
Standard „SMTC 9 950 001 Specyfikacja projektu układu paliwowego – Ogólna specyfikacja funkcjonalna” opracowany przez Centrum Techniczne SAIC MOTOR (SMTC) zapewnia podstawową specyfikację, która obejmuje wszystkie typowe wymagania dotyczące komponentów i podsystemów układu paliwowego. Normę tę stosuje się w połączeniu ze specyfikacjami funkcjonalnymi poszczególnych komponentów, które są specyficzne i unikalne dla ocenianego komponentu.

Niniejsza norma dotyczy wszystkich elementów układu paliwowego przeznaczonych dla wszystkich regionów rynku, montowanych w samochodach osobowych, pojazdach użytkowych, pojazdach terenowych 4x4 lub specjalnych pojazdach użytkowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony.
Proces projektowania musi być przeprowadzony zgodnie z normą SMTC 9 950 001.
Element lub podsystem musi mieć planowany okres użytkowania wynoszący 10 lat w oparciu o dostępne dane dotyczące użytkowania pojazdu. Przekłada się to na następujące wymagania dotyczące przebiegu i godzin pracy w całym okresie eksploatacji:
Parametry projektu środowiskowego dla komponentów lub podsystemów, które mogą niezawodnie spełniać wymagania funkcjonalne produktu w zamierzonym okresie jego użytkowania, obejmują:
Projekt komponentu lub podsystemu musi uwzględniać zdolność pojazdu wycofanego z eksploatacji do odzysku i recyklingu. W związku z tym wszystkie materiały składowe muszą być zgodne z normą „SMTC 5 500 001 Motoryzacyjne zabronione/ograniczone substancje niebezpieczne dla części i materiałów”. Tworzywa sztuczne, guma i elastomery termoplastyczne stosowane w układzie paliwowym muszą być również zgodne z normą „SMTC 5 500 003 Identyfikacja i znakowanie materiałów samochodowych z tworzyw sztucznych, gumy i elastomerów termoplastycznych”. Podczas przetwarzania produktów układu paliwowego należy stosować opakowania nadające się do odzysku i recyklingu.
Suchą masę elementu lub podzespołu określa się dla danego zastosowania i zapisuje w gramach na rysunku elementu. Tolerancja masy musi być zgodna z nominalną granicą tolerancji w międzynarodowym systemie danych materiałowych. Oceniając optymalizację wagi projektu, należy wziąć pod uwagę następujące kwestie:
Komponent lub podzespół musi posiadać najnowocześniejsze zabezpieczenia. Konstrukcja powinna minimalizować ryzyko wycieku. Powinno to wynikać z solidnej konstrukcji. Tam, gdzie jest to wykonalne, element lub zespół musi być zaprojektowany tak, aby był odporny na awarie pod względem działania lub możliwych trybów awarii.
Element lub podsystem musi być zgodny ze wszystkimi obowiązującymi przepisami dotyczącymi układu paliwowego i wszystkimi znanymi przyszłymi wymaganiami, które mogą mieć zastosowanie przez cały okres eksploatacji pojazdu.
Krytyczne wymiary i parametry są uzgadniane pomiędzy SMTC a firmą-dostawcą. Wymiary te są istotne dla zapewnienia dopasowania, opakowania lub funkcjonalności montażu komponentów i powinny być określone oraz odniesienia na rysunku komponentu lub powiązanej dokumentacji jakościowej.
Jeżeli układ paliwowy jest zamontowany w pojeździe i narażony na zmiany wysokości w zakresie od -200 m do 5200 m, nie może wystąpić żaden szkodliwy wpływ na funkcjonalność tego elementu. Ponadto element nie może ulec fizycznemu uszkodzeniu podczas transportu samolotem komercyjnym, czy to jako oddzielnego zespołu, czy też zainstalowanego w pojeździe.
Element lub podzespół nie może zawierać żadnych materiałów, na które w znaczący sposób wpływa długotrwałe narażenie na wodę, która może zostać uwięziona na powierzchni elementu lub pomiędzy elementami lub warstwami elementów.
Wszystkie komponenty i materiały wchodzące w skład zespołu muszą być zaprojektowane tak, aby były wolne od potencjalnego działania elektrolitycznego. Nie należy spodziewać się znaczącego pogorszenia funkcjonalności lub integralności elementu pod względem wycieków.
Wszystkie komponenty i materiały wchodzące w skład zespołu powinny być zaprojektowane tak, aby tam, gdzie jest to praktyczne, unikać znacznej absorpcji paliwa i zapewniać, że komponent pod każdym względem zachowuje swoją funkcjonalność i integralność pod względem szczelności.
Wszystkie powierzchnie uszczelniające muszą być czyste i wolne od wad powierzchniowych, w tym dziur, plam, wgnieceń, wyżłobień, zadziorów i przesuniętych linii formowania. Wszystkie powierzchnie uszczelniające muszą mieć grubość równą lub lepszą niż 0,8 μm, ślady obróbki lub wzory muszą mieć kształt okrągły. Płaskie powierzchnie uszczelniające muszą pozostać płaskie z tolerancją 0,2 mm.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania określone w normie „SMTC 9 950 001 Specyfikacja projektu układu paliwowego - Ogólna specyfikacja funkcjonalna”, z przeszkolonym i specjalistycznym personelem i zaawansowany sprzęt technologiczny.
