşmaktadır:

“DIN 50929-1 Bölüm 1: Genel“ standardında, verilen özellikler, bir yapısal bileşenin dış yüzeylerinde sürekli veya sadece aralıklı olarak etki eden sulu bir elektrolit çözeltisi içeren bir aşındırıcı maddenin etkisine maruz kalan, burada tanımlanan metalik malzemelerin korozyon olasılığının tahmin edilmesinde bir temel oluşturmak üzere tasarlanmıştır. Bu özellikler, yan binalardaki servis bileşenleri, kaplar, borular ve bina dışındaki, toprak, yeraltı suyu veya yüzey suyunun aşındırıcı etkisine maruz kalan yapısal bileşenler için de aynı şekilde geçerlidir. Bu standart, dış korozyon konusunu ele alarak bu standardın diğer bölümlerini tamamlamayı amaçlamaktadır.

Bir tesisatın veya bir bileşenin korozyon olasılığı, hem malzemenin ve aşındırıcı maddenin özelliklerine hem de harici elektrokimyasal veya yapısal parametrelere bağlıdır. Bunlar her zaman yeterince bilinmediğinden veya öngörülemediğinden (güvenilir bir ifade oluşturmak için gereken ölçüde), korozyon olasılığı ve olası korozyon davranışı kural olarak sadece tahmin edilebilir. İlgili teknik kurallara ve belirtilen koruyucu önlemlere gereken özen gösterildiği takdirde, korozyon hasarının meydana gelmesi muhtemel değildir. Ancak, özellikle korozyon koruyucu önlemlerin etkinliğini etkileyen birkaç olumsuz etken bir araya geldiğinde bu durum beklenebilir.

Bu standart, ortam atmosferinin neden olduğu korozyonu (DIN 55928-1 standardında ele alınmıştır) veya öngerilmeli beton için çeliklerin korozyon direncinin değerlendirilmesini kapsamaz.

Malzeme mühendisliği ve korozyon koruması dünyasında standartlar, metalik yapıların uzun ömürlülüğünü ve güvenliğini sağlamada önemli bir rol oynar. DIN 50929-1 standardı, dış aşındırıcı ortamlara maruz kalan metalik malzemelerdeki korozyon olasılığını ele alır. Bu standart, mühendisler, tasarımcılar ve bakım profesyonellerinin korozyon risklerini değerlendirmeleri ve azaltmaları için temel yönergeler sağlar ve toprak, yeraltı suyu ve yüzey suyu gibi çevresel faktörlerin zamanla metalleri nasıl bozabileceğini anlamak için temel bir belge görevi görür.

DIN 50929-1 standardı, metalik malzemelerde dış kaynaklardan kaynaklanan korozyon hasarı olasılığının tahmin edilmesine yönelik genel ilkelere odaklanır. Şu sayılanlar dahil olmak üzere çok çeşitli bileşenlere uygulanır:

Binaların içindeki tesisat bileşenleri (örneğin borular ve bağlantı parçaları).
Binaların dışında, toprağa, yeraltı veya yüzey suyuna maruz kalan kaplar, boru hatları ve yapısal elemanlar.

Bu standart, malzeme özellikleri, çevre koşulları ve maruz kalma süresine göre korozyon olasılığını değerlendirmek için bir çerçeve sunar. Kullanıcıların korozyon mekanizmaları ve koruyucu stratejiler hakkında temel bir anlayışa sahip olduğunu varsayar. Temel istisnalar şunlardır:

Öngerilmeli çeliklerin korozyon direnci.
Atmosferik korozyon etkileri.
İç korozyon (örneğin boruların içindeki sıvılardan kaynaklanan).
“DIN 50929-2 Bölüm 2: Binaların içindeki servis bileşenleri“ standardında, dış yüzeyleri sulu maddelerle temas etmeyecek veya sürekli temas etmeyecek şekilde tasarlanmış bina içi tesisat bileşenlerinin korozyon olasılığının tahmin edilmesine yönelik yönergeler açıklanmaktadır.

Sulu maddelerin ekipman üzerinde ne ölçüde ne kadar süre boyunca ve ne sıklıkla etki edeceği öngörülemediğinden, olası korozyon davranışı sadece tahmin edilebilir. Bu tahminler, olası korozyonun türü ve kapsamı hakkında bilgi sağlamanın yanı sıra, hangi koruyucu önlemlerin alınabileceğine ve hangilerinin kesinlikle gerekli olduğuna karar vermek için de bir temel oluşturur. Bu standart, DIN EN 12502 standardını tamamlamayı amaçlamaktadır.

