
Norma ASTM C496/C496M-11 opracowana przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) opisuje metodę testową służącą do określania wytrzymałości na rozciąganie cylindrycznych próbek betonu, takich jak uformowane cylindry i wiercone rdzenie.

Próba wytrzymałości na rozciąganie jest metodą badawczą służącą do określania wytrzymałości betonu na rozciąganie za pomocą dzielonego cylindra wzdłuż pionowej średnicy. Jest to pośrednia metoda badania wytrzymałości betonu na rozciąganie.
Wytrzymałość na rozciąganie jest jedną z podstawowych i ważnych właściwości betonu. Do projektowania betonowych elementów konstrukcyjnych musi być znana jego wartość. Trudno jest określić bezpośrednią wytrzymałość betonu na rozciąganie. Zasadniczo określa się wytrzymałość na zginanie lub dzieloną wytrzymałość na rozciąganie, a naprężenie oblicza się bezpośrednio.
Rozszczepiona próba rozciągania jest stosowana do określenia wytrzymałości na rozciąganie stwardniałego betonu. Krańcowe zmiany stosunku woda/cement, stosunku składników, wzrost opadu i podobne czynniki wpływają na pożądaną wytrzymałość betonu. To z kolei wpływa na wytrzymałość i stabilność konstrukcji.
Badania jakościowe przeprowadzane są na betonie i konstrukcjach na różnych etapach od etapu produkcji do etapu twardnienia. Testy te odgrywają ważną rolę w zapewnieniu jakości konstrukcji.
Ponieważ beton jest kruchy, ma słabą wytrzymałość na rozciąganie i może powodować pęknięcia. Z tego powodu konieczne jest badanie wytrzymałości betonu na rozciąganie. Pośrednią metodą badania wytrzymałości betonu na rozciąganie jest metoda wyznaczania wytrzymałości betonu na rozciąganie za pomocą walca wydzielonego wzdłuż pionowej średnicy. Należy zbadać co najmniej trzy próbki i obliczyć średnią wartość. Główne cele tego testu to:
Podczas badania przykłada się średnicowe obciążenie ściskające ze stałą szybkością wzdłuż długości próbki, aż do wystąpienia uszkodzenia. Obciążenie to indukuje naprężenia rozciągające w płaszczyźnie zawierającej przyłożone obciążenie, powodując pęknięcie próbki przy rozciąganiu. Podzielona wytrzymałość na rozciąganie jest określana przez podzielenie maksymalnego przyłożonego obciążenia przez odpowiednie współczynniki geometryczne.
Nasza organizacja świadczy również standardowe usługi testowania wytrzymałości na rozciąganie cylindrycznych próbek betonu w zakresie normy ASTM C496/C496M-11, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia przedsiębiorstwom z różnych sektorów.
