
Uluslararası Standartlar Örgütü (ISO) tarafından geliştirilen “ISO 11358 Plastikler - Polimerlerin termogravimetrisi (TG)” standardı esasen aynı başlık altında yayınlanan şu üç bölümden oluşmaktadır:

Bu standardın amaçları doğrultusunda şu terimler ve tanımlar geçerlidir:
Bir test numunesi, kontrollü bir sıcaklık programıyla belirtilen oranlarda ısıtılır ve kütledeki değişim, sıcaklığın bir fonksiyonu olarak ölçülür (dinamik kütle değişimi belirlemesi). Alternatif olarak, numune belirli bir sabit sıcaklıkta tutulur ve kütledeki değişim, belirli bir süre boyunca zamanın bir fonksiyonu olarak ölçülür (izotermal kütle değişimi belirlemesi).
Ölçüm sırasında, test numunesi kontrollü bir inert, oksitleyici veya başka şekilde reaktif atmosferde tutulur. Genel olarak, bir test numunesinin kütlesinin değişmesine neden olan reaksiyonlar, ayrışma veya oksidasyon reaksiyonları veya bir bileşenin buharlaşmasıdır. Bazı durumlarda, özel reaksiyon gazlarıyla ölçümler de yapılabilir.
Kütledeki değişim, sıcaklığa veya zamana göre termogravimetrik (TG) eğri olarak kaydedilir. Bir malzemenin kütlesindeki değişim, sıcaklığa ve bu değişimin kapsamına bağlı olarak malzemenin termal kararlılığının göstergeleridir. Bu nedenle, termogravimetrik veriler, aynı test koşulları altında yapılan ölçümler kullanılarak, aynı genel ailedeki polimerlerin ve polimer-polimer veya polimer-katkı maddesi etkileşimlerinin bağıl termal kararlılığını değerlendirmek için kullanılabilir.
Bu standardın amaçları doğrultusunda şu terimler ve tanımlar geçerlidir:
Test numuneleri birkaç farklı ısıtma hızında ısıtılır ve kütle değişimi sıcaklığın bir fonksiyonu olarak ölçülür. Her ısıtma hızı için verilen dönüşüm derecelerine karşılık gelen sıcaklıklar belirlenir. Verilen bir dönüşüm derecesi için, ısıtma hızının logaritması mutlak sıcaklığın tersine çizilir ve aktivasyon enerjisi bu şekilde elde edilen doğrunun eğiminden hesaplanır.
Bu standardın amaçları doğrultusunda kullanılan, dönüşüm, genelleştirilmiş zaman ve genelleştirilmiş dönüşüm oranı formülleri standart içinde verilmiştir. Ayrıca ana eğri kavramı, sonuçları değerlendirmek ve reaksiyon kinetiği modellerini araştırmak için kullanılabilecek grafiği ifade eder. Ana eğri örnekleri arasında dönüşüm ile genelleştirilmiş zaman, dönüşüm ile genelleştirilmiş dönüşüm oranı, genelleştirilmiş zaman ile genelleştirilmiş dönüşüm oranı yer alır.
Test numuneleri herhangi bir sıcaklık profili kullanılarak ısıtılır ve kütledeki değişim sıcaklık ve zamanın bir fonksiyonu olarak ölçülür. Belirli bir dönüşümde, dönüşüm oranının logaritması mutlak sıcaklığın tersiyle karşılaştırılır ve aktivasyon enerjisi, bu şekilde elde edilen verilere uydurulan doğru çizginin eğiminden hesaplanır. Ana eğrilerden en az ikisi reaksiyon kinetiği analizinin doğrulanmasını sağlar.
Yıllardır çok geniş bir yelpazede gerçekleştirdiği test, ölçüm, analiz ve değerlendirme çalışmaları ile her sektörden işletmelere destek olmaya çalışan kuruluşumuz, bilim ve teknoloji alanında dünyada yaşanan gelişmeleri yakından takip eden ve sürekli kendini geliştiren güçlü bir çalışan kadrosuna sahiptir. Bu çerçevede işletmelere “ISO 11358 Plastikler - Polimerlerin termogravimetrisi (TG)” standardına uygun test hizmetleri de verilmektedir.