Metal bileşenlerin sıhhi tesisat, ısıtma ve elektrik sistemlerinin omurgasını oluşturduğu bina hizmetleri mühendisliği alanında korozyon, maliyetli arızalara ve güvenlik tehlikelerine yol açabilir. DIN 50929-2 standardı, iç mekan bina ortamlarında metalik malzemelerin korozyon olasılığının değerlendirilmesi konusunda hedefli bir kılavuz sunar. Bu standart, nem ve sulu ortamlara aralıklı veya dolaylı olarak maruz kalan tesisat parçalarına odaklanır. Bu standart, mimarların, mühendislerin ve tesisatçıların dayanıklı malzemeler ve koruyucu önlemler seçmelerine yardımcı olmak için DIN 50929-1 standardı genel ilkelerini temel alır.

Bu standart, ısıtma, havalandırma, sıhhi tesisat ve elektrik sistemlerinde kullanılan borular, bağlantı parçaları, vanalar, braketler ve destekler gibi bina içi servis bileşenleri için geçerlidir. Daldırma veya doğrudan toprak teması yerine, yoğuşma, sıçrama veya sızıntı gibi sulu ortamlara kalıcı olmayan maruziyetten kaynaklanan harici korozyon risklerini değerlendirir. Temel varsayımlar arasında tipik iç mekan koşulları yer alır: orta sıcaklıklar (5-30 derece), yüzde 80’e kadar bağıl nem ve kuruma bozukluğu olmaksızın ara sıra ıslanma.

Bu standardın kapsamına şunlar girmez:

Agresif sıvılarla doğrudan ve sürekli temas halinde olan bileşenler (örneğin kimyasal işlem tankları).
Kirlilik veya kıyı havasının baskın olduğu atmosferik korozyon.
DIN 50929-3 standardında ele alınan gömülü veya dış mekan elemanları.

Bu standart, korozyon olasılığını niteliksel olarak (ihmal edilebilirden yükseğe kadar) derecelendirerek, standart koruyucu uygulamalar varsayılarak 10-50 yıl beklenen hizmet ömürleri için malzeme seçimine yardımcı olur.

“DIN 50929-3 Bölüm 3: Gömülü ve su altı boru hatları ve yapısal bileşenler“ standardında, dış yüzeyleri toprağa ve yüzey suyuna maruz kalan metal boru hatları, kaplar ve bileşenlerin korozyon olasılığını tahmin etme prosedürleri açıklanmaktadır. Bu parçaların korozyon olasılığı sadece malzemelerin ve aşındırıcı ortamların özellikleriyle değil, aynı zamanda yapı türü, bunların mekansal kapsamı ve dışsal elektrokimyasal etkilerle de belirlenir. Bu etki faktörleri her zaman yeterli doğrulukta tanımlanamadığından, beklenen korozyon hakkında yalnızca olasılık ifadeleri mümkündür. Bunlar, esasen meydana gelen korozyonun türü ve kapsamı ve hangi koruyucu önlemlerin uygun veya kesinlikle gerekli olduğu hakkında bilgi sağlamalıdır.

Ayakların ve suların altında, metalik altyapı (boru hatları, tanklar, ankrajlar ve yapısal elemanlar) görünmez bir düşman olan dış korozyonla mücadele eder. Tek bir ihlal, felaket niteliğinde sızıntılara, çevresel felaketlere veya yapısal çökmelere neden olabilir. DIN 50929-3 standardı, gömülü ve su altı ortamlarında korozyonu değerlendirmek ve kontrol etmek için kesin bir mühendislik çerçevesi sağlar.

DIN 50929-3 standardı, dünya çapındaki inşaat, enerji ve su mühendislerinin toprak, yeraltı suyu veya su sistemlerindeki varlıkları tasarlarken, kurarken veya bakımını yaparken temel taşıdır. Bu standart, karmaşık jeokimya ve malzeme bilimini pratik, riske dayalı karar araçlarına dönüştürmektedir.

DIN 50929-3 standardı, toprak, yeraltı suyu veya yüzey suyuyla doğrudan temas halinde olan metalik bileşenler için geçerlidir. Bunlara şunlar dahildir:

Gömülü boru hatları (gaz, petrol, su, bölgesel ısıtma)
Yer altı depolama tankları
Temel kazıkları ve ankrajları
Açık deniz ve liman yapıları (kısmen su altında)
Deniz altı boru hatları ve yükselticiler (sınırlamalarla)

Bu standart, karbon çeliği, dökme demir, paslanmaz çelik, bakır, alüminyum ve kurşunu kapsar ve homojen, çukurlaşma ve mikrobiyolojik olarak etkilenen korozyonu değerlendirir. Şunlar bu standardın kapsamı dışındadır:

İç korozyon (DIN EN ISO 8044 standardı kapsamındadır)
Yer üstünde atmosferik maruziyet
Yüksek sıcaklık korozyonu (en az 80 derece)
Betonda öngerilmeli çelik
“DIN 50929-4 Bölüm 4: Gömülü sistemlerde yalıtımın altındaki korozyon“ standardı, yeraltı boru hatları, tanklar ve yapısal bileşenlerdeki yalıtım altındaki korozyonu ele alarak kritik bir boşluğu kapatmaktadır.

