EN ISO 19069 Tworzywa sztuczne – Materiały do formowania i wytłaczania polipropylenu (PP)

Norma „EN ISO 19069 Tworzywa sztuczne – Materiały do formowania i wytłaczania z polipropylenu (PP), opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), a następnie opublikowana jako norma europejska w ramach działań harmonizacyjnych, składa się z następujących podsekcji opublikowanych pod tym samym tytułem:

Norma „EN ISO 19069-1 Część 1: System identyfikacji i podstawy specyfikacji” ustanawia system identyfikacji termoplastycznego polipropylenu (PP), który może być podstawą specyfikacji. Rodzaje tworzyw polipropylenowych rozróżnia się za pomocą systemu klasyfikacji opartego na odpowiednich poziomach następujących właściwości opisowych:
moduł sprężystości przy rozciąganiu
Odporność na uderzenia
Wskaźnik masowego przepływu stopu (MFR)
Podano także informacje o podstawowych parametrach polimerów, przewidywanym zastosowaniu lub metodzie przetwarzania, kluczowych właściwościach, dodatkach, barwnikach, wypełniaczach i materiałach wzmacniających.

Niniejsza norma ma zastosowanie do wszystkich homopolimerów polipropylenu i kopolimerów propylenu zawierających mniej niż 50 procent masowych innych 1-olefin, a także do mieszanek polimerów zawierających co najmniej 50 procent masowych (m/m) polimerów wymienionych powyżej.

Dotyczy to standardowych materiałów gotowych do użycia w postaci proszku, granulatu lub peletu, a także materiałów modyfikowanych lub niemodyfikowanych barwnikami, dodatkami lub wypełniaczami.

Norma ta nie ma zastosowania do kauczuku na bazie propylenu.

Materiały o tych samych parametrach niekoniecznie zapewniają takie same właściwości. Niniejsza norma nie zawiera danych technicznych, danych dotyczących właściwości użytkowych ani danych dotyczących warunków przetwarzania, które mogą być niezbędne do określenia materiału do konkretnego zastosowania lub metody przetwarzania.

Jeżeli wymagane są takie dodatkowe cechy, należy je określić zgodnie z metodami badawczymi określonymi w normie EN ISO 19069-2, tam gdzie ma to zastosowanie.

System klasyfikacji i specyfikacji tworzyw termoplastycznych opiera się na znormalizowanym modelu zawartym w normie.

Krótko mówiąc, głównym celem normy EN ISO 19069-1 jest stworzenie przejrzystego i jednolitego systemu identyfikacji termoplastycznych tworzyw polipropylenowych przeznaczonych do procesów formowania i wytłaczania. System ten umożliwia producentom, dostawcom, przetwórcom i użytkownikom końcowym spójną identyfikację i definiowanie klas PP w całym globalnym łańcuchu dostaw.

Niniejsza norma ma zastosowanie do:

Homopolimery polipropylenu
Kopolimery propylenu zawierające mniej niż 50% (masowo) innych monomerów 1-olefinowych (np. kopolimery etylenu i propylenu)

Norma ta nie obejmuje materiałów ani gotowych produktów o wyższej zawartości komonomerów. Obejmuje ona wyłącznie podstawowe materiały do formowania/wytłaczania.

Polipropylen jest wykorzystywany w niezliczonych zastosowaniach: w częściach samochodowych, foliach opakowaniowych, artykułach gospodarstwa domowego, urządzeniach medycznych, rurach, włóknach i wielu innych. Standaryzowany system identyfikacji oferuje szereg korzyści:

Umożliwia precyzyjny dobór materiałów w oparciu o wymagania dotyczące przetwarzania i wydajności.
Ułatwia handel międzynarodowy, zapewniając wspólny język techniczny.
Stanowi podstawę specyfikacji materiałowych w umowach i porozumieniach jakościowych.
Pomaga zapewnić możliwość śledzenia i powtarzalność cech.

