Norma „DIN 51718 Badanie paliw stałych – Oznaczanie zawartości wody i wilgoci w próbce analitycznej”, wydana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN), opisuje znormalizowane procedury oznaczania zawartości wody i wilgoci w próbkach analitycznych w paliwach stałych.
Zawartość wilgoci jest jednym z najważniejszych parametrów jakościowych paliw stałych. Ma ona bezpośredni wpływ na:
Dlatego dokładne określenie zawartości wilgoci jest kluczowe w przypadku handlu węglem, elektrowni, produkcji koksu, certyfikacji biowęgla, paliw z biomasy i kontroli jakości paliwa.
Norma ta ma zastosowanie do paliw stałych, takich jak:
Norma DIN 51718 definiuje trzy główne metody określania całkowitej zawartości wody, wybierane na podstawie rodzaju paliwa, wielkości cząstek, przewidywanego poziomu wilgotności i wymaganej precyzji:
Metoda ta jest szczególnie przydatna w przypadku węgla kamiennego i koksu, gdyż zapobiega utlenianiu i utracie substancji lotnych.
Aby zagwarantować powtarzalność, dokładnie określono temperaturę, czas suszenia, masę próbki (około 1–50 g w zależności od etapu), typ tygla, chłodzenie w suszarce i wzór obliczeniowy (procentową zawartość wody).
Metoda obliczeń jest standardowa. Wyniki są zazwyczaj podawane w postaci otrzymanej lub przeliczonej na inne bazy.
Norma DIN 51718 jest pod względem technicznym bardzo podobna (i w praktyce uważa się ją za równoważną) do następujących norm:
Wiele laboratoriów i systemów certyfikacji (np. europejska certyfikacja biowęgla, światowe standardy biowęgla C-Sink) wyraźnie uznaje normę DIN 51718 (w szczególności metodę A) za akceptowaną lub równoważną procedurę obok jej wersji ISO.
Obecne praktyczne zastosowania tej normy są następujące:
W skrócie, norma DIN 51718 określa metodę określania zawartości wody (wilgotności) w stałych paliwach mineralnych, takich jak węgiel i koks. Zawartość wilgoci jest jednym z najważniejszych parametrów wpływających na jakość paliwa, wartość opałową, właściwości magazynowania i sprawność spalania.
Norma DIN 51718 ma zastosowanie przede wszystkim do następujących zagadnień:
Niniejsza norma definiuje procedury oznaczania wilgotności całkowitej lub analitycznej poprzez kontrolowane suszenie w określonych warunkach. Oznaczanie opiera się na:
Zawartość wilgoci wyrażana jest jako procent pierwotnej masy próbki.
Etapy tej metody są zazwyczaj następujące:
Określenie zawartości wilgoci jest uważane za istotne z następujących powodów:
Norma DIN 51718 jest szeroko stosowana w następujących obszarach:
Norma DIN 51718 jest częścią szerszej serii norm DIN 51700, obejmującej badania paliw stałych. Pod względem technicznym jest ona zgodna z następującymi normami międzynarodowymi:
Mimo że metody są podobne, występują drobne różnice w temperaturze suszenia, przygotowaniu próbek i zasadach raportowania.
Dokładne określenie wilgotności pozwala na:
Podsumowując, norma DIN 51718 pozostaje fundamentalną normą w analizie paliw, zapewniającą wiarygodne i porównywalne wartości wilgotności paliw stałych. Pomimo istnienia nowszych norm dotyczących biopaliw, jest ona nadal powszechnie cytowana i stosowana. Ponieważ wilgotność bezpośrednio wpływa na wartość energetyczną, sposób postępowania z paliwem i jego wydajność przemysłową, norma ta odgrywa kluczową rolę w laboratoriach badających paliwa oraz w przemyśle energetycznym.
Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą DIN 51718.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