Küresel altyapı eskidikçe ve enerji talepleri yoğunlaştıkça, gömülü metalik varlıklardaki gizli güvenlik açıkları giderek daha hassas bir inceleme gerektiriyor. Yalıtım altındaki korozyon uzun zamandır endüstrileri rahatsız ediyor, ancak nem, toprak kimyası ve termal gradyanların karanlıkta bir araya geldiği gömülü ve yarı gömülü sistemlerde geleneksel değerlendirmeler yetersiz kalıyor.

Bu standart, gömülme koşullarının daha da kötüleştirdiği yalıtım arızalarını ele almaktadır. Hidrojen boru hatları ve jeotermal tesisler gibi enerji geçiş projeleriyle ilgili artan endişeler arasında geliştirilen bu standart, mühendislere yalıtım altındaki korozyonu tahmin etme, önleme ve azaltma araçları sağlayarak büyük maliyetleri ve çevresel kazaları önleme potansiyeli sunmaktadır.

DIN 50929-4, gömülü veya yarı gömülü ortamlarda termal veya akustik yalıtımlı metalik bileşenlere odaklanır. Bunlara şunlar dahildir:

Petrol, gaz, bölgesel ısıtma veya yeni hidrojen taşımacılığı için yalıtımlı boru hatları.
Yeraltı depolama tankları ve basınçlı kaplar.
Endüstriyel komplekslerde gömülü yapısal destekler ve ısı eşanjörleri.

Yalıtım ihlalleri yoluyla harici elektrolitlere maruz kalan yaygın alaşımları (karbon / düşük alaşımlı çelikler, paslanmaz çelikler ve dubleks çelikler) kapsar. Odak noktası, su girişi, döngüsel ıslanma / kuruma ve mikrobiyal aktivitenin neden olduğu çukurlaşma, çatlak korozyonu ve gerilim korozyonu çatlağı gibi yalıtım altındaki korozyon mekanizmalarıdır. Şunlar bu standardın kapsamı dışındadır:

Atmosferik yalıtım altındaki korozyon (ISO 12944 standardı kapsamındadır).
İç korozyon ve yüksek sıcaklık korozyonu (en az 150 derece)
Metalik kaplama içermeyen metal olmayan yalıtım sistemleri.
“DIN 50929-5 Bölüm 5: Aşırı ortamlar ve iklim adaptasyonu“ standardı, küresel ısınma, kentleşme ve aşırı hava olaylarının oluşturduğu artan tehditleri ele almaktadır. Bu standart, kıyı taşkın bölgeleri, donmuş toprak erime alanları veya yeraltı suyu saldırganlığının arttığı kentsel ısı adaları gibi aşırı ve iklimden etkilenen ortamlarda metalik malzemeler için değerlendirmeleri yeniden tanımlamaktadır. Bu standart, küresel ısınma, kentleşme ve aşırı hava olaylarının oluşturduğu artan tehditleri ele alacaktır.

“Aşırı dış“ bağlamlardaki metalik elementler için öngörülen DIN 50929-5 standardı şunları kapsar:

Kıyı ve sele eğilimli tesisler (örneğin deniz surları, gelgit enerjisi destekleri).
Çözülme veya çölleşme sürecindeki permafrost veya kurak bölgeler.
Artan sıcaklıklar ve kirli akiferler arasında kentsel yeraltı ağları.

Hedef malzemeler, karbon çeliği ve paslanmaz alaşımlar gibi temel malzemelerin yanı sıra, hibrit sistemler için titanyum veya korozyona dayanıklı betonlar gibi gelişmiş kompozitleri de içerebilir. Hizmet ömürleri, değişken koşullarda, adaptif korumalar varsayılarak 20-75 yıldır.

Kuruluşumuz, yıllardır yetkin ve deneyimli bir kadro ile müşterilerinin ihtiyaçlarını anlamakta, ihtiyaç duydukları ileri test hizmetlerini vermekte ve yönetim sistemlerinin kurulması, uygulanması ve iyileştirilmesi konusunda yardımcı olmaktadır. Bu çerçevede işletmelere “DIN 50929 Dışarıdan korozyona maruz kalan metalik malzemelerin korozyon olasılığı“ standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.