
Norma „DIN 51721 Badanie paliw stałych – Oznaczanie zawartości węgla i wodoru – Metoda Radmachera-Hoveratha”, wydana przez Niemiecki Instytut Normalizacyjny (DIN), opisuje metodę badania zawartości węgla i wodoru w paliwach stałych, w szczególności stałych paliwach mineralnych, takich jak węgiel i materiały pokrewne. Norma ta definiuje klasyczną procedurę analityczną znaną jako metoda Radmachera-Hoveratha. Metoda ta służy do dokładnego pomiaru zawartości węgla i wodoru pierwiastkowego w paliwach stałych. Wartości te są niezbędne do:

Metoda Radmachera-Hoveratha obejmuje:
Metoda ta jest makro- lub półmakrotechniką grawimetryczną i była jedną ze standardowych klasycznych metod chemii mokrej, zanim upowszechniły się nowoczesne analizatory pierwiastków.
Metoda ta jest często stosowana w laboratoriach analizy węgla w całej Europie. Jest ona wymieniana w niemieckich inwentarzach współczynników emisji dla paliw kopalnych (wraz z metodami takimi jak norma DIN 51732 dla siarki lub seria norm DIN 51700 dla innych parametrów). W badaniach międzynarodowych jest często stosowana w połączeniu z normą „ASTM D5291 Instrumental CHN Analysis”. Nadal ma zastosowanie do biomasy, paliw odpadowych i niektórych stałych paliw wtórnych, gdzie metody klasyczne są konieczne lub preferowane.
Mimo że szybsze techniki instrumentalne stają się coraz powszechniejsze w rutynowych testach, norma ta pozostaje ważnym punktem odniesienia w chemii paliw, analizie węgla/ropy i sprawozdawczości środowiskowej.
Krótko mówiąc, norma DIN 51721 określa metodę oznaczania zawartości węgla i wodoru w paliwach stałych. Metoda ta jest szeroko stosowana w laboratoriach badawczych węgla oraz w analizie paliw do wspomagania oceny zużycia energii, obliczeń spalania i ocen oddziaływania na środowisko.
Norma DIN 51721 ma zastosowanie przede wszystkim do następujących zagadnień:
Norma ta opisuje laboratoryjną metodę analityczną służącą do pomiaru całkowitej zawartości węgla i wodoru w próbce paliwa.
Określenie zawartości węgla i wodoru jest ważne w następujących przypadkach:
Podczas gdy węgiel ma największy udział w uwalnianiu energii, wodór ma istotny wpływ na ilość ciepła wydzielanego i ilość wytwarzanej pary wodnej podczas spalania.
Norma DIN 51721 opiera się na zasadzie całkowitego spalania próbki paliwa w atmosferze bogatej w tlen. Podstawowe etapy tej metody są następujące:
Do typowych urządzeń wykorzystywanych w testach zalicza się:
Nowoczesne laboratoria mogą wykorzystywać automatyczne analizatory CHN (węgiel, wodór, azot), ale zasada działania pozostaje ta sama.
Norma DIN 51721 określa następujące kwestie:
Ścisła kontrola proceduralna gwarantuje wiarygodne i powtarzalne wyniki.
Międzynarodowe odpowiedniki normy DIN 51721 są następujące:
Normę DIN 51721 uważa się za ważną z następujących powodów:
Dokładne oznaczanie węgla i wodoru ma bezpośredni wpływ na następujące czynniki:
Podsumowując, norma DIN 51721 zawiera podstawową procedurę analizy pierwiastkowej paliw stałych, w szczególności oznaczania węgla i wodoru metodą spalania i pomiaru wagowego. Odgrywa ona istotną rolę w kontroli jakości paliw, inżynierii spalania i monitorowaniu środowiska.
Nasza organizacja, dysponująca kompetentną i doświadczoną kadrą, od wielu lat rozumie potrzeby swoich klientów, zapewniając im zaawansowane usługi testowe, których potrzebują, oraz wspierając ich we wdrażaniu, wdrażaniu i doskonaleniu systemów zarządzania. W tym zakresie świadczymy również usługi testowe zgodne z normą DIN 51721.
