ASTM D93-20 Pensky-Martens Kapalı Kap Test Cihazı ile Parlama Noktası için Standart Test Yöntemleri

Amerikan Test ve Malzeme Kuruluşu (ASTM) tarafından yayınlanan “ASTM D93-20 Pensky-Martens kapalı kap test cihazı ile parlama noktası için standart test yöntemleri” standardında, 40 derece ila 370 derece sıcaklık aralığındaki petrol ürünlerinin parlama noktasının manuel Pensky-Martens kapalı kap aparatı veya otomatik Pensky-Martens kapalı kap aparatı ile ve 60 derece ila 190 derece sıcaklık aralığındaki biyodizelin parlama noktasının otomatik Pensky-Martens kapalı kap aparatı ile belirlenmesini kapsayan test yöntemleri açıklanmaktadır.

250 derecenin üzerindeki parlama noktası belirlemeleri yapılabilir, ancak bu sıcaklığın üzerinde hassasiyet belirlenmemiştir. Artık yakıtlar için, 100 derecenin üzerindeki parlama noktaları için hassasiyet belirlenmemiştir. Kullanımdaki yağlama yağlarının hassasiyeti belirlenmemiştir. Bazı özellikler, 40 derecenin altında bir D93 minimum parlama noktası belirtir, ancak bu sıcaklığın altında hassasiyet belirlenmemiştir.

Prosedür A, damıtılmış yakıtlar (dizel, biyodizel karışımları, kerosin, ısıtma yağı, türbin yakıtları), yeni ve kullanımda olan yağlama yağları ve Prosedür B veya Prosedür C kapsamında olmayan diğer homojen petrol sıvıları için geçerlidir.

Prosedür B, artık yakıt yağları, kesme artıkları, kullanılmış yağlama yağları, katılarla petrol sıvılarının karışımları, test koşulları altında bir yüzey filmi oluşturma eğiliminde olan petrol sıvıları veya Prosedür A’nın karıştırma ve ısıtma koşulları altında eşit şekilde ısıtılmayan kinematik viskoziteye sahip petrol sıvıları için geçerlidir.

Prosedür C, biyodizel (B100) için geçerlidir. Biyodizeldeki artık alkolün parlama noktasının manuel parlama noktası teknikleriyle gözlemlenmesi zor olduğundan, elektronik parlama noktası algılama özelliğine sahip otomatik cihazlar uygun bulunmuştur.

Bu test yöntemleri, nispeten uçucu olmayan veya yanıcı olmayan malzemelerin uçucu veya yanıcı malzemelerle kirlenmesinin tespiti için geçerlidir.

Bu standardın amaçları doğrultusunda şu terimler ve tanımlar geçerlidir:

• Biyodizel, bitkisel yağlardan veya hayvansal yağlardan elde edilen uzun zincirli yağ asitlerinin mono-alkil esterlerinden oluşan bir yakıtı ifade eder, B100 olarak adlandırılır.
• Biyodizel karışımları, biyodizel yakıtının petrol bazlı dizel yakıtla karışımını ifade eder.
• Dinamik, petrol ürünlerinde parlama noktası test yöntemlerinde tutuşturma kaynağı uygulandığında test numunesinin üzerindeki buharın ve test numunesinin sıcaklık dengesinde olmadığı durumu ifade eder. Bu, öncelikle test numunesinin sabit öngörülen oranda ısıtılması ve buhar sıcaklığının test numunesi sıcaklığının gerisinde kalmasıyla oluşur.
• Denge, tutuşturma noktası test yöntemlerinde, test numunesinin üzerindeki buharın ve test numunesinin tutuşturma kaynağı uygulandığında aynı sıcaklıkta olduğu durumu ifade eder. Bu koşul pratikte tam olarak sağlanamayabilir, çünkü sıcaklık test numunesi boyunca aynı olmayabilir ve cihaz üzerindeki test kapağı ve kepenk daha soğuk veya daha sıcak olabilir.
• Parlama noktası, parlama noktası test yöntemlerinde, test numunesinin en düşük sıcaklığı, 101,3 kPa’dan itibaren atmosfer basıncındaki değişiklikleri hesaba katmak için ayarlanır, bu sıcaklıkta bir tutuşma kaynağının uygulanması test numunesinin buharlarının belirtilen test koşulları altında tutuşmasına neden olur.

Test uygulanırken, belirtilen boyutlardaki pirinç bir test kabı (iç işarete kadar test numunesiyle doldurulmuş ve belirtilen boyutlarda bir kapakla donatılmış) ısıtılır ve numune, tanımlanmış üç prosedürden (A, B veya C) biri kullanılarak belirtilen oranlarda karıştırılır. Bir ateşleme kaynağı, bir parlama algılanana kadar karıştırmanın eş zamanlı olarak kesilmesiyle düzenli aralıklarla test kabına yönlendirilir. Parlama noktası, bu standartta tanımlandığı şekilde rapor edilir.

Parlama noktası sıcaklığı, test numunesinin kontrollü laboratuvar koşulları altında hava ile yanıcı bir karışım oluşturma eğiliminin bir ölçüsüdür. Bir malzemenin genel yanıcılık tehlikesini değerlendirirken dikkate alınması gereken bir dizi özellikten yalnızca biridir.

Parlama noktası, nakliye ve güvenlik yönetmeliklerinde yanıcı ve tutuşabilir malzemeleri tanımlamak için kullanılır. Bu sınıflandırmaların kesin tanımları için ilgili yönetmeliğe başvurulmalıdır.

Bu test yöntemleri, kontrollü laboratuvar koşulları altında malzemelerin, ürünlerin veya montajların ısıya ve bir tutuşma kaynağına tepki olarak özelliklerini ölçmek ve tanımlamak için kullanılmalı ve gerçek yangın koşulları altında malzemelerin, ürünlerin veya montajların yangın tehlikesini veya yangın riskini tanımlamak veya değerlendirmek için kullanılmamalıdır. Ancak, bu test yöntemlerinin sonuçları, belirli bir son kullanımın yangın tehlikesinin değerlendirilmesinde ilgili tüm faktörleri hesaba katan bir yangın riski değerlendirmesinin unsurları olarak kullanılabilir.

Bu test yöntemleri, 370 dereceye kadar olan sıcaklıklar için tek kapalı kap parlama noktası test prosedürlerini sağlar.

Kuruluşumuz, çeşitli sektörlerdeki işletmeler için verdiği sayısız test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları arasında, eğitimli ve uzman bir kadro ve gelişmiş teknolojik donanımı ile, “ASTM D93-20 Pensky-Martens kapalı kap test cihazı ile parlama noktası için standart test yöntemleri” standardında tanımlanan belgelendirme ve test hizmetleri de vermektedir.