ISO 2719 Parlama Noktası Tayini - Pensky-Martens Kapalı Kap Yöntemi

Parlama noktası değerleri, nakliye, depolama, elleçleme ve güvenlik yönetmeliklerinde yanıcı ve tutuşan malzemeleri tanımlamak için bir sınıflandırma özelliği olarak kullanılır. Sınıfların kesin tanımı her yönetmelikte verilmiştir.

Bir parlama noktası değeri, nispeten uçucu olmayan veya yanıcı olmayan bir malzemede yüksek derecede uçucu malzemelerin varlığını gösterebilir ve parlama noktası testi, bilinmeyen malzemelerin bileşimine yönelik diğer araştırmalar için ön adım olabilir.

Uluslararası Standardizasyon Örgütü (ISO) tarafından yayınlanan “ISO 2719 Parlama noktası tayini - Pensky-Martens kapalı kap yöntemi“ standardında, yanıcı sıvıların, askıda katı madde içeren sıvıların, test koşulları altında yüzey filmi oluşturma eğiliminde olan sıvıların, biyodizelin ve 40 derece ile 370 derece arasındaki sıcaklık aralığındaki diğer sıvıların parlama noktasını belirlemek için Pensky-Martens kapalı kap test cihazını kullanan üç prosedür açıklanmaktadır (Prosedür A, Prosedür B ve Prosedür C).

Bazı karışımlar için tanımlandığı gibi bir parlama noktası gözlenmez, bunun yerine test alevinde önemli bir genişleme ve test alevinin renginde maviden sarımsı turuncuya doğru bir değişim meydana gelebilir. Sürekli ısıtma, buharların test kabının dışında önemli ölçüde yanmasına ve potansiyel bir yangın tehlikesine neden olabilir.

Teknik olarak, parlama noktası 40 derecenin üzerinde olan gazyağı bu standart kullanılarak test edilebilse de gazyağının ISO 13736 standardına göre test edilmesi genel bir uygulamadır. Benzer şekilde, yağlama yağları normalde ISO 2592 standardına göre test edilir.

Bu standart, su bazlı boyalar ve vernikler için geçerli değildir. Su bazlı boyalar ve vernikler ISO 3679 standardı kullanılarak test edilebilir. Yüksek oranda uçucu madde izleri içeren sıvılar, ISO 1523 veya ISO 3679 standartları kullanılarak test edilebilir.

Prensip olarak test parçası, bir Pensky-Martens cihazının test kabına yerleştirilir ve sürekli karıştırılarak sabit bir sıcaklık artışı sağlanıncaya kadar ısıtılır. Bir ateşleme kaynağı, test kabı kapağındaki bir açıklıktan düzenli sıcaklık aralıkları ile ve aynı anda karıştırma işlemi durdurularak yönlendirilir. Ateşleme kaynağının uygulanmasının test parçasının buharının tutuşmasına ve alevin sıvının yüzeyinde yayılmasına neden olduğu en düşük sıcaklık, mutlak barometrik basınçta parlama noktası olarak kaydedilir. Bu sıcaklık, belirli bir formül kullanılarak standart atmosfer basıncına düzeltilir.

Petrol ürünleri, yağlayıcılar ve ilgili endüstriler dünyasında, yanıcı sıvıların güvenliğini ve kalitesini sağlamak son derece önemlidir. Bu maddelerin yangın ve patlama tehlikelerini değerlendirmeye yardımcı olan kritik özelliklerden biri, bir sıvının havayla tutuşabilir bir karışım oluşturacak kadar buhar ürettiği en düşük sıcaklık olan parlama noktasıdır. Bu hayati özelliği ölçmek için hassas bir yöntem sağlayan ISO 2719 standardı, dünya çapındaki laboratuvarlar, üreticiler ve düzenleyiciler için bir temel taşı haline gelmiştir.

