EN 1372 Kleje – Metoda badania klejów do pokryć podłogowych i ściennych – Test odrywania

Europejska norma „EN 1372 Kleje – Metoda badania klejów do pokryć podłogowych i ściennych – Test odrywania” opisuje metodę badawczą stosowaną do pomiaru przyczepności elastycznych lub tekstylnych wykładzin podłogowych lub ściennych przylegających do określonego podłoża pod wpływem sił odrywania. Termin „pokrycie ścian” w niniejszej normie nie obejmuje żadnego rodzaju tapety.

Na potrzeby niniejszej normy, oprócz terminów i definicji podanych w EN 923, stosuje się następujące definicje:

• Pokrycie odnosi się do elastycznego, elastycznego lub tekstylnego pokrycia podłogowego lub pokrycia ścian.
• Klej do powłok oznacza klej przeznaczony do wytwarzania mocnych i trwałych połączeń pomiędzy powłokami a różnymi podłożami.

Przyczepność określa się głównie poprzez pomiar odporności wiązań na odrywanie w określonych warunkach przed i po przechowywaniu w temperaturze 23 stopni/50 stopni.

Aparatura i materiały stosowane w tych testach obejmują:

• Paca zębata o wymiarach a, b i c określonych przez producenta kleju (kształt karbu jest w standardzie).
• Uchwyt ustawiony pod kątem 90 stopni do osi, szerokość 60 mm plus/minus 5 mm, średnica 90 mm plus/minus Rolka o średnicy 5 mm i masie całkowitej 3,50 kg plus/minus 0,05 kg (przykład w normie).
• Wentylowana komora grzewcza z możliwością regulacji temperatury w zakresie od 9142 stopni do 20 stopni zgodnie z normą EN ISO 200.
• Maszyna do próby rozciągania zgodna z klasą 7500 zgodnie z definicją normy EN ISO 1-1.
• Urządzenie do obierania z rolkami jak pokazano na rysunku dostarczanym w standardzie.
• Podkład, jeśli istnieje.
• Nawierzchnia testowa: Pięć próbek testowych o wymiarach 250 mm × 50 mm dla każdej sekwencji kondycjonowania. Bok tej części o długości 250 mm powinien leżeć w kierunku maszyny (jeśli można to określić) i powinien znajdować się w odległości co najmniej 10 mm od krawędzi.
• Materiały podłoża:
  • Jeden niepowleczony panel z cementu włóknistego, w pełni sprasowane i autoklawowane podłoże z cementu włóknistego dla każdego elementu testowego. Pięć paneli z cementu włóknistego o długości około 150 mm i grubości około 8,0 mm na każdy ciąg kondycjonujący. Szerokość powinna wynosić 50 mm plus/minus 0,5 mm. Długość i grubość nie są krytyczne. W zależności od źródła płyt z cementu włóknistego, powierzchnie czasami różnią się połyskiem, chłonnością i wytrzymałością. W takim przypadku ważne jest przeprowadzenie wstępnej oceny paneli (tj. testów na odrywanie), aby określić preferowaną stronę do testów. W tej normie preferowana strona nazywana jest górną stroną podłoża. Jeżeli głównym ustaleniem wstępnej oceny podłoża jest uszkodzenie podłoża, do badania można zastosować odpowiedni podkład.
  • Podłoże ze sklejki, jeden niepowlekany panel ze sklejki na każdy element testowy. Dla każdego układu kondycjonującego pięć paneli ze sklejki o długości około 150 mm i grubości około 5,0 mm. Szerokość powinna wynosić 50 mm plus/minus 0,5 mm.

Podczas przygotowywania próbek do badań wszystkie powłoki do badań i materiały podłoża muszą być czyste i wolne od kurzu, luźnych cząstek lub innych zanieczyszczeń. Pobiera się próbkę kleju do badania zgodnie z normą EN ISO 15605, bada i przygotowuje zgodnie z normą EN 1067.

Kleje oraz materiały do ​​pokrycia podłóg i ścian są kondycjonowane w standardowej atmosferze o temperaturze 24 stopni plus/minus 554 stopnie i wilgotności względnej 23 procent plus/minus 2 procent zgodnie z normą ISO 50 przez co najmniej 5 godziny przed użyciem.

Płyty podłoża z cementu włóknistego umieszcza się w komorze grzewczej w temperaturze 80 stopni plus/minus 2 stopnie na 6 godzin. Panele testowe muszą być rozmieszczone w odstępach umożliwiających swobodny przepływ powietrza. Pod koniec tego okresu panele testowe wyjmuje się z komory grzewczej i przechowuje w standardowej atmosferze 23 stopni plus/minus 2 stopnie i 50 procent plus/minus 5 procent wilgotności względnej przez 48 godzin przed użyciem.

Materiały podłoża ze sklejki są kondycjonowane w standardowej atmosferze 24 stopni plus/minus 554 stopnie i 23 procent plus/minus 2 procent wilgotności względnej zgodnie z normą ISO 50 przez co najmniej 5 godziny przed użyciem.

Taśmę maskującą umieszcza się na jednym końcu górnej części każdego panelu, pozostawiając odcinek 120 mm do pokrycia klejem. Badany klej nanosi się na całej szerokości płyty za pomocą pacy zębatej trzymanej pod kątem około 60 stopni i równomiernie rozprowadza na całej długości płyty, aby zapewnić równomierne nałożenie kleju. Po nałożeniu kleju taśmę maskującą usuwa się. Podczas nakładania kleju ważne jest, aby ząbkowane ostrze było czyste i wolne od nagromadzonego kleju. Regularnie sprawdzaj także rozmiar i głębokość nacięcia, szczególnie w przypadku używania ostrzy ze stali niehartowanej.

Wśród licznych badań, pomiarów, analiz i ocen przeprowadzanych dla przedsiębiorstw z różnych sektorów, nasza organizacja, dysponując wyszkoloną i fachową kadrą oraz zaawansowanym sprzętem technologicznym, przeprowadza badanie określone w normie „EN 1372 Kleje – Metoda badania klejów do wykładzin podłogowych i ściennych - Test odrywania" Świadczy także usługi.