PPWD - PPWR Analizleri

94/62/EC sayılı ambalaj ve ambalaj atıkları direktifi (PPWD), Avrupa Birliği ülkelerindeki artan ambalaj atığı hacmini ele almak amacıyla geliştirilmiş bir yasal düzenlemedir. Bu direktif, ambalaj atığı oluşumunu önlemek, yeniden kullanımı teşvik etmek ve ambalaj malzemelerinin geri dönüşümünü ve geri kazanımını desteklemek için temel önlemler getirmiştir. Ancak zamanla, artan atık seviyeleri (2009-2020 yılları arasında yüzde 20 artış) ve tutarsız ulusal uygulamalar nedeniyle yetersiz kalmış ve AB ülkeleri genelinde parçalı kurallara yol açmıştır.

2025/40 sayılı ambalaj ve ambalaj atıkları regülasyonu (PPWR), ambalaj ve ambalaj atıkları direktifinin (PPWD) yerini almıştır. Bu regülasyon 11 Şubat 2025 tarihinde yürürlüğe girmiş ve genel olarak 12 Ağustos 2026 tarihinden itibaren (bazı geçiş dönemleri 2040 yılına kadar uzanmaktadır) geçerli olacaktır. Bu regülasyon, 27 AB üye ülkesinin tamamında doğrudan uygulanabilir ve tek tip olarak uygulanabilir olup, kuralları uyumlu hale getirmeyi, döngüsel ekonomi uygulamalarını desteklemeyi ve çevresel etkileri daha etkili bir şekilde azaltmayı amaçlamaktadır.

Ambalaj ve ambalaj atıkları regülasyonu (PPWR), AB yeşil mutabakat ve döngüsel ekonomi eylem planı ile uyumlu olup, AB pazarına sunulan tüm ambalajları ve ilgili tüm atıkları hedef alırken, mikro işletmeler için kuralları muafiyet veya hafifletme getirmektedir.

Ambalaj ve ambalaj atıkları direktifinden (PPWD), ambalaj ve ambalaj atıkları regülasyonu (PPWR) geçiş, PPWR’de atık önleme, geri dönüştürülebilirlik ve yeniden kullanımdaki boşlukları ele alan daha açıklayıcı ve bağlayıcı bir yaklaşıma işaret etmektedir. Temel unsurları vurgulayan bir karşılaştırma tablosu şu şekildedir:

• Yasal biçim:
• PPWD: Hedefler belirlendi ancak uygulamada ulusal takdir yetkisi tanındı ve bu durum tutarsızlıklara yol açtı.
• PPWR: Tek tip uygulama ve işletmeler için engellerin azaltılması amacıyla AB genelinde doğrudan uygulanabilir.
• Kapsam:
• PPWD: Geri kazanım / geri dönüşüm hedeflerine odaklanmıştır, ambalaj atıklarını kapsamıştır ancak detaylı tasarım/atık önleme kurallarından yoksundur.
• PPWR: Ambalaj yaşam döngüsünün tamamını kapsar (tasarım, üretim, kullanım, atık yönetimi); e-ticareti de kapsar ve ambalajdaki boş alanı en aza indirir.
• Atık azaltma hedefleri:
• PPWD: Genel önleme tedbirleri, atık artışına ilişkin bağlayıcı bir üst sınır yok. Geri dönüşüm hedefleri, 2025’e kadar yüzde 65, 2030’a kadar yüzde 70.
• PPWR: Ambalaj artışını 2030’a kadar GSYİH artışının yüzde 5’i ile sınırlamak, 2035’e kadar net sıfır büyüme. Bazı tek kullanımlık ürünlerin (örneğin mini tuvalet malzemeleri, sos paketleri) yasaklanması.
• Geri dönüştürülebilirlik:
• PPWD: Net bir tanımı yok, teşvik ediliyor ancak zorunlu değil. Ağır metal sınırı, toplam 100 mg/kg (kurşun, kadmiyum, cıva, altı değerlikli krom).
• PPWR: Tüm ambalajlar 2030 yılına kadar geri dönüştürülebilir olmalıdır (ayırma, toplama ve yüksek kaliteli geri dönüşüm yoluyla). Ağır metal sınırını korur, gıda ambalajlarına PFAS yasağı ekler (2026’dan itibaren en az 25 ppb tek PFAS, 2030 incelemesiyle toplam en az 250 ppb).
• Geri dönüştürülmüş içerik:
• PPWD: Belirli bir kota yok.
• PPWR: Minimum geri dönüştürülmüş plastik içeriği, 2030 yılına kadar yüzde 10, 2040 yılına kadar yüzde 25 (sadece tüketici sonrası geri dönüştürülmüş malzemeler; gıda teması / tıbbi ambalajlar için istisnalar).
• Tekrar kullanım / yeniden doldurma hedefleri:
• PPWD: Yeniden kullanımı teşvik eder ancak kota yok, geri kazanıma odaklanır.
• PPWR: Sektöre özgü, örneğin konaklama sektöründe 2030 yılına kadar yüzde 10, 2040 yılına kadar yüzde 40 yeniden kullanılabilir, ulaşım sektöründe 2030 yılına kadar yüzde 20 yeniden kullanılabilir / yeniden doldurulabilir. Depozito-iade sistemleri teşvik edildi.
• Genişletilmiş üretici sorumluluğu:
• PPWD: Zorunludur ancak ulusal olarak değişkendir, atık yönetim maliyetleri karşılanır.
• PPWR: Uyumlu AB çerçevesi bakımından üreticiler / ithalatçılar geri dönüştürülebilirliğe / ağırlığa göre ücret öder eko-modülasyonla (sürdürülebilir ambalaj için daha düşük ücretler) kirleten öder ilkesini teşvik eder.
• Endişe verici maddeler:
• PPWD: Ağır metallerle sınırlıdır.
• PPWR: PFAS’ı da kapsar (2030 yılına kadar gözden geçirilerek), ambalaj tasarımında zararlı maddelerin kullanımını yasaklar.
• Uygulama zaman çizelgesi
• PPWD: 1994’ten beri devam ediyor, 2018’de daha yüksek geri dönüşüm hedefleri için revize edildi.
• PPWR: Genel uygulama 2026, 2030’a kadar en aza indirme, 2040’a kadar tam yeniden kullanım / geri dönüşüm hedefleri. PPWD, PPWR’nin girişinden 18 ay sonra yürürlükten kaldırıldı (Ağustos 2026).