Kendiliğinden tutuşma sıcaklığının (bir maddenin kendiliğinden yanması) aksine, parlama noktası harici bir kıvılcım veya alevden kaynaklanan tutuşma potansiyelini gösterir. Şunlar için çok önemlidir:

• Güvenlik sınıflandırmaları: Sıvılar, küresel uyum sistemi gibi düzenlemeler kapsamında yanıcı (parlama noktası en fazla 60 derece) veya yanıcı (en düşük 60 derece) olarak sınıflandırılır.
• Taşıma ve depolama: Kazaları önlemek için nakliye gerekliliklerini ve depolama koşullarını belirler.
• Kalite kontrol: Yakıtlarda, yağlarda ve kaplamalarda ürün tutarlılığını sağlar.

ISO 2719 standardı, özellikle 40 derece ila 370 derece aralığındaki sıvıları hedef aldığından, orta damıtıklar ve daha ağır kalıntılar için idealdir, ancak yüksek uçuculuğa sahip maddeler veya su bazlı boyalar için uygun değildir.

ISO 2719 standardının merkezinde, kapaklı, karıştırıcılı ve ateşleme kaynağı olan küçük bir metal kaba benzeyen özel bir cihaz olan Pensky-Martens kapalı kap test cihazı yer alır. Kapalı kap tasarımı, gerçek dünyadaki tutma koşullarını simüle ederek buhar kaçışını sınırlayarak açık kap yöntemlerinden daha doğru sonuçlar sağlar.

Bu standart, her biri optimum doğruluk için farklı sıvı türlerine göre uyarlanmış üç prosedürü özetlemektedir:

• Prosedür A - Homojen distilatlar için:
• Hedef sıvılar: Distilat yakıtlar (örneğin dizel, biyodizel karışımları, ısıtma yağı, türbin yakıtları), yeni ve kullanımda olan yağlama yağları, boyalar, vernikler ve katı veya film içermeyen diğer homojen sıvılar.
• İşlem: 75 mL’lik bir numune, yavaşça karıştırılırken kontrollü bir hızda (5-6 derece/dk) kapta ısıtılır. Kapak, buharları aralıklarla tutuşturan bir kapak ve pilot alev (veya elektrik arkı) ile donatılmıştır. Flaş üreten en düşük sıcaklık kaydedilir.
• Temel özellikler: Ön işlem gerektirmez, berrak, düşük viskoziteli sıvılar için idealdir. Hassasiyet yüksektir ve tekrarlanabilirlik genellikle artı/eksi 2 derecedir.
• Prosedür B - Viskoz veya kalıntı benzeri malzemeler için:
• Hedef sıvılar: Kalıntı yakıt yağları, katran bitümleri, kullanılmış yağlama yağları ve yüzey filmlerine eğilimli maddeler (örneğin ağır polimerler veya yapıştırıcılar).
• İşlem: Prosedür A’ya benzer, ancak viskoz numuneleri homojenleştirmek için bir ön ısıtma aşaması içerir. Karıştırma, yüzey filmlerini kırmak için daha güçlüdür ve ısıtma oranları daha yüksek viskozitelere göre ayarlanır.
• Temel özellikler: Homojen olmayan yapıyı hesaba katar, katıların karışabileceği kirli veya eskimiş yağlar için gereklidir.
• Prosedür C - Biyodizel ve askıda katı maddeler için:
• Hedef sıvılar: Biyodizel, askıda katı madde içeren sıvılar veya test koşulları altında yüzey filmleri oluşturan sıvılar.
• İşlem: Partikülleri işlemek için değiştirilmiş karıştırma ve ısıtma ile Prosedür B’ye dayanır. Numunelerin filtrasyon veya seyreltme gerektirmesi mümkündür.
• Temel özellikler: Biyoyakıtların yükselişine yanıt olarak sunulmuştur, çevre dostu alternatifler için güvenilir sonuçlar sağlar.

Kuruluşumuz, yıllardır yetkin ve deneyimli bir kadro ile müşterilerinin ihtiyaçlarını anlamakta, ihtiyaç duydukları ileri test hizmetlerini vermekte ve yönetim sistemlerinin kurulması, uygulanması ve iyileştirilmesi konusunda yardımcı olmaktadır. Bu çerçevede işletmelere “ISO 2719 Parlama noktası tayini - Pensky-Martens kapalı kap yöntemi“ standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.