Norma „ASTM D1417-10 Standardowe metody badań syntetycznych kratownic gumowych”, opracowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM), opisuje metody badań syntetycznych kratownic gumowych, w tym kauczuku akrylanowo-butadienowego, kauczuku butadienowego, kauczuku chloroprenowego, kauczuku izobutylenowo-izoprenowego , kauczuku izoprenowego, kauczuku nitrylowego, kauczuku polibutadienowego, kauczuku pirydynowo-styrenowo-butadienowego, kauczuku styrenowo-butadienowego, kauczuku powlekanego silikonem, syntetycznych kratownic gumowych z podstawionymi grupami kwasu karboksylowego w łańcuchu polimeru (X) oraz wzmocnionych syntetycznych kratownic gumowych (Y). Wyjątki od tych rodzajów kauczuku są uwzględnione w poszczególnych procedurach badawczych.
Metody badań przedstawione w niniejszej normie obejmują określanie:
Kauczuk syntetyczny powstaje ze związków chemicznych pochodzących z ropy naftowej lub węgla. Podobnie jak tworzywa sztuczne, składa się z cząsteczek polimerowych, długich łańcuchów, które nadają mu elastyczność i wytrzymałość. Jednakże jest on bardziej elastomerowy, co pozwala mu się zginać i rozciągać. Kauczuk naturalny powstaje z odnawialnego lateksu pozyskiwanego z drzewa kauczukowego. Ponieważ struktura chemiczna lateksu jest inna, produkty naturalne mają różne właściwości fizyczne.
Istnieje kilka różnych rodzajów kauczuku syntetycznego. Dlatego też metody produkcji także są różne. Zazwyczaj pierwszym krokiem jest dopracowanie materiału źródłowego. Producenci zaczynają od rafinacji surowca, zwykle ropy naftowej lub węgla. Proces ten zapewnia uzyskanie substancji o właściwej masie cząsteczkowej. Następnym krokiem jest stworzenie polimerów (długich cząsteczek), które nadadzą kauczukowi syntetycznemu pożądane właściwości. W tym celu producenci często wykorzystują naftę, łatwopalną mieszaninę węglowodorów w stanie ciekłym, stosowaną również w produkcji tworzyw sztucznych. Gdy producenci zmieszają go w odpowiednich warunkach z paliwami kopalnymi i gazem ziemnym, powstają jednostki monomerowe, które następnie łączą się w łańcuchy polimerowe. Tą metodą wytwarza się kauczuk butylowy, kauczuk butadienowo-styrenowy i kauczuk nitrylowy.
Następnym krokiem jest dodanie związków chemicznych, które pobudzają cząsteczki polimeru do tworzenia łańcuchów polimerowych. Łańcuchy te nadają kauczukowi syntetycznemu jego wyjątkowe właściwości. Kolejnym etapem procesu wulkanizacji jest przekształcenie łańcuchów polimerowych w trwalszy materiał gotowy do zastosowania na skalę przemysłową. Na koniec producenci przetwarzają kauczuk syntetyczny na pierścienie uszczelniające, uszczelki i podobne produkty. Po zakończeniu testów przeprowadza się szereg testów mających na celu ocenę stabilności termicznej i właściwości chemicznych.
Obecnie produkuje się wiele produktów z kauczuku naturalnego i syntetycznego. Najważniejszym z nich jest kauczuk silikonowy. Kauczuk silikonowy jest stosowany w zastosowaniach wymagających dobrej higieny i odporności na wysokie temperatury, np. przy przygotowywaniu żywności. Kauczuk silikonowy powstaje w wyniku połączenia krzemu i tlenu, z dodatkiem różnych dodatków mających na celu poprawę jego właściwości.
Produkcja kauczuku butylowego polega na łączeniu izoprenu z izobutylenem. Połączenie tych dwóch substancji sprawia, że guma jest nienasycona i nadaje się do wulkanizacji.
Kauczuk etylenowo-propylenowo-dienowy to kauczuk klasy M wytwarzany z nasyconych elastomerów łańcuchowych polietylenu. Najczęściej stosuje się go do węży ogrodowych, wykładzin oczek wodnych, taśm, izolacji elektrycznych, kolektorów ciepła paneli słonecznych, gumek recepturek i obudów membran głośników.
Kauczuk nitrylowy powstaje w procesie polimeryzacji emulsyjnej związków butadienu i akrylonitrylu. Akrylonitryl jest substancją wysoce reaktywną. W połączeniu z butadienem wymusza reakcję wulkanizacji, w wyniku której powstaje odporny na działanie oleju nitryl.
Kauczuk polibutadienowy, zwany także kauczukiem butadienowym, to rodzaj kauczuku powstającego w wyniku polimeryzacji w roztworze monomeru o dużej masie cząsteczkowej, 1,3-butadienu. Tę gumopodobną substancję wykorzystuje się bezpośrednio w wyrobach gumowych, tworzywach sztucznych i niektórych paliwach.
Neopren to rodzaj gumy wytwarzanej z kwasu solnego, acetylenu i chloroprenu. Za pomocą chloroprenu cząsteczki są łączone ze sobą i przekształcane w wióry, które następnie są topione ze środkami spieniającymi i pigmentami węglowymi. Dalsze podgrzanie powoduje rozszerzenie się gumy i przybranie przez nią ostatecznego kształtu.
W końcu kauczuk naturalny pochodzi z drzew kauczukowych. Natomiast kauczuki syntetyczne powstają z ropy naftowej i innych węglowodorów. Kauczuk syntetyczny z reguły ma lepsze właściwości od kauczuku naturalnego w większości zastosowań konsumenckich i przemysłowych. Jest mocniejszy, bardziej elastyczny i odporny na wysokie temperatury.
Nasza organizacja świadczy liczne usługi testowania, pomiaru, analizy i oceny dla przedsiębiorstw z różnych sektorów. Spośród nich należy wymienić usługi testowania określone w normie „ASTM D1417-10 Standardowe metody testowania kratownic gumowych-syntetycznych” przy wykorzystaniu wykwalifikowanej i doświadczonej kadry oraz zaawansowanego technologicznie sprzętu.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
