ASTM D5261-92 Standardowa metoda testowa do pomiaru masy na jednostkę powierzchni geotekstyliów

Metoda badawcza opisana w „Standardowej metodzie testowej ASTM D5261-92 do pomiaru masy na jednostkę powierzchni geotekstyliów” opracowanej przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) jest powszechnie stosowana jako wskaźnik przy określaniu masy na jednostkę powierzchni wszystkich geotekstyliów.

Na potrzeby niniejszego standardu mają zastosowanie następujące terminy i definicje:

• Do testowania geotekstyliów atmosfera odnosi się do powietrza o wilgotności względnej 65 procent plus/minus 5 procent i temperaturze 21 stopni plus/minus 2 stopnie.
• Geosyntetyk odnosi się do płaskiego produktu wytwarzanego z materiału polimerowego stosowanego z glebą, skałą, glebą lub innym materiałem związanym z inżynierią geotechniczną jako integralną część projektu, konstrukcji lub systemu stworzonego przez człowieka.
• Geowłóknina odnosi się do dowolnego przepuszczalnego materiału tekstylnego stosowanego z fundamentem, glebą, skałą, glebą lub innym materiałem związanym z inżynierią geotechniczną, jako integralną część projektu, konstrukcji lub systemu stworzonego przez człowieka. Obecne techniki produkcji tekstyliów wytwarzają: włókniny, dzianiny i tkaniny.
• Definicje innych terminów tekstylnych stosowanych w tej metodzie badawczej można znaleźć w normie „ASTM D123-19 Standardowa terminologia dla tekstyliów”, a definicje innych terminów związanych z geowłókninami można znaleźć w normie „ASTM D4439-23 Standard terminology for Geosyntetics” .

Masę jednostkową geowłókniny określa się poprzez ważenie próbek badawczych o znanych wymiarach, wyciętych w różnych miejscach na całej szerokości próbki laboratoryjnej. Obliczone wartości są następnie uśredniane w celu uzyskania średniej masy na jednostkę powierzchni próbki laboratoryjnej.

Ta metoda testowania służy do określenia, czy materiał geotekstylny spełnia specyfikacje dotyczące masy na jednostkę powierzchni. Ta metoda testowania jest stosowana do celów kontroli jakości w celu określenia przydatności próbki. Pomiar ten umożliwia proste sprawdzenie dostarczonego materiału poprzez porównanie masy dostarczonego materiału na jednostkę powierzchni z określoną masą na jednostkę powierzchni.

Procedurę opisaną w tej metodzie badawczej można zastosować do testów akceptacyjnych przesyłek komercyjnych, ale zaleca się ostrożność, ponieważ brakuje informacji na temat czułości międzylaboratoryjnej.

W przypadku sporu wynikającego z różnic w wynikach testów zgłoszonych podczas stosowania procedur zawartych w tej metodzie badawczej do testów akceptacyjnych przesyłek handlowych, kupujący i producent powinni przeprowadzić testy porównawcze w celu ustalenia, czy istnieje błąd statystyczny pomiędzy ich laboratoriami. Do badania stronniczości zaleca się kompetentną pomoc statystyczną. Obie strony powinny uzyskać co najmniej partię próbek do badań możliwie najbardziej jednorodną i składającą się z dużej liczby materiałów danego typu. Następnie do każdego laboratorium należy losowo przydzielić taką samą liczbę próbek do badań. Należy porównać średnie wyniki dwóch laboratoriów, stosując akceptowalny poziom prawdopodobieństwa wybrany przez obie strony. W przypadku stwierdzenia błędu systematycznego należy znaleźć przyczynę i ją skorygować albo kupujący i producent muszą zgodzić się na interpretację przyszłych wyników testów w świetle znanego błędu systematycznego.

Aby przetestować geowłókniny, próbki testowe należy doprowadzić do równowagi wilgoci w atmosferze. Równowagę uważa się za osiągniętą, jeśli przyrost masy badanej próbki nie przekracza 2% masy badanej próbki w kolejnych ważeniach w odstępach co najmniej 60,1 godzin.

Uznaje się, że w praktyce materiały geotekstylne nie są często ważone w celu ustalenia, kiedy osiągnięto równowagę wilgoci. Chociaż taka procedura jest niedopuszczalna w przypadkach spornych, w rutynowych badaniach wystarczające może być wystawienie materiału na działanie atmosfery standardowej w celu przeprowadzenia badania przez rozsądny okres czasu przed badaniem próbek. W większości przypadków za akceptowalny uznano okres co najmniej 24 godzin.

Wśród licznych badań testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, które nasza organizacja zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów, dzięki przeszkolonemu i fachowemu personelowi oraz zaawansowanemu sprzętowi technologicznemu, świadczymy również usługi testowe określone w normie „ASTM D5261-92 Standardowa metoda testowa dla pomiar masy na jednostkę powierzchni geowłókniny”.