Norma „AITM 3.0005 Toksyczność Dymu”, opracowana przez Airbus, firmę działającą w branży projektowania i produkcji samolotów komercyjnych, opisuje procedurę określania toksyczności dymu, który może wystąpić w potencjalnym pożarze. Ta metoda badawcza koncentruje się na tworzeniu się toksycznych gazów w wyniku spalania materiałów.
Gazy wytworzone do analizy badano w standardowym teście szybkości wytwarzania dymu (metoda badania opisana w ASTM E662-21 Standardowa metoda badania dla właściwej gęstości optycznej dymu wytwarzanego przez materiały stałe), zarówno w trybie spalania płomieniowego, jak i bezpłomieniowego rozkładu pirolitycznego, w określony i skalibrowany zakres. Produkowany jest w komorze dymnej.
Jedną z powszechnych metod testowania wytwarzania dymu jest komora dymna ASTM E25, która zapewnia spalanie płomieniowe i bezpłomieniowe próbek o wymiarach 2 mm x 76 mm wystawionych na zewnętrzny strumień ciepła promieniowania o wartości 76 kW/m662.
Wdychanie substancji chemicznych, takich jak chlorowodór, fosgen, dwutlenek siarki, toksyczne aldehydy i amoniak uwalniany w dymie, może powodować obrzęk i uszkodzenie tchawicy, a nawet płuc. W końcu małe drogi oddechowe prowadzące do płuc stają się wąskie, co jeszcze bardziej utrudnia przepływ powietrza. Gorący dym zwykle pali tylko usta i gardło, a nie płuca, ponieważ dym szybko się ochładza. Wyjątek stanowi jednak para, która niesie ze sobą znacznie więcej energii cieplnej niż dym i dlatego może również spalić drogi oddechowe w płucach.
Poważne problemy mogą wystąpić, jeśli dym zawiera pewne toksyczne chemikalia, jest niezwykle gęsty lub jeśli wdychanie zajmuje dużo czasu. Podczas spalania materiałów takich jak tworzywa sztuczne i tkaniny uwalniają się toksyczne chemikalia (toksyczne produkty spalania), co prowadzi do zatrucia.
Zgodnie z tą normą testową należy zmierzyć następujące gazy:
Innym standardem firmy Airbus opartym na tych testach jest norma „USA 0031 Test ogniowy materiałów lotniczych”. Niniejsza norma ma na celu wykazanie, że osiągnięto akceptowalną kontrolę ryzyka zapłonu oraz że osiągnięto akceptowalną kontrolę szybkości i całkowitej emisji ciepła, dymu i toksycznych oparów dla wszystkich głównych materiałów i powierzchni wystawionych na działanie źródła zapłonu. Innym celem tej normy jest wykazanie, że akceptowalna odporność ogniowa została osiągnięta dla wszystkich materiałów i elementów, które pod wpływem ognia muszą działać jako bariera przed ogniem lub spełniać pewne funkcje. Wyrobami objętymi tą normą są: wyroby gumowe, uszczelki gumowe, wyroby z tworzyw sztucznych, powłoki ognioodporne, kleje ognioodporne, kable i przewody oraz wyroby tekstylne (zasłony, dywany).
Krótko mówiąc, protokół testowy AITM 3.0005 ocenia jednocześnie toksyczność i nieprzezroczystość dymu. Badania rozpoczynają się od podpalenia próbki materiału w zamkniętej komorze. Następnie pompa analizuje poziom tlenku i dwutlenku węgla, wychwytując opary ze spalania. Dym spalinowy następnie przechodzi przez roztwór wodny, dzięki czemu można następnie przeanalizować jego skład.
Projektując samolot należy przestrzegać wielu norm. Wśród nich normy AITM 3.0005 i ABD0031 certyfikują materiały lotnicze nie tylko pod kątem ich odporności ogniowej, ale także toksyczności gazów emitowanych podczas spalania.
Standard AITM 3.0005 w krótkim czasie stał się standardem uniwersalnym. Dla bezpieczeństwa wymagane są liczne badania, m.in. protokół AITM 3.0005, który gwarantuje, że dym w przypadku pożaru będzie nietoksyczny.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „AITM 3.0005 Toksyczność dymu”, wykorzystując przeszkolony i specjalistyczny personel oraz zaawansowany sprzęt technologiczny.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
