D41 1368 Systemy mocowania — odporność na rozdarcie

W normie D41 1368, opracowanej przez grupę PSA Peugeot Citroen, drugiego co do wielkości producenta samochodów w Europie, zdefiniowano metodę badania odporności na rozerwanie systemów mocowania (mocowania) wyrobów tekstylnych stosowanych w pojazdach silnikowych.

Metoda badania wytrzymałości na rozdzieranie jest stosowana na określonej próbce w określonych warunkach środowiskowych w celu określenia różnych właściwości rozciągania. Głównym celem tego testu jest narysowanie wykresu naprężenia i odkształcenia oraz określenie wytrzymałości na rozciąganie i odkształcenia przy zerwaniu. Ta metoda testowa jest używana do porównywania materiałów i do celów kontroli jakości.

Próbki do tych testów są zazwyczaj pobierane z gotowych części. Przed badaniem należy określić przekrój poprzeczny próbki. Szerokość próbki jest zwykle pobierana z wymiarów wykrojnika, natomiast grubość jest mierzona za pomocą np. określonego docisku powierzchniowego zgodnie z normą ISO 1923.

Dostępne są różne pneumatyczne lub mechaniczne uchwyty próbek do trzymania próbki. Próbkę należy mocno chwycić, aby można ją było bezpiecznie trzymać. Pęknięcie próbki nie powinno nastąpić w punkcie mocowania.

Aby zmierzyć naprężenie przy zerwaniu, stosuje się sprzęt mechaniczny i optyczny, który rejestruje wydłużenie próbki w określonym zakresie długości miernika. Urządzenia te działają w większości automatycznie. Podczas używania sprzętu mechanicznego należy zapewnić, aby ciężar i siły tarcia tego sprzętu pozostały niskie w porównaniu z siłami zmierzonymi.

Test odporności na rozdarcie określa wzrost rozdarcia produktu tekstylnego. Pod wpływem obciążeń rozciągających szczyt naprężenia pojawia się na końcu pęknięcia, w miejscu pęknięcia materiału.

Tekstylia samochodowe są poddawane rozciąganiu, ścieraniu, zginaniu, ściskaniu i podobnym zewnętrznym siłom mechanicznym podczas codziennego użytkowania i narażone na różne uszkodzenia, takie jak rozdarcia, pęknięcia i rozerwania. To nieuchronnie wpływa na trwałość wyrobów tekstylnych. Metoda badawcza opisana w normie D41 1368 określa podstawowe właściwości mechaniczne materiału, takie jak odporność na rozdarcie, wytrzymałość na rozciąganie i odporność na rozerwanie.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen, które świadczy dla firm z różnych sektorów, nasza organizacja świadczy również usługi testowania odporności na rozdarcie systemów mocowania (mocowania) w zakresie normy D41 1368, z wyszkolonym i doświadczonym personelem oraz zaawansowanymi technologiami sprzęt.