Bez takiego systemu porównywanie polipropylenu o wysokim przepływie przeznaczonego do formowania wtryskowego cienkościennych od różnych producentów byłoby znacznie trudniejsze i bardziej narażone na błędy.

Podsumowując, norma EN ISO 19069-1 jest podstawową normą dla każdego, kto pracuje z polipropylenem w przemyśle tworzyw sztucznych. Jej przejrzysty i hierarchiczny system klasyfikacji upraszcza komunikację, specyfikację i kontrolę jakości jednego z najbardziej wszechstronnych i produkowanych masowo tworzyw termoplastycznych dostępnych obecnie na rynku.

Norma „EN ISO 19069-2 Część 2: Przygotowanie i charakteryzacja próbek do badań” opisuje metody przygotowywania próbek do badań oraz metody badań stosowane do charakteryzowania właściwości polipropylenu (PP) do formowania i wytłaczania. Norma ta zawiera wymagania dotyczące obróbki materiału do badań oraz kondycjonowania zarówno materiału do badań przed formowaniem, jak i próbek przed badaniem.

Niniejsza norma określa również procedury i warunki przygotowywania próbek do badań oraz pomiaru właściwości materiałów, z których te próbki są wykonane. Wymieniono odpowiednie i niezbędne właściwości oraz metody badań do charakteryzowania materiałów PP do formowania i wytłaczania.

Specyfikacje wybrano spośród ogólnych metod badawczych podanych w normie ISO 10350-1. Inne metody badawcze, powszechnie stosowane lub szczególnie istotne dla tych materiałów formowanych i wytłaczanych, są również zawarte w normie EN ISO 19069-2, podobnie jak definiujące je cechy określone w normie EN ISO 19069-1.

Aby uzyskać powtarzalne i porównywalne wyniki badań, konieczne jest zastosowanie metod przygotowania i kondycjonowania, wielkości próbek oraz procedur badawczych określonych w niniejszym dokumencie. Uzyskane wartości niekoniecznie muszą być takie same jak te uzyskane przy użyciu próbek o innej wielkości lub przygotowanych innymi metodami.

Podczas gdy norma EN ISO 19069-1 definiuje system identyfikacji i kody klasyfikacyjne materiałów PP, norma EN ISO 19069-2 koncentruje się na aspekcie praktycznym: jak przygotowywać znormalizowane próbki do badań z danego materiału i jakie konkretne metody badań stosować w celu pomiaru właściwości podanych w identyfikacji lub właściwościach materiału.

Norma ta ma zastosowanie do tych samych typów PP co norma EN ISO 19069-1:

Homopolimery polipropylenu
Kopolimery propylenu (blokowe i losowe) zawierające mniej niż 50% (masowo) innych monomerów 1-olefinowych.

Obejmuje ona wyłącznie podstawowe materiały polimerowe do formowania i wytłaczania; nie obejmuje gotowych produktów ani związków nieobjętych tym zakresem.

Konsekwentne przygotowywanie i testowanie próbek ma kluczowe znaczenie dla:

Powtarzalne karty charakterystyki materiałów u różnych dostawców.
Sprawiedliwe porównanie różnych gatunków PP.
Niezawodna kontrola jakości i weryfikacja materiałów przychodzących.
Istotne specyfikacje w umowach o zamówienia publiczne i zgodność z przepisami (motoryzacja, kontakt z żywnością, medycyna itp.)

Bez stosowania standardowych procedur niewielkie zmiany warunków formowania lub konfiguracji testów mogą skutkować znacznymi odchyleniami od podawanych wartości wytrzymałości na uderzenie, modułu lub właściwości przepływu, zwłaszcza w przypadku materiałów półkrystalicznych, takich jak PP.

Podsumowując, norma EN ISO 19069-2 koncentruje się na metodach pomiaru polimerów.

Razem te dwa rygorystyczne standardy tworzą kompletne, globalnie zharmonizowane ramy do określania, testowania i porównywania materiałów polipropylenowych przeznaczonych do formowania i wytłaczania, wspierając niezliczone zastosowania końcowe na całym świecie.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą EN ISO 19069.