PPWR, döngüsel ekonomiye doğru dönüştürücü bir adımı temsil ediyor ve 2040 yılına kadar hammadde kullanımının en aza indirilmesi ve geri dönüşüm döngülerinin iyileştirilmesi yoluyla ambalaj atıklarında yıllık 15 milyon tona kadar azalma öngörüyor. Geri dönüştürülmüş malzemelerin birincil malzemelerin yerini aldığı kapalı devre sistemlerde inovasyonu teşvik ederek ambalaj üretiminden kaynaklanan karbon dioksit emisyonlarını yüzde 20-30 oranında azaltma potansiyeli taşıyor. Ancak, direktiften regülasyona geçiş, ulusal esnekliği ortadan kaldırıyor ve bu da küçük işletmeler için uyumluluk maliyetlerini artırabilir.

Sürdürülebilirlik açısından olumludur. Sorunlu plastiklerin yasaklanması (2019 tek kullanımlık plastikler direktifine dayanarak) ve PFAS kısıtlamaları, gıda ambalajlarındaki kalıcı kimyasalları hedef alarak sağlığı ve ekosistemleri koruyor. Yeniden kullanım kotaları, konaklama ve e-ticaret gibi sektörleri yeniden doldurma modellerine yönlendirerek çöpleri azaltabilir.

Güçlükler şunlardır:

• Uyum ve pratiklik: Tek tip kurallar bölgesel farklılıkları göz ardı edebilir (örneğin geri dönüşüm altyapısı farklılık gösterir, kuzey AB ülkelerinde ortalama yüzde 50 plastik geri dönüşüm oranı, güneyde ise yüzde 30). Avrupa Komisyonu, geri dönüştürülebilirlik kriterleri için 2027 yılına kadar yetki devri kararları yayınlamalıdır, ancak gecikmeler belirsizlik yaratabilir.
• Yenilik yükü: 2030 yılına kadar yüzde 100 geri dönüştürülebilirliğe ulaşmak için yeniden tasarımlar gereklidir, ancak teknik engeller (örneğin çok malzemeli laminatlar) devam etmektedir. Geri dönüştürülmüş içerik kotaları başlangıçta biyolojik bazlı alternatifleri kapsamamaktadır, ancak geri dönüşüm teknolojisinin gerisinde kalması durumunda 2030 tarihli bir inceleme bunlara izin verebilir.
• E-ticaret odaklı: Boş alan oranı sınırlamaları (2030 yılına kadar yüzde 40’tan az boş alan), çevrimiçi perakendenin atık artışını ele almaktadır, ancak dijital izleme yoluyla uygulama KOBİ’leri zorlayabilir.
• Küresel dalga etkileri: AB dışındaki ihracatçılar ambalajların uyumlu olmaması durumunda engellerle karşılaşıyor ve bu durum AB’ye giden mallar için maliyetleri yüzde 5-15 oranında artırabiliyor.

Kısaca, PPWD atık yönetimi için temel oluştururken, PPWR sürdürülebilirlik için daha cesur ve bütünleşik bir vizyonu hayata geçirmektedir. İşletmeler, riskleri azaltmak için portföy denetimlerine öncelik vermeli ve genişletilmiş üretici sorumluluğu programlarında iş birliği yapmalıdır.

Kuruluşumuz, yıllardır yetkin ve deneyimli bir kadro ile müşterilerinin ihtiyaçlarını anlamakta, ihtiyaç duydukları ileri test hizmetlerini vermekte ve yönetim sistemlerinin kurulması, uygulanması ve iyileştirilmesi konusunda yardımcı olmaktadır. Bu çerçevede işletmelere PPWD - PPWR analizleri hizmetleri de verilmektedir.