
Norma „ISO 2285 Guma wulkanizowana lub termoplastyczna – Oznaczanie odkształcenia trwałego przy stałym rozciąganiu oraz odkształcenia trwałego przy rozciąganiu, wydłużenia i pełzania przy stałym obciążeniu rozciągającym” opracowana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) opisuje szereg metod określania zmian wymiarów w próbkach z wulkanizowanej lub termoplastycznej gumy w trakcie i po obciążeniu rozciągającym przez stosunkowo krótkie okresy przy stałym rozciąganiu lub stałym obciążeniu.

Badanie wydłużenia zachowanego ma na celu zmierzenie zdolności gumy do zachowania właściwości sprężystych po rozciągnięciu do określonego naprężenia w standardowej temperaturze laboratoryjnej, utrzymaniu przez określony czas w tej samej lub określonej wyższej temperaturze, a następnie zwolnieniu w temperaturze badania lub standardowej temperaturze laboratoryjnej.
Badanie stałego obciążenia opisuje metodę określania wydłużenia, pełzania i odkształcenia naprężeniowego gumy poddanej stałemu obciążeniu w standardowej temperaturze laboratoryjnej.
Niniejsze metody badawcze służą do pomiaru właściwości sprężystych gumy w zakresie twardości od 20 IRHD do 94 IRHD. Pomiar pełzania nie jest przeznaczony do projektowania produktów ani oceny materiałów o niskim współczynniku pełzania. Norma ISO 8013 ma do nich zastosowanie, a wyniki tego badania nie są zgodne z wynikami badań zgodnymi z normą ISO 8013.
Badanie stałym obciążeniem jest przeznaczone przede wszystkim do pomiaru stanu utwardzenia i kontroli jakości wyrobów cienkościennych. Wzrost stanu utwardzenia lub stopnia usieciowania zazwyczaj odzwierciedla się w zmniejszeniu odkształcenia, pełzania lub wydłużenia.
Na potrzeby niniejszej normy, oprócz terminów i definicji podanych w normie ISO 8013, stosuje się następujące definicje:
Próbki do badań należy przygotować zgodnie z normą ISO 23529. Próbki do badań należy wyciąć z płaskiej blachy o grubości 2 mm plus minus 0,2 mm, przygotowanej metodą formowania lub cięcia i polerowania zgodnie z normą ISO 23529 (z wyjątkiem dużych próbek pierścieniowych, które należy wyciąć z blachy o grubości 4 mm plus minus 0,2 mm). Próbki paskowe i próbki paskowe z rozszerzonymi końcami należy wyciąć za pomocą ostrej matrycy z nożem określonym w normie ISO 23529. Próbki pierścieniowe należy wyciąć z blachy za pomocą pary koncentrycznych matryc kołowych lub obrotowych noży. Odstęp między dwoma krawędziami tnącymi nie powinien różnić się od wartości średniej o więcej niż 0,05 mm.
Do badań pod stałym naprężeniem, paski testowe powinny mieć szerokość od 2 mm do 10 mm. Preferowana jest szerokość 6 mm. Długość konkretnego paska zależy od wybranej długości odniesienia i rodzaju urządzenia napinającego. Paski testowe z rozszerzonymi końcami powinny mieć wąski odcinek o długości od 25 mm do 50 mm, który będzie stanowił długość odniesienia, jak pokazano na rysunku. Pierścienie testowe powinny mieć jeden z następujących rozmiarów:
Do badań pod stałym obciążeniem próbki muszą mieć kształt i wymiary przedstawione na rysunku.
Znaki odniesienia należy nanieść na próbki testowe za pomocą tuszu, który nie wpływa na materiał i jest odporny na temperaturę badania, oraz odpowiedniego markera.
Norma ISO 2285 jest ważna z następujących powodów:
Nasza organizacja, która od lat wspiera firmy z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia naukowe i technologiczne oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą ISO 2285 dla gumy, materiałów wulkanizowanych i termoplastycznych – Oznaczanie odkształcenia trwałego przy stałym rozciąganiu oraz odkształcenia trwałego przy stałym rozciąganiu, wydłużenia i pełzania przy stałym obciążeniu rozciągającym.
