ASTM D1831-20 Standardowa metoda badania stabilności toczenia smaru plastycznego

ASTM D1831-20 Standardowa metoda badania stabilności toczenia smaru plastycznego

Norma ASTM D1831-20, opracowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM), opisuje metodę badawczą służącą do określania zmian konsystencji smarów plastycznych mierzonych na podstawie penetracji stożka podczas pracy w aparacie do badania stabilności toczenia. Testowanie stabilności walcowania jest szeroko stosowane w specyfikacjach. Wyniki testów są istotne w zakresie, w jakim wykazują kierunkową zmianę konsystencji, która może wystąpić podczas użytkowania. Nie ustalono dokładnego związku pomiędzy wynikami badań a stabilnością na ścinanie w rzeczywistej eksploatacji.

ASTM D1831-20 Standardowa metoda badania stabilności toczenia smaru plastycznego

Smar odgrywa kluczową rolę w smarowaniu obudów osi i łożysk. Dlatego opracowywane są procedury testowe do pomiaru wydajności smaru. Smar spełnia swoją funkcję smarowania tylko wtedy, gdy przeciwdziała tarciu i pozostaje w ścisłym kontakcie z łożyskiem. Obudowa osi i łożyska są stale poddawane siłom, które próbują usunąć smar z tego kontaktu. Jedną z sił jest wstrząs przyłożony do koła podczas przejeżdżania przez jego przeguby.

Urządzenie do stabilizacji rolki składa się z uszczelnionej cylindrycznej komory, do której wprowadzana jest próbka smaru z obciążonym walcem. Zespół ten obraca się w piecu przez pewien czas, po czym usuwa się tłuszcz i mierzy się jego penetrację.

Większe wartości zmian penetracji wskazują na większe rozrzedzenie smaru, a co za tym idzie, mniejszą stabilność. Ogólnie rzecz biorąc, badania te przeprowadza się w temperaturach testowych 60 i 80 stopni dla czasów walcowania 24 godzin i 50 godzin. Następnie ocenia się wpływ czasu i temperatury na stabilność toczenia tych smarów. Wyniki powinny być prawie takie same dla obu temperatur testowych po 50 godzinach, zmiana temperatury testowej nie powinna wpływać na stabilność smaru. Efekt wydłużenia czasu walcowania z 24 godzin do 50 godzin wskazuje na rosnącą niestabilność smaru wraz ze wzrostem czasu badania w obu temperaturach badania. Najbardziej stabilny smar zmienia nieznacznie penetrację, podczas gdy najmniej stabilny smar zmienia się znacząco.

W skrócie, metoda badania stabilności smaru plastycznego polega na określeniu zmian w konsystencji smarów plastycznych mierzonych na podstawie penetracji stożka podczas pracy na aparacie do badania stabilności toczenia.

Nasza organizacja świadczy również standardowe usługi testowania stabilności toczenia smaru w zakresie normy ASTM D1831-20, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i oceniających, które zapewnia przedsiębiorstwom w różnych sektorach.

WhatsApp