EN 14692 Elastyczne płyty do hydroizolacji – Hydroizolacja betonowych pomostów mostowych i innych powierzchni betonowych, po których mogą jeździć pojazdy – Oznaczanie odporności warstwy asfaltu na ściskanie

W normie europejskiej „EN 14692 Elastyczne płyty do hydroizolacji – Hydroizolacja betonowych pomostów mostowych i innych powierzchni betonowych, przez które mogą przejeżdżać pojazdy – Oznaczanie odporności warstwy asfaltu na ściskanie”, metoda badawcza do oceny wytrzymałości warstwy bitumicznej opisano zagęszczenie warstwy asfaltu.

Dla celów niniejszego dokumentu odporność na ściskanie odnosi się do zdolności systemu hydroizolacyjnego do wytrzymywania ściskania nawierzchni asfaltobetonowej bez jej uszkodzenia.

Zasadniczo badanie to polega na dociśnięciu danej warstwy asfaltu do płyty hydroizolacyjnej ułożonej na próbce bazowej. Można to osiągnąć na dwa alternatywne sposoby:

• Metoda 1: Warstwę asfaltu układa się bezpośrednio na arkuszu przyklejonym do próbki bazowej
• Metoda 2: Pomiędzy próbką bazową a płytą oraz pomiędzy płytą a warstwą asfaltu układana jest warstwa oddzielająca

Po zagęszczeniu próbki do badań, płyta hydroizolacyjna jest zabierana z powrotem w celu sprawdzenia jej stanu i ewentualnych perforacji. Na podstawie wyników obserwacji sprawdzana jest wodoodporność przetworzonej membrany hydroizolacyjnej.

Do głównych urządzeń i materiałów wykorzystywanych w tych testach należą:

• Urządzenie uciskowe określone w normie EN 13375
• Polowa lampa gazowa, szczotka i podobne standardowe wyposażenie i materiały
• Piekarnik z obiegiem powietrza (bez świeżej paszy), który może utrzymać temperaturę 100 stopni plus/minus 5 stopni

Próbki do badań pobierane są zgodnie z normą EN 13416. Generalnie próbki do badań przygotowuje się na dwa sposoby:

• Metoda 1 Próbka badawcza z arkuszem przyklejonym do próbki podstawowej: Próbkę przygotowuje się zgodnie z normą EN 13375. Rozmiar próbki testowej wynosi 600 mm × 400 mm.
• Metoda 2 Próbka badawcza z warstwą nieprzyklejoną do próbki podstawowej: Aby zapobiec przyklejaniu się warstwy asfaltu, pomiędzy próbką bazową a płytą hydroizolacyjną oraz na górnej powierzchni hydroizolacji umieszcza się interfejs separujący. Do połączenia próbki podstawowej z płytą hydroizolacyjną stosuje się jeden arkusz włókniny szklanej o gramaturze 70 plus/minus 5 g/m2. Na styk pomiędzy płytą hydroizolacyjną a mieszanką asfaltu zastosowano dwa arkusze włókniny szklanej o gramaturze 70 plus/minus 5 g/m2. Rozmiar próbki testowej wynosi 600 mm × 400 mm.
• Warstwa asfaltowa, ściskanie i próbki badawcze: Mieszankę warstwy asfaltowej układa się i zagęszcza zgodnie z normą EN 13375.
  • Metoda 1 Próbka do badań z blachą przyklejoną do próbki bazowej: W przypadku blachy przyklejonej do próbki bazowej, przygotowaną w sposób opisany powyżej próbkę do badań przecina się piłą na mokro i dzieli na cztery równe części.
  • Metoda 2 Próbka do badań z warstwą niezwiązaną z próbką bazową: W przypadku próbek do badań z powierzchniami rozdzielającymi warstwę asfaltu pozostawia się do ostygnięcia, a warstwę usuwa się w celu kontroli wizualnej i badań.

Podczas stosowania testu,

• Metoda 1 Próbka do badań z arkuszem przyklejonym do próbki podstawowej: Przekrój kawałków próbek do badań sprawdza się wzrokowo, czy nie doszło do wycieku spoiwa na styk arkusz/warstwy asfaltu oraz z arkusza do warstwy asfaltu. Dwie części badanej próbki ogrzewa się w piecu w temperaturze 100 plus/minus 5 stopni przez 120 plus/minus 5 minut. W celu zbadania styku płytkę oddziela się ręcznie od próbki bazowej i warstwy asfaltu, uważając, aby nie uszkodzić warstwy asfaltu. Stan warstwy usuniętej z części próbki testowej sprawdza się i trzyma pod światło w celu wykrycia ewentualnych dziur powstałych w wyniku zagęszczenia warstwy asfaltu. W przypadku płyt bitumicznych spoiwo usuwa się ze zbrojenia poprzez ekstrakcję. Zbrojenie suszy się w piecu w temperaturze 100 plus/minus 5 stopni przez około 30 minut i wystawia na światło w celu wykrycia jakiejkolwiek perforacji. W przypadku perforacji pozostałe dwie części próbki badanej poddaje się badaniu pod kątem wodoodporności kompleksu hydroizolacyjnego zgodnie z metodą badawczą opisaną w załączniku do normy.
• Metoda 2 Próbka badawcza z warstwą niesklejoną z próbką bazową: Płyta hydroizolacyjna jest oddzielana i sprawdzana wizualnie jej stan. Jeżeli oględziny wykażą dziury w płycie hydroizolacyjnej, nie ma potrzeby wykonywania próby wodoszczelności. Jeżeli oględziny nie wykażą żadnych dziur, płytę hydroizolacyjną poddaje się badaniu wodoszczelności przez 100 godziny pod ciśnieniem 24 kPa.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzonych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dysponująca wyszkolonym i specjalistycznym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, ustaliła „EN 14692 Elastyczne arkusze do hydroizolacji – Hydroizolacja betonowych pomostów mostowych i innych powierzchni betonowych, po których mogą przejeżdżać pojazdy - Świadczy także usługi badawcze określone w normie „Oznaczanie odporności warstwy asfaltu na ściskanie”.