ISO 16474 Farby i lakiery – Metody ekspozycji na laboratoryjne źródła światła

Norma ISO 16474 „Farby i lakiery – Metody ekspozycji na laboratoryjne źródła światła”, opublikowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

• Norma „ISO 16474-1 Część 1: Wytyczne ogólne” zawiera informacje i ogólne wytyczne dotyczące wyboru i obsługi metod naświetlania, które szczegółowo opisano w kolejnych rozdziałach. Norma ta opisuje również ogólne wymagania eksploatacyjne dla urządzeń stosowanych do naświetlania farb i lakierów laboratoryjnymi źródłami światła. Informacje na temat tych wymagań eksploatacyjnych są dostępne dla producentów urządzeń do sztucznie przyspieszanego starzenia lub napromieniowania.

Norma ta zawiera również informacje dotyczące interpretacji danych uzyskanych w wyniku sztucznie przyspieszonego starzenia lub sztucznie przyspieszonego narażenia na promieniowanie.

Zasadniczo próbki poddawane badaniom są wystawiane na działanie laboratoryjnych źródeł światła w kontrolowanych warunkach środowiskowych. Opisane metody obejmują wymagania, które muszą zostać spełnione dla pomiaru promieniowania i ekspozycji na promieniowanie w płaszczyźnie próbki, temperatury określonych czujników bieli i czerni, temperatury powietrza w pomieszczeniu oraz wilgotności względnej.

Podczas przeprowadzania testów ekspozycji w urządzeniach wykorzystujących laboratoryjne źródła światła, ważne jest, aby rozważyć, jak dobrze warunki testu przyspieszonego symulują rzeczywiste środowisko użytkowania badanej farby lub lakieru. Ponadto, podczas konfigurowania testów ekspozycji i interpretowania wyników sztucznie przyspieszonego starzenia lub napromieniowania, kluczowe jest uwzględnienie wpływu zmienności zarówno w testach przyspieszonych, jak i w rzeczywistych warunkach ekspozycji.

• Norma „ISO 16474-2 Część 2: Lampy ksenonowe łukowe” opisuje metody wystawiania próbek na działanie światła łukowego ksenonowego w obecności wilgoci w celu odtworzenia efektów zużycia, które występują, gdy materiały są wystawione na działanie światła dziennego lub światła dziennego filtrowanego przez szkło okienne w rzeczywistych środowiskach ich końcowego użytkowania.

Próbki są poddawane działaniu filtrowanego światła ksenonowego w kontrolowanych warunkach (temperatura, wilgotność lub zwilżenie). Różne lampy ksenonowe i kombinacje filtrów pozwalają spełnić wszelkie wymagania dotyczące badania różnych materiałów.

Przygotowanie próbek i ocena wyników są omówione w innych normach międzynarodowych dotyczących określonych materiałów. Ekspozycja tworzyw sztucznych na łuk ksenonowy jest opisana w normie ISO 4892-2.

Zasadniczo do symulacji rozkładu mocy widmowej światła dziennego w zakresie ultrafioletowym (UV) i widzialnym stosuje się lampę łukową ksenonową wyposażoną w odpowiednie filtry i prawidłowo konserwowaną.

Próbki poddaje się działaniu różnych poziomów promieniowania (ekspozycja na promieniowanie), ciepła, wilgotności względnej i wody w kontrolowanych warunkach środowiskowych. Warunki ekspozycji można modyfikować, wybierając następujące opcje:

• Filtry światła.
• Poziom promieniowania.
• Temperatura podczas ekspozycji na światło.
• W przypadku warunków testowych wymagających kontroli wilgotności, wilgotność względna powietrza w pomieszczeniu podczas wystawienia na działanie światła i ciemności.
• Rodzaj zwilżania.
• Temperatura wody i cykl namaczania.
• Czas trwania cyklu światła i ciemności.

Zwilżanie uzyskuje się zazwyczaj poprzez spryskiwanie próbek testowych wodą demineralizowaną/jonizowaną, zanurzanie ich w wodzie lub umożliwienie skroplenia się pary wodnej na powierzchni próbek.

Procedura powinna obejmować pomiary promieniowania i ekspozycji na promieniowanie w płaszczyźnie próbek.

Aby zapewnić standard porównawczy, zaleca się równoczesne wystawienie podobnego materiału o znanych właściwościach (kontrola) na działanie próbek testowych. Dopóki nie zostanie ustalona odpowiednia zależność statystyczna między urządzeniami dla konkretnego badanego materiału, nie należy porównywać wyników uzyskanych z próbek wystawionych na działanie różnych urządzeń.

• Norma „ISO 16474-3 Część 3: Lampy fluorescencyjne UV” opisuje metody narażania powłok na działanie lamp fluorescencyjnych UV, ciepła i wody w urządzeniach zaprojektowanych w celu odtworzenia efektów zużycia, które występują, gdy powłoki są wystawione na działanie światła dziennego lub światła słonecznego przechodzącego przez szkło okienne w rzeczywistych środowiskach ich końcowego użytkowania.

