Temperatura zeszklenia to wartość temperatury polimerów amorficznych, przy której zwiększona ruchliwość cząsteczek powoduje istotne zmiany właściwości termicznych. Produkty z tworzyw sztucznych formowane ze zorientowanymi cząsteczkami rozszerzają się inaczej, chyba że zostanie osiągnięta temperatura zeszklenia. Powyżej temperatury zeszklenia polimer ma tendencję do rozszerzania się izotropowo, a histereza (opóźnienie) jest obserwowana w rozszerzaniu lub zmianach wymiarów po ochłodzeniu, kiedy materiał będzie gumowaty i plastyczny.
Analizy temperatury zeszklenia są przeprowadzane zgodnie z normą ASTM E1356 opracowaną przez Amerykańskie Towarzystwo Badań i Materiałów (ASTM) (ASTM E1356-08 Standardowa metoda badania do wyznaczania temperatur zeszklenia metodą różnicowej kalorymetrii skaningowej). Metoda badawcza opisana w tej normie polega na wyznaczaniu temperatur zeszklenia materiałów za pomocą różnicowej kalorymetrii skaningowej lub różnicowej analizy termicznej. Ta metoda badawcza jest stosowana do materiałów amorficznych lub materiałów częściowo krystalicznych zawierających obszary amorficzne, które są stabilne i nie ulegają degradacji ani sublimacji w strefie zeszklenia. Typowy zakres temperatur roboczych wynosi od -120 do +500 stopni Celsjusza. Zakres temperatur można rozszerzyć w zależności od zastosowanej aparatury.
Temperatura zeszklenia jest często wskazywana przy nakładaniu polimerów stosowanych jako kleje i powłoki. Ta funkcja jest w rzeczywistości jedną z najważniejszych cech, które należy wziąć pod uwagę przy wyborze odpowiedniego materiału do zastosowania.
Najprostszą definicją temperatury zeszklenia polimeru jest temperatura, w której amorficzny polimer przechodzi ze stanu twardego lub szklistego do stanu bardziej miękkiego, zwykle gumowatego lub lepkiego. Zwłaszcza w przypadku tworzyw sztucznych i polimerów konieczna jest właściwość temperatury zeszklenia, ponieważ materiały te nie zachowują się jak konwencjonalne ciała stałe i ciecze.
Do materiałów konwencjonalnych należą: metale (miedź, stal, aluminium), rozpuszczalniki (toluen, ksylen) i woda. Te konwencjonalne materiały odwracalnie przechodzą od postaci stałej do postaci ciekłej w temperaturze topnienia. Z drugiej strony większość polimerów nie zachowuje się tak samo i ma nieco mniej zdefiniowaną zmianę ze stanu stałego na ciekły. Te amorficzne polimery zmieniają strukturę z bardziej krystalicznej lub szklistej na typowo bardziej miękką lub gumowatą w temperaturze zeszklenia.
Nasza organizacja świadczy również usługi analizy temperatury zeszklenia z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, wśród licznych testów, pomiarów, analiz i ocen, które zapewnia firmom z różnych sektorów.
Możesz poprosić nas o wypełnienie formularza, aby umówić się na spotkanie, uzyskać bardziej szczegółowe informacje lub poprosić o ocenę.
