
Norma „PI-19 Test zmęczenia ślizgających się paznokci” opracowana przez PI Medical Implants opisuje procedurę badania zmęczeniowego ślizgających się paznokci. Konfiguracja badania opiera się na normie „ISO 7206-4 Implanty chirurgiczne – Częściowe i całkowite protezy stawu biodrowego – Część 4: Określanie właściwości wytrzymałościowych i parametrów trzonowych elementów kości udowej” opracowanej przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO).

Podczas wykonywania badania mechanizm ślizgowy gwoździa blokowany jest przez podporę osiową, co umożliwia przenoszenie obciążeń osiowych bez tkanki kostnej. Testuje się sześć implantów w celu określenia obciążenia operacyjnego systemu.
Złamania bliższej części kości udowej są typowym urazem, który zwykle występuje w starszym wieku i wykazuje wiele różnych właściwości biomechanicznych. Gwóźdź przesuwny został po raz pierwszy opracowany w 1992 roku jako uniwersalny implant we wskazaniach od złamania przyśrodkowej szyjki kości udowej do złamania korzenia.
Gwóźdź ślizgowy ma rozszerzoną powierzchnię i absolutną stabilność obrotową ostrza względem paznokcia, a także samej kości, a ryzyko przecięcia jest zminimalizowane. Szeroko zakrojone badania eksperymentalne i kliniczne doprowadziły do zaprojektowania gwoździa ślizgowego z możliwością oddziaływania ostrza podwójnego T w kierunku szyjki kości udowej oraz dystalnych otworów podłużnych w kierunku trzonu kości udowej. Szczególną uwagę zwrócono na specyfikacje techniczne implantacji, aby zapewnić, że aplikacja jest tak prosta, jak to tylko możliwe, a zatem charakteryzuje się małą liczbą powikłań. Wybrany i opatentowany podwójny profil T ma tę samą powierzchnię przekroju poprzecznego i może wytrzymać znacznie większe obciążenia niż profil U lub profil okrągły.
Długie gwoździe przesuwne mają anteriorację względem krzywizny trzonu kości udowej i dlatego są zaprojektowane jako warianty prawe i lewe. Dostępna jest szeroka gama produktów o całkowitej długości od 180 mm do 440 mm, średnicach 17/11 mm i 19/12 mm oraz kątach 125 stopni (standard) i 135 stopni (kąt CCD). W zależności od szerokości przestrzeni szpikowej, gwóźdź może być również wprowadzony bez wiercenia. 6-stopniowa krzywizna gwoździa w płaszczyźnie czołowej odpowiada anatomicznym stosunkom osi między osią krętarza a przedłużeniem osi trzonu kości udowej. Dlatego punkt wejścia gwoździa znajduje się dokładnie na końcu krętarza, co jest znacznie łatwiejsze z punktu widzenia techniki operacyjnej niż otwieranie dołu gruszkowatego. Ponadto ryzyko zaburzeń krążenia w głowie kości udowej jest mniejsze.
Blokowanie dystalne może być osiowe, statyczne lub dynamiczne. Przy dynamicznym ustawieniu trzpieni blokujących możliwa jest kompresja osiowa w kierunku trzonu kości udowej.
Technika ta jest prostą i bezpieczną techniką chirurgiczną, wymagającą niewielkiej liczby narzędzi, prostych procedur docelowych, a co za tym idzie, krótkiego czasu fluoroskopii. Blokowanie dystalne jest możliwe przy użyciu radioprzeziernego celownika aż do standardowego gwoździa przesuwnego o długości do 220 mm.
Krótko mówiąc, system gwoździ przesuwnych został opracowany z myślą o złamaniach i zapewnia optymalne mocowanie i stabilność po umieszczeniu implantu w kości osteoporotycznej. Główną cechą implantu jest zastosowanie pojedynczego ostrza o dużej powierzchni, a wprowadzenie ostrza powoduje ucisk kości gąbczastej.
Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi badawcze określone w normie „Próba zmęczenia gwoździ ślizgowych PI-19”, z przeszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym.
