Test zmęczenia gwoździa ślizgowego PI-19

Test zmęczenia gwoździa ślizgowego PI-19

Norma „PI-19 Test zmęczenia ślizgających się paznokci” opracowana przez PI Medical Implants opisuje procedurę badania zmęczeniowego ślizgających się paznokci. Konfiguracja badania opiera się na normie „ISO 7206-4 Implanty chirurgiczne – Częściowe i całkowite protezy stawu biodrowego – Część 4: Określanie właściwości wytrzymałościowych i parametrów trzonowych elementów kości udowej” opracowanej przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO).

Test zmęczenia gwoździa ślizgowego PI-19

Podczas wykonywania badania mechanizm ślizgowy gwoździa blokowany jest przez podporę osiową, co umożliwia przenoszenie obciążeń osiowych bez tkanki kostnej. Testuje się sześć implantów w celu określenia obciążenia operacyjnego systemu.

Złamania bliższej części kości udowej są typowym urazem, który zwykle występuje w starszym wieku i wykazuje wiele różnych właściwości biomechanicznych. Gwóźdź przesuwny został po raz pierwszy opracowany w 1992 roku jako uniwersalny implant we wskazaniach od złamania przyśrodkowej szyjki kości udowej do złamania korzenia.

Gwóźdź ślizgowy ma rozszerzoną powierzchnię i absolutną stabilność obrotową ostrza względem paznokcia, a także samej kości, a ryzyko przecięcia jest zminimalizowane. Szeroko zakrojone badania eksperymentalne i kliniczne doprowadziły do ​​zaprojektowania gwoździa ślizgowego z możliwością oddziaływania ostrza podwójnego T w kierunku szyjki kości udowej oraz dystalnych otworów podłużnych w kierunku trzonu kości udowej. Szczególną uwagę zwrócono na specyfikacje techniczne implantacji, aby zapewnić, że aplikacja jest tak prosta, jak to tylko możliwe, a zatem charakteryzuje się małą liczbą powikłań. Wybrany i opatentowany podwójny profil T ma tę samą powierzchnię przekroju poprzecznego i może wytrzymać znacznie większe obciążenia niż profil U lub profil okrągły.

Długie gwoździe przesuwne mają anteriorację względem krzywizny trzonu kości udowej i dlatego są zaprojektowane jako warianty prawe i lewe. Dostępna jest szeroka gama produktów o całkowitej długości od 180 mm do 440 mm, średnicach 17/11 mm i 19/12 mm oraz kątach 125 stopni (standard) i 135 stopni (kąt CCD). W zależności od szerokości przestrzeni szpikowej, gwóźdź może być również wprowadzony bez wiercenia. 6-stopniowa krzywizna gwoździa w płaszczyźnie czołowej odpowiada anatomicznym stosunkom osi między osią krętarza a przedłużeniem osi trzonu kości udowej. Dlatego punkt wejścia gwoździa znajduje się dokładnie na końcu krętarza, co jest znacznie łatwiejsze z punktu widzenia techniki operacyjnej niż otwieranie dołu gruszkowatego. Ponadto ryzyko zaburzeń krążenia w głowie kości udowej jest mniejsze.

Blokowanie dystalne może być osiowe, statyczne lub dynamiczne. Przy dynamicznym ustawieniu trzpieni blokujących możliwa jest kompresja osiowa w kierunku trzonu kości udowej.

Technika ta jest prostą i bezpieczną techniką chirurgiczną, wymagającą niewielkiej liczby narzędzi, prostych procedur docelowych, a co za tym idzie, krótkiego czasu fluoroskopii. Blokowanie dystalne jest możliwe przy użyciu radioprzeziernego celownika aż do standardowego gwoździa przesuwnego o długości do 220 mm.

Krótko mówiąc, system gwoździ przesuwnych został opracowany z myślą o złamaniach i zapewnia optymalne mocowanie i stabilność po umieszczeniu implantu w kości osteoporotycznej. Główną cechą implantu jest zastosowanie pojedynczego ostrza o dużej powierzchni, a wprowadzenie ostrza powoduje ucisk kości gąbczastej.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi badawcze określone w normie „Próba zmęczenia gwoździ ślizgowych PI-19”, z przeszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym.

WhatsApp