Powłoki są poddawane działaniu różnych typów lamp fluorescencyjnych UV w kontrolowanych warunkach środowiskowych (temperatura, wilgotność lub woda). Różne typy lamp fluorescencyjnych UV mogą być stosowane w celu spełnienia wszystkich wymagań dotyczących badania różnych materiałów.

Przygotowanie próbek i ocena wyników są omówione w innych normach ISO dotyczących konkretnych materiałów. Ekspozycja tworzyw sztucznych na lampy fluorescencyjne UV jest opisana w normie ISO 4892-3.

Zasadniczo, przy prawidłowej konserwacji, lampy fluorescencyjne UV mogą być używane do symulacji widmowego promieniowania światła dziennego w zakresie ultrafioletu (UV).

Próbki są poddawane działaniu promieniowania UV, ciepła i wilgotności o różnym natężeniu w kontrolowanych warunkach środowiskowych. Warunki ekspozycji można modyfikować, wybierając następujące opcje:

• Typ lampy fluorescencyjnej (rozkład widmowy mocy).
• Poziom promieniowania.
• Temperatura podczas ekspozycji na promieniowanie UV.
• W warunkach testowych wymagających kontroli wilgotności, wilgotność względna powietrza w pomieszczeniu podczas ekspozycji na światło i na ciemność jest zazwyczaj kontrolowana. Komercyjne lampy fluorescencyjne UV zazwyczaj nie zapewniają kontroli wilgotności względnej.
• Typ zwilżający.
• Temperatura i cykl namaczania.
• Czas trwania cyklu UV/ciemność.

Zwilżanie uzyskuje się zazwyczaj poprzez kondensację pary wodnej na odsłoniętej powierzchni próbki lub poprzez spryskiwanie próbek testowych wodą demineralizowaną/jonizowaną.

Procedury mogą obejmować pomiar intensywności promieniowania i ekspozycji na promieniowanie w płaszczyźnie próbki.

Aby zapewnić standard porównawczy, zaleca się równoczesne wystawienie na działanie podobnego materiału o znanych właściwościach (próbki kontrolnej) oraz próbek testowych.

Nie należy porównywać wyników uzyskanych z próbek poddanych działaniu różnych urządzeń lub różnych typów lamp, dopóki nie zostanie ustalona odpowiednia zależność statystyczna pomiędzy różnymi typami urządzeń dla badanego materiału.

• Norma „ISO 16474-4 Część 4: Lampy łukowe z otwartym płomieniem” opisuje metody poddawania próbek działaniu lamp łukowych z otwartym płomieniem w obecności wilgoci w celu odtworzenia efektów zużycia, które występują, gdy materiały są wystawione na działanie światła dziennego lub światła dziennego filtrowanego przez szkło okienne w rzeczywistych środowiskach ich końcowego użytkowania.

Próbki poddaje się działaniu filtrowanego, otwartego płomienia łuku węglowego w kontrolowanych warunkach (temperatura, wilgotność lub zwilżenie). Do symulacji bezpośredniego narażenia na działanie czynników zewnętrznych lub przez szybę okienną stosuje się różne typy filtrów.

Przygotowanie próbek i ocena wyników są omówione w innych normach międzynarodowych dotyczących określonych materiałów. Narażenie tworzyw sztucznych na działanie łuku węglowego w otwartym płomieniu opisano w normie ISO 4892-4.

Zasadniczo próbki badanych materiałów poddaje się działaniu otwartego płomienia łuku węglowego z filtrem szklanym, ciepła, wilgotności względnej i wody w kontrolowanych warunkach środowiskowych. Warunki ekspozycji można modyfikować, wybierając następujące parametry:

• Filtry światła.
• Temperatura podczas ekspozycji na światło.
• W przypadku warunków testowych wymagających kontroli wilgotności, wilgotność względna powietrza w pomieszczeniu podczas ekspozycji na światło i ciemność.
• Rodzaj zwilżania.
• Temperatura wody i cykl namaczania.
• Czas trwania cyklu światła i ciemności.

Zwilżanie uzyskuje się zwykle poprzez spryskiwanie próbek testowych wodą demineralizowaną/jonizowaną lub poprzez kondensację pary wodnej na powierzchni próbek.

Procedura może obejmować pomiary promieniowania i ekspozycji na promieniowanie w płaszczyźnie próbek.

Aby zapewnić standard porównawczy, zaleca się równoczesne wystawienie na działanie podobnego materiału o znanych właściwościach (próbki kontrolnej) oraz próbek testowych.

Jeżeli nie ustalono odpowiedniej zależności statystycznej pomiędzy urządzeniami przeznaczonymi do testowania materiału, nie należy porównywać wyników uzyskanych z próbek testowych wystawionych na działanie różnych typów urządzeń.

Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby klientów, oferując im zaawansowane usługi badawcze oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi badawcze dla przedsiębiorstw zgodnie z normą „ISO 16474 Farby i lakiery – Metody ekspozycji laboratoryjnej ze źródłem światła”.