ISO 4628 Określanie ilości i zakresu uszkodzeń oraz intensywności jednolitych zmian wyglądu powłok

Norma ISO 4628 „ Farby i lakiery – Ocena pogarszania się stanu powłok – Określanie ilości i rozmiaru uszkodzeń oraz intensywności jednolitych zmian w wyglądzie”, wydana przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO), składa się z następujących podrozdziałów opublikowanych pod tym samym tytułem:

• Norma ISO 4628-1, Część 1: Ogólna identyfikacja i system identyfikacji, opisuje system określania ilości i zakresu defektów oraz intensywności zmian w wyglądzie powłok, a także przedstawia ogólne zasady systemu stosowanego w serii norm ISO 4628. System ten został opracowany specjalnie dla defektów powstałych w wyniku starzenia i starzenia atmosferycznego oraz dla jednolitych zmian, takich jak żółknięcie. Pozostałe sekcje niniejszej normy zawierają wzorce obrazkowe lub inne narzędzia do oceny określonych rodzajów defektów. W miarę możliwości, jako podstawę wykorzystano istniejące schematy oceny. Niniejsza norma jest również stosowana do oceny defektów nieujętych w innych sekcjach.

Niniejsza norma przyjmuje jednolitą konwencję określania ilości i zakresu defektów oraz intensywności zmian poprzez ocenę w skali liczbowej od 0 do 5. „0” oznacza brak defektów lub zmian, natomiast „5” oznacza defekty lub zmiany na tyle poważne, że dalsza dyskryminacja jest nieuzasadniona. Inne oceny są definiowane w celu zapewnienia optymalnej dyskryminacji w całym zakresie skali. Dopuszczalne są półstopnie pośrednie, jeśli są określone, w celu uzyskania bardziej szczegółowego raportu o zaobserwowanych defektach lub zmianach.

Liczbę drobnych defektów rozłożonych na badanym obszarze można ocenić za pomocą metody siatkowej. Szczegóły tej metody opisano w normie ISO 10289.

• Norma ISO 4628-2, Część 2: Ocena stopnia spęcherzenia, opisuje metodę oceny stopnia spęcherzenia powłok poprzez porównanie z wzorcami obrazowymi. Wzorce obrazowe przedstawione w tej sekcji przedstawiają pęcherze o rozmiarach 2, 3, 4 i 5, przy czym każdy rozmiar ma gęstość (gęstość) równą 2, 3, 4 i 5. Norma ISO 4628-1 definiuje system służący do opisu ilości, rozmiaru i intensywności zmian w wyglądzie powłok oraz przedstawia ogólne zasady działania tego systemu. System ten został zaprojektowany specjalnie do stosowania w przypadku łagodnych zmian, takich jak defekty wynikające ze starzenia i warunków atmosferycznych, oraz zmian koloru, takich jak żółknięcie.

Dla celów niniejszej normy stopień pęcherzenia odnosi się do oceny charakteryzującej pęcherzyki w powłoce pod względem ilości (gęstości) i rozmiaru.

• Norma ISO 4628-3, Część 3: Ocena stopnia skorodowania, opisuje metodę oceny stopnia skorodowania powłok poprzez porównanie z wzorcami obrazowymi. Wzorce obrazowe przedstawione w tej sekcji przedstawiają powlekane powierzchnie stalowe pogorszone w różnym stopniu przez połączenie rdzy na wskroś powłoki i widocznej rdzy podpowłokowej.

Przedstawione normy zostały wybrane z europejskiej skali rdzy opublikowanej przez Konfederację Europejskich Stowarzyszeń Producentów Farb, Farb Drukarskich i Farb Artystycznych. Korelacja między skalą ISO a europejską skalą rdzy jest przedstawiona w tabeli w załączniku do normy (Załącznik B).

Dla celów niniejszej normy stopień zardzewienia odnosi się do stopnia opisującego zakres powstawania rdzy (rozpad rdzy i widoczna podrdza) w powłoce.

• Norma ISO 4628-4, Część 4: Ocena stopnia spękania, opisuje metodę oceny stopnia spękania powłok poprzez porównanie ich z wzorcami obrazowymi. Norma ISO 4628-1 opisuje system służący do określania ilości i zakresu defektów oraz intensywności zmian w wyglądzie powłok, a także przedstawia ogólne zasady działania systemu. System ten jest przeznaczony do stosowania w przypadku defektów powstałych w wyniku starzenia i oddziaływania czynników atmosferycznych, a także w przypadku jednolitych zmian koloru, takich jak zażółcenie.

Dla celów niniejszej normy stopień spękań odnosi się do stopnia charakteryzującego pęknięcia w nawierzchni pod względem ilości, rozmiaru i głębokości.

• Norma ISO 4628-5, Część 5: Ocena stopnia złuszczania, opisuje metodę oceny stopnia złuszczania powłok poprzez porównanie ich ze wzorcami obrazowymi. Norma ISO 4628-1 opisuje system stosowany do określania ilości i rozmiaru defektów oraz intensywności zmian w wyglądzie powłok, a także przedstawia ogólne zasady działania systemu. System ten jest przeznaczony do stosowania w przypadku defektów powstałych w wyniku starzenia i starzenia atmosferycznego, a także w przypadku jednolitych zmian koloru, takich jak zażółcenie.

Dla celów niniejszej normy stopień łuszczenia odnosi się do gradacji charakteryzującej obszary łuszczenia się powłoki pod względem ilości, rozmiaru i głębokości.

• Norma ISO 4628-6, Część 6: Ocena stopnia skredowania metodą taśmy, zawiera obrazowe wzorce odniesienia do określania stopnia skredowania powłok malarskich. Opisuje również metodę stopniowania stopnia skredowania. Stosując tę ​​metodę, należy zachować ostrożność, aby odróżnić rzeczywiste produkty degradacji od przylegającego brudu, zwłaszcza przy lekkim skredowaniu.

Dla celów niniejszej normy kredowanie oznacza pojawienie się drobnego proszku luźno przylegającego do powierzchni powłoki malarskiej, będącego wynikiem pogorszenia się stanu jednego lub więcej jej składników.

Kredowanie usuwa się z badanej powłoki za pomocą taśmy klejącej. Kredowanie przyklejone do taśmy bada się na kontrastowym tle (czarnym lub białym, w zależności od tego, które zapewnia większy kontrast), a stopień skredowania ocenia się za pomocą skali.

• Norma ISO 4628-7, Część 7: Ocena stopnia kredowania metodą aksamitną opisuje odpowiednią metodę oceny stopnia kredowania systemów powłokowych, w szczególności na białych lub kolorowych powłokach zewnętrznych oraz na powierzchniach chropowatych. Opisana metoda badania może być również stosowana do oceny stopnia kredowania powłok i systemów powłokowych na powierzchniach gładkich, jednak w tym celu preferowana jest metoda określona w normie ISO 4628-6.

Metoda badawcza ma zastosowanie do powłok i systemów powłokowych na podłożach mineralnych, takich jak włóknocement, cegła, beton i tynk, niezależnie od struktury powierzchni. Metoda ta może być skutecznie stosowana przez doświadczonych operatorów i jest zalecana do użytku laboratoryjnego oraz do oceny na miejscu.

Luźno przylegający pył usuwa się z badanej powłoki za pomocą odpowiedniej szmatki. Stopień kredowania ocenia się za pomocą skali.

• Norma ISO 4628-8, Część 8: Ocena stopnia rozwarstwienia i korozji wokół zarysowania lub innego sztucznego defektu na powlekanym panelu lub innej powlekanej próbce, spowodowanego przez środowisko korozyjne, opisuje metodę oceny rozwarstwienia i korozji wokół zarysowania lub innego sztucznego defektu na powlekanym panelu lub innej powlekanej próbce. Niniejsza sekcja nie obejmuje oceny korozji wżerowej ani głębokości wżerów. Przykładami środowisk korozyjnych są sztuczne atmosfery, takie jak mgła solna, stosowana w metodzie badawczej określonej w normie ISO 9227, oraz zanurzenie w wodzie morskiej, stosowane w metodzie badawczej określonej w normie ISO 15711. Można również wykorzystać środowiska naturalne. Zakres innych defektów można określić jednocześnie z delaminacją i korozją. Metody te są następujące:
  • Bąbelkowanie (zgodnie z normą ISO 4628-2)
  • Rdza (zgodnie z normą ISO 4628-3)
  • Pękanie (zgodnie z normą ISO 4628-4)
  • Złuszczanie (zgodnie z normą ISO 4628-5)
  • Korozja nitkowa (zgodnie z normą ISO 4628-10)

Zasadniczo, stopień rozwarstwienia wokół rysy lub innego sztucznego defektu ocenia się bezpośrednio po zakończeniu okresu testowego, bezpośrednio po wyjęciu panelu testowego z poprzedniego środowiska kondycjonowania lub po określonym czasie kondycjonowania. Stopień korozji wokół rysy lub innego sztucznego defektu ocenia się bezpośrednio po wyjęciu panelu testowego z poprzedniego środowiska kondycjonowania lub po usunięciu powłoki. Zarówno stopień rozwarstwienia, jak i stopień korozji określa się poprzez pomiary i obliczenia.

• Norma „ISO 4628-9 Część 9: Ocena za pomocą przetwarzania obrazu” nie została jeszcze opublikowana.
• Norma ISO 4628-10, Część 10: Ocena stopnia korozji nitkowej, opisuje metodę oceny zasięgu korozji nitkowej rozwijającej się od zarysowania poprzez pomiar najdłuższego włókna i najczęściej występującej długości włókna. Przykłady ilustracyjne zawarte w załączniku do niniejszej sekcji ilustrują różne gradacje najdłuższego włókna i najczęściej występującej długości włókna (Załącznik A). Porównanie paneli testowych z ilustracjami w Załączniku A nie unieważnia obowiązkowej oceny numerycznej (Metody 1 lub 2). Norma ISO 4628-1 ma zastosowanie do systemu identyfikacji ilości i rozmiaru defektów oraz intensywności zmian w wyglądzie powłok, a także do ogólnych zasad tego systemu.

Na potrzeby niniejszej normy, korozja nitkowa oznacza rodzaj korozji rozwijającej się w postaci nitek pod warstwą farby, lakieru lub podobnego produktu, zwykle rozpoczynającej się od odsłoniętych krawędzi lub miejscowych uszkodzeń powłoki.

Nasza organizacja, która od lat wspiera przedsiębiorstwa z wszystkich sektorów, oferując szeroki zakres usług testowych, pomiarowych, analitycznych i ewaluacyjnych, może pochwalić się silnym zespołem pracowników, którzy uważnie śledzą światowe osiągnięcia nauki i techniki oraz stale się rozwijają. W tym kontekście świadczymy również usługi testowe zgodnie z normą ISO 4628 „Farby i lakiery – Ocena stopnia zużycia powłok – Określanie ilości i rozmiaru defektów oraz intensywności jednolitych zmian w wyglądzie”.