Norma ISO 6782 Kruszywa do betonu – Oznaczanie gęstości objętościowej opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) opisuje metodę badania służącą do określania gęstości objętościowej kruszyw suchych lub wilgotnych (zwykłych lub lekkich) do betonu w stanie luźnym lub zagęszczonym.
Niniejsza norma odwołuje się do normy „ISO 4847, Beton – Analiza sitowa kruszyw”.
Dla celów niniejszej normy gęstość objętościowa to stosunek masy próbki kruszywa wypełniającej dany pojemnik do objętości pojemnika. Wyraża się ją jako masę na jednostkę objętości, tj. kilogramy/metr sześcienny.
Głównym sprzętem używanym w tych testach jest:
W fazie przygotowania do badań, próbkę kruszywa pobiera się z niego zgodnie z normą ISO 4847. Jeśli oznaczenie ma być wykonane na kruszywach, próbkę suszy się do uzyskania stałej masy w temperaturze 105 stopni Celsjusza plus/minus 5 stopni Celsjusza i dokładnie miesza. Jeśli oznaczenie ma być wykonane na wilgotnych kruszywach, wilgotność określa się jako procent suchej masy i podaje się ją w raporcie z badań. W przypadku konieczności sprawdzenia jednorodności frakcji, kruszywa o dużych rozmiarach należy oddzielić od kruszyw o małych rozmiarach poprzez przesiewanie.
Przed rozpoczęciem testu należy skalibrować pojemnik. W tym celu pojemnik napełnia się wodą o temperaturze 20 stopni plus/minus 2 stopnie i kalibruje, przykrywając go szklaną płytką w celu wyeliminowania pęcherzyków powietrza i nadmiaru wody, a następnie ustalając masę wody z dokładnością do 0,2 procent. Rzeczywistą objętość pojemnika w metrach sześciennych uzyskuje się przez podzielenie masy wody w kilogramach przez 1000.
Aby określić gęstość objętościową niezagęszczonego materiału, pojemnik wypełnia się dokładnie wymieszanym kruszywem za pomocą łopaty lub chochli, a następnie kruszywo wysypuje się z wysokości nie większej niż 50 mm od górnej krawędzi pojemnika. W miarę możliwości należy zadbać o to, aby uniknąć rozdzielenia wielkości cząstek, z których składa się próbka. Pojemnik napełnia się po brzegi, a nadmiar kruszywa usuwa się, przesuwając listwę ubijającą po pojemniku. Wszelkie kruszywo utrudniające ruch ubijaka usuwa się ręcznie, a następnie dodaje kruszywa w celu wypełnienia widocznych zagłębień. W przypadku kruszywa o wielkości 5 mm lub mniejszego powierzchnię można zeskrobać, używając ubijaka jako linijki. Kruszywo i jego pojemnik są ważone z dokładnością do 0,2 procent.
Zagęszczona gęstość objętościowa.
Podczas zagęszczania za pomocą prętów kruszywo jest przenoszone do pojemnika, aż zostanie on wypełniony w około jednej trzeciej, jak opisano powyżej. Powierzchnię wyrównuje się ręcznie, a warstwę kruszywa ubija się wymaganą liczbą uderzeń ubijaka równomiernie rozprowadzanego po powierzchni. Do pojemnika wsypuje się więcej kruszywa, aż zostanie on wypełniony w dwóch trzecich, po czym ponownie go wyrównuje i ugniata w ten sam sposób. Na koniec pojemnik jest napełniany aż do przepełnienia i ponownie przepłukiwany jak poprzednio. Przyklejając pierwszą warstwę, nie należy dopuścić, aby patyk uderzył mocno w dno pojemnika. Przy ubijaniu drugiej i trzeciej warstwy należy używać tylko takiej siły, która zapewni, że pręt ubijający przebije się przez poprzednią warstwę kruszywa. Należy unikać jakichkolwiek uszkodzeń agregatu. Na koniec powierzchnia kruszywa zostaje wypoziomowana, a kruszywo i pojemnik są ważone z dokładnością do 0,2 procent.
Do zagęszczania kruszywa w pojemniku można stosować również inne metody zagęszczania, takie jak wibracje lub zagęszczanie za pomocą wibratora; w takim przypadku należy je szczegółowo opisać w raporcie z testu.
Oprócz licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które nasza organizacja przeprowadziła dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, zapewnia ona również usługi badawcze określone w normie „ISO 6782 Kruszywa do betonu – Oznaczanie gęstości objętościowej” dzięki wykwalifikowanej i doświadczonej kadrze oraz zaawansowanemu technologicznie sprzętowi